okt 142018
 

Wie de eerste steen werpt, is zonder zonde. Of woorden van gelijke strekking. Hield ik onlangs een betoog om vooral groenten uit het seizoen te gebruiken en bovendien uit Nederland, betrap ik mijzelf er op dat ik een pakje bimi heb gekocht dat is geteeld in Groot-Brittannië. Tot zover mijn goeie gedrag. Ik kocht het uit nieuwsgierigheid omdat het een kruising is tussen broccoli en kai-lan, een groente waarvan ik eerlijk gezegd niet weet waar deze geproduceerd wordt, maar die oorspronkelijk afkomstig is uit China. Ik kan het uitsluitend vinden bij de toko en het stickertje vermeldt geen land voor herkomst. Maar het zou zo maar kunnen dat de kai-lan ook uit Engeland komt. Kai-lan heet ook wel Chinese broccoli, maar is wat sterker van smaak en iets bitterder dan ‘onze’ broccoli. Benieuwd als ik was, kocht ik dus een pakje bimi, die ook wel broccolini wordt genoemd. De bimi heeft de roosjes van de broccoli en de lange stelen van de kai-lan. Kai-lan zelf bestaat vooral uit stevige stelen (die je overigens niet hoeft te schillen in tegenstelling tot dikke broccoli-stelen) met daaraan enkele grote bladeren. Persoonlijk vind ik kai-lan lekkerder dan de wat zoetige broccoli, dus ik was benieuwd naar de combi: bimi. Ik gebruikte het om een klein platbrood te vullen samen met garnalen en een snel woksausje.

Platbrood met garnalen en bimi

Platbrood met garnalen en bimi

Continue reading »

mei 262018
 

In Livorno at ik meestal scampi en geen gamberi. In Italië betekent scampi (enkelvoud: scampo) langoustines, oftewel de Noorse kreeft, een kleine kreeftachtige met een rozig pantser en twee scharen. Wij Nederlanders gebruiken scampi meestal om diepzeegarnalen mee aan te geven. Als de kop er nog aan zit, wordt het gamba genoemd. Zonder kop scampi. Grappig wordt het als aan scampi door Nederlandse restauranthouders nog een -s wordt toegevoegd, scampi’s. De meervoudsvorm van een meervoudsvorm als het ware. Het enkelvoud scampo wordt in Nederland echter niet gebruikt, dus de verwarring is niet vreemd.

Wel, ik gebruikte garnalen, dus gamberi, in plaats van langoustines, scampi. Het is mijn poging om een wonderlijke salade die ik at in een restaurantje in een steegje achteraf na te bootsen. Ik eet nauwelijks salades. Wellicht omdat ik er de finesse nooit van begrijp, maar ook omdat ik liever een substantiële hap groente eet, dan een paar blaadjes groen. Maar er is voor alles een uitzondering. Ik koos het omdat ik at in een traditioneel restaurant, zonder poespas. Geen toerist te bekennen, maar behalve een paar Nederlanders met hun begeleider dus. Het was een grote huiskamer, waarbij vissenkoppen uit muur kwamen zetten. Een grote zwaardvis keek mij dreigend aan gedurende de avond. Ik zou dan ook geen zwaardvis eten. Ik koos vooraf een eenvoudige salade met rucola, scampi en pomodori. Jawel, tomaten. Ik had mijzelf beloofd minimaal één keer tomaten te eten, rauw dus. Ongekookt, ongegrild, ongebakken etc. Wie mij kent, weet dat ik lang geen tomaten bliefde anders dan in de soep of in een fles ketchup. Toen er thuis vroeger pasta met tomatensaus werd gegeten, was er voor mij een apart pannetje zonder saus. Ik gebruikte gewoon ketchup om mijn pasta met gehakt en ui verder op smaak te brengen. Ik was een gelukkig jongetje, terwijl BroeR ongetwijfeld genoot van zijn pasta met tomatensaus. Hoe dan ook, na al die jaren tomaatloos door het leven te zijn gegaan, kansloze pogingen in de tussenliggende jaren ten spijt, wilde ik in Italië toch echt een salade met tomaten proberen. En toegegeven, ik huiverde even toen het bord werd geserveerd. Een dun laagje rucola met daaroverheen wat scampi en grof gesneden kleine tomaatjes. En met een lichte dressing.

Insalata di gamberi

Insalata di gamberi

Continue reading »

sep 132015
 

Garnalen zijn lekker. Eenvoudig en snel te bereiden bovendien. Garnalen in de schaal bereid zijn nog net iets lekkerder, dus waar mogelijk gebruik ik easy-peel. Dat zijn garnalen zonder kop, maar met schaal waarbij het darmkanaal al is verwijderd. Scheelt gepruts in de keuken en aan tafel. En als de garnalen goed gaar zijn is het stukje schaal met staartstuk zo verwijderd.

Voor dit gerecht heb je wel wat meer voorbereidingstijd nodig, maar dat betaalt zich dubbel en dwars uit. De smaak is geweldig. De toevoeging ‘dronken’ komt van de shaoxing rijstwijn, een onmisbare toevoeging.

Dronken garnalen

Continue reading »

okt 182011
 

Onlangs gaf ik mijzelf de uitdaging een aantal dingen te eten waarvan ik ooit had besloten dat ik ze niet lekker vond of zelf niet lustte. Vandaag de aftrap met de tomaat. Tomaten vind ik een beetje vies nl. Ze voelen raar, ze ruiken raar en ze smaken raar. Tomaten eet ik in een fles Heinz of als puree. Of uit een blik. En uitsluitend omdat het recept er om vraagt. Maar proeven wil ik het eigenlijk niet. Noem het een gemis of zelfs een gebrek. Het heeft niet aan mijn opvoeding gelegen, want mijn moeder heeft het echt geprobeerd. Iedereen bij ons thuis eet ook tomaten, behalve ik dus. Tot nu. Maar ik moet eerlijk zijn, een blote tomaat is natuurlijk wel een stap te ver. Daar begin ik niet aan. Misschien later, als ik groot ben. Op dit moment in de tijd is het van eminent belang dat de tomaat dood is. Ik wil geen risico lopen.

Als je heeeeeeeeeeeel goed naar de foto kijkt, zie je de tomaat. Maar ik neem het je niet kwalijk als je ‘m niet ziet. Maar hij zit er in, twee zelfs. Twee dikke, vette vleestomaten.

  Continue reading »

aug 302011
 

Tja, hoewel lekker, zat ik nog eens goed naar die foto te kijken van mijn salade voor het foodblogevent  en ik dacht: dat kan ook anders. De salade oogde wat kaal en het Aziatische zat ‘m met name in de chili-olie. Wat karig naar mijn mening. Al eerder had ik een versie met shanghai bok choy gemaakt, dus hop naar de toko. Met twee volle boodschappentassen weer naar buiten en met de bok choy in de hand aan de slag. Het recept is deels hetzelfde als de eerdere versie, alleen zitten er nu ook glasnoedels bij.

Continue reading »

aug 192011
 
Lunch

Het laatste zetje om weer te gaan bloggen was het foodblogevent van augustus 2011 gehost door Robin van Aziatische-ingrediënten.nl met als thema Aziatische salade. Dan had ik natuurlijk wel kunnen deelnemen zonder foodblog, maar dat is dan toch net niet echt. Het makkelijke was dat de salade minstens één Aziatisch ingrediënt moest hebben. Het lastige was dat het een salade moest zijn.

Af en toe eet ik wel eens een eenvoudige atjar van komkommer of een bak ijsbergsla met fijn gesneden peppadews en komkommer. Of soms wat jonge bladsla met wat zuur dat in de koelkast staat. Allemaal ’s ochtends vroeg bereid zonder daarbij veel na te denken. En bedoeld als lunchsnack  op kantoor. Maar verder eet ik zelden sla als maaltijd of bij de maaltijd. Genoeg groenvoer, warm of koud, maar weinig wat ik zelf typeer als salade. Grappig eigenlijk.

Onderstaand recept heb ik in varianten eerder gemaakt. De eerste keer lauwwarm met Shanghai bok choy, de tweede keer met jonge bladsla maar met warme gekookte garnalen. Dat laatste was het niet helemaal. Dit recept is eenvoudig en wel lekker. Maar ja, alles met een rode-oliesaus is lekker. Continue reading »