okt 112014
 

Aaah, de saus. Alleen al voor de smaak van de saus maken we dit gerecht. In de aardewerken pot omdat het nog niet gelukt is de saus zonder die pot zo lekker te maken.

Een aardewerken kookpot is heel vaak synoniem met de merknaam Römertopf zoals het woord googlen synoniem is geworden met zoeken op het internet. Hoewel er ook nog de mooi gevormde Noord-Afrikaans tajine kleipot is. Römertopf is echter net als Google een nieuwerwetse uitvinding, en bedacht in 1966. Römertopf betekent letterlijk Romeinse pot. Of het helemaal authentiek is? Romeinen verpakten eten in klei voor in de oven en gebruikten aardewerken potten voor veel andere dingen dan koken, dat is zeker. Maar het maakt ook niet uit. Eten uit de römertopf is gewoon lekker. Koken in de römertopf is braadstomen op een langzame manier, zonder de plastic braadzakken die nu populair lijken te worden.

Slow food is mij overigens met de paplepel ingegoten. Als we vroeger kip aten bij mijn grootouders dan gingen we eerst ’s ochtends een kip uitzoeken bij de kippenboerderij net buiten het dorp. Waar alle kippen buiten liepen op een groot terrein met gras, struiken en bomen. De uitgekozen kip werd gevangen en ’s middags gingen we dan terug om hem of haar geplukt en schoongemaakt mee naar huis te nemen. Vaak haantjes. Die waren goedkoper omdat ze ook toen al geen eieren legden. Biologieles startte al heel vroeg. Oudere hanen met daardoor wat taaier vlees kon ook. De hen of haan werd vervolgens heel langzaam gegaard in de braadpan tot het vlees bijna van de botten viel.

Wil je die langzaam gegaarde kip ervaring herbeleven dan moet je tegenwoordig naar de goede kwaliteit slager die kan bevestigen dat de gekochte kip echt een buitendier is geweest. Vlees moet veel gelopen hebben om lekker te smaken.

reutelnl-rometopf-kippendijen-saus

Onze römertopf werd door mijn wederhelft meegebracht bij het samenwonen en wordt zeer regelmatig gebruikt om een (stoom)oven in de oven te creëren. Heerlijke gerechten krijg je zo. Dit keer eerlijke kippendijen in plaats van een hele kip en de aardewerken pot vervangt de braadpan. Niet helemaal braadstomen door het toegevoegde vocht. Maar de saus vergoed alles.

Continue reading »

nov 192011
 

‘Aanschouw de amateur’ twitterde ik trots, ‘zelluf gemaakt chapatis’. Voor het eerst. Hele volksstammen eten het dagelijks, maar ik had het nog nooit dat ongerezen Indiaas brood gemaakt. Maar voor alles een eerste keer. Het kneden is even een vervelend klusje misschien, maar eigenlijk is het verrassend simpel om te maken. Je moet alleen niet te ongeduldig zijn. Rustig even wachten als het deeg moet rusten.

Traditioneel maak je het met atta, een volkoren tarwemeel uit India. Maar die kon ik natuurlijk weer niet vinden, dus ik gebruikte gewone volkorenmeel als alternatief. De eerste keer tenminste, de tweede keer gebruikte ik een combi van volkorenmeel en bloem (2:1). De tweede keer vond ik de chapatis mooier en ze werden ook beter gaar. Voor de volgende keer hou ik de combi volkorenmeel/bloem aan. Tot ik natuurlijk atta heb gekocht, het ‘echte spul’ 🙂

En aangezien er kip in de koelkast lag, een knoflook-peperkip recept. En het restje po choy moest er ook aan geloven.

Met onderstaande hoeveelheden maak je 4 chapatis. De tweede keer maakte ik de deegballetjes iets kleiner en had ik er 6.

Continue reading »

okt 022011
 

Recept uit het leuke Revolutionary Chinese Cookbook van Fuchsia Dunlop, waarbij ik geen plaatjes nodig heb om honger te krijgen. Hetzelfde geldt trouwens voor Sichuan Cookery, maar dat moge duidelijk zijn.
Ik heb dit recept wat aangepast voor eigen gebruik. Geen kippendijen, maar kipfilet. Door de wijze van bereiden toch heel mals. Niet dat ik geen kippendijen eet, want de Rode Kip kan natuurlijk niet zonder! Ik heb nu eenmaal vaker kipfilet paraat dan kippendijen, dus zo is het ontstaan. En ik bereid de kip niet in de olie, maar in water. Tic die ik heb overgehouden aan het afvallen (en heb opgepikt van Ken Hom). Malser krijg je de kip eigenlijk niet, tenminste ik niet. Het belangrijkste is dat je de kip in hapklare en niet te grote stukken snijdt. Iets van 1,5 bij 1,5 cm. Anders gaart de kip niet goed. Liever wat langer en dunner, dan dikke stukken. Eigenlijk frituur ik vlees nooit. Niet eens om het vet, want dat valt reuze mee, maar ik vind het altijd zo’n gedoe. Niet meer dan met water garen, maar dat zit blijkbaar tussen mijn oren 😉

Het is wellicht op deze manier geen originele Liuyang black bean chicken meer, maar het smaakt mij er niet minder om. De kip is niet goudbruin en knapperig, maar velvety zoals dat in het Engels zo mooi heet.

Continue reading »

sep 302011
 

Broodjesdag. Voor als je toevallig kipfilet hebt liggen. Even bakken, aan stukken scheuren en een sausje maken. Klaarrrrrr.

Uiteraard kun je kip ook in kleine stukjes snijden en even marineren in een lepeltje shaoxing met een lepeltje (donkere) sojasaus. Maar op broodjesdagen is mijn trek groter dan mijn geduld. Dus de kip haalt de marinade zelden.

Koud is het ook vast lekker, maar dat zou ik niet weten. Op broodjesdagen blijft er nooit iets over 🙂

Continue reading »

aug 262011
 

Soms, maar dan ook heeeeel soms,  heb ik weinig zin om te koken. Meestal is dat als ik laat thuis ben van werk. Traditie is intussen om dan ergens verse broodjes te scoren en die goed te beleggen. En soms ga ik dan toch nog rommelen in de keuken. Gewoon omdat ik zin heb in wat lekkers. En vaak ook omdat ik dan van mezelf nog ergens wat fatsoenlijk groente naar binnen moet zien te krijgen. Maar dan wel op een broodje dus. Het is een straf. Echt.

Warme kip in verschillende combinaties doet het bij mij altijd goed op verse broodjes. En uiteraard geen waterkip of plofkip.
Dit recept is oorspronkelijk van Ken Hom, de verhoudingen zijn wellicht wat anders geworden. Beter goed gejat, dan slecht bedacht. Normaal zou je de kip in olie bakken, maar in dit geval gaar ik het in heet water. Het is hierdoor minder vet en de kip blijft supermals. De techniek heeft vast een naam, maar daar kom ik nog wel eens achter. (Het zou natuurlijk pocheren kunnen zijn, maar is dat niet met water op het vuur?) Continue reading »

aug 222011
 

De neefjes eten morgen mee. Eigenlijk kan ik niet meer van neefjes spreken, aangezien ze in lengte mij al bijna evenaren. Maar voorlopig hou ik nog even vol. Vinden ze ook leuk, mijn neefjes.

Maar wat eten de neefjes? Gelukkig weet ik dat ze graag rode kip eten. De afgelopen twee jaar heb ik nl. bij verschillende familiegelegenheden rode kip klaargemaakt en het viel op dat in welke hoeveelheid ik het ook had gemaakt, er geen restjes overbleven.

Het recept heb ik gepikt van het onovertroffen Kokkie Blanda waar een keur aan Indische recepten te vinden is. Het belangrijkste verschil met het oorspronkelijke recept is dat ik geen hele kip gebruik, maar kippendijen. Geen gepluk met botjes.

Standaard maak ik het een dag van te voren, zodat het vlees nog lekker een dagje kan dobberen in de saus. En ook standaard is dat ik het per kilo maak, aangezien het goed in te vriezen is. Continue reading »