aug 292015
 

De oorsprong van heel veel kazen ligt in het verre verleden: ze zijn geëvolueerd in de loop der tijd tot hun uiteindelijke smaak en vorm. In verhouding is Boursin daarmee een recente kaas. Een bewust bedachte kaas ook. Bedacht door François Boursin, in Normandië, en in 1957 voor het eerst lokaal te koop. Oorspronkelijk heette de kaas Gournay, naar het stadje Gournay-en-Bray in Normandië. Vanaf 1963 heet het Boursin Ail & Fine Herbes en is het op grote schaal op de markt.

Best knap dat deze bedachte kaas anno nu nog steeds bestaat. De enigzins boterachtige, volle en kruidige smaak appelleert blijkbaar op een positieve manier aan onze papillen. Qua textuur is het kruimelig maar toch smeerbaar. Omdat het goede smelteigenschappen heeft is Boursin ook ideaal als basis voor een saus. Of om tagliatelle slierten een extra smaakje mee te geven.

Dit pastagerecht met Franse roomkaas hebben we in Engeland overgenomen van een daar studerende Italiaan die net terug was van een jaartje Zwitserland en bevriend was met Nederlanders.

pasta-tagliatelle-with-garlic-and-peas

Zelf kiezen dus uit welk land dit oorspronkelijk komt.

Continue reading »

dec 202014
 

Vroeger was niet alles beter. Zo aten wij in onze jonge jaren eigenlijk vooral de vertrouwde Hollandse pot: vlees, aardappels, groente, en, afhankelijk van het soort vlees, jus. Ik kan me wel drie uitzonderingen helder herinneren: rijst, bami van de afhaalchinees én macaroni. Macaroni verpakt in een kartonnen doos was zo’n beetje de enige pasta die je kon kopen in de buurtwinkel. En er was ook niet veel keuze. Het was de elleboogjes vorm of niets. Nu niet meer voor te stellen met een broer die verse Oosterse gerechten maakt, maar een grote supermarkt in je directe omgeving is toch echt een latere uitvinding, laat staan de vele eet-speciaal winkels die er nu zijn.

Maar ons moeder deed wel fantastische dingen met die macaroni. De regelmatig gemaakte schotel met macaroni, ham en kaas was een eetavontuur. Die schotel is echt niet meer te evenaren volgens mijn herinnering. ‘Vers’ stond overigens niet op de verpakking van de macaroni, maar dat was helemaal niet erg want de (Zuid-)Italianen eten vooral gedroogde pasta dus we deden hartstikke buitenlands.

Nadat er andere pastasoorten beschikbaar kwamen zagen we in de loop der jaren steeds minder vaak macaroni op ons bord. Tot het helemaal verdween. De reden: pasta uit kartonnen dozen is eigenlijk yuk. Nu, vroeger niet. Het menselijk brein werkt op mysterieuze wijze. Als ik nu elleboogjes macaroni op een bord zie denk ik, ik ga karton proeven.

Daarom een pastataart met kaas, veel kaas, met pasta die niet uit een kartonnen doos komt.

reutelnl-pasta-mac-n-cheese

Deze pastataart zonder deeg is het lekkerste als je flinke trek hebt. Hoewel de resten ook de dag erna koud heel lekker zijn.
Continue reading »

jun 232013
 

Na het nodige geprobeer en geëxperimenteer weet ik dat de tomaat in een soep of saus niet hetzelfde is als dat rode glimmende ding. Groot of klein, het smaakt mij normaal gesproken niet. Maar ergens in de bereiding gebeurt er iets wonderlijks… Was ik eerder al overtuigd dat tomatensoep met vallend ei goddelijk is, na enkele pogingen vind ik onderstaande tomatensaus een succes. Geen basilicum of oregano in mijn saus, maar chilivlokken. Pastasauspuristen zullen het vloeken in de kerk vinden, maar who cares. Het smaakt geweldig!

Cannelloni met rundergehakt (met pecorino), tomatensaus (met chilivlokken, ui, knoflook en peterselie) en provolone

Continue reading »