mei 082016
 

Totdat ik de Chinese Anne tegenkwam bestond mijn flirt met de Aziatische keuken vooral uit het maken van recepten uit oude Indische kookboeken en het proberen van – toen nog – obscure ingrediënten uit de toko. Het was toen Internet nog nauwelijks bestond en vooral een aaneenschakeling leek van zelfgemaakte home-pages met heel veel irritante gifjes. Het was toen het modem – een apparaat dat priet-pling-prieeeeeeet-plingpling deed en aangesloten was op je telefoon – nog pixel voor pixel plaatjes op je beeldscherm zette en je telefoonrekening maar opliep.
Anne was een uitzendkracht bij het bedrijf waar ik na mijn studie mijn eerste serieuze schreden zette op de arbeidsmarkt. En minstens zo belangrijk, waar ik door Anne mijn eerste serieuze kennismaking had met de Chinese keuken. Anne merkte snel dat ik geïnteresseerd was in traditionele gerechten en nam met enige regelmaat hapjes voor mij mee. Vooral als ze naar een Chinese bruiloft was geweest, was het feest. Zo leerde ik voor het eerst kwal eten, terwijl de rest van de collega’s met afkeur toekeek hoe ik de sliertjes kwal verorberde.

Van Anne kreeg ik ook een recept voor Zongzi, kleefrijst gewikkeld in bamboebladeren in een pyramidevorm. Met name het wikkelen van de bladeren in de juiste vorm vergde wel wat oefening. Nadat ik het gemaakt had en trots liet zien, lachte Anne breeduit omdat ik het niet mooi genoeg gevouwen had. De volgende dag liet ze echter weten dat het prima smaakte voor een Hollander, ze was verbaasd dat het was gelukt zei ze. Ik was blij. Later ging het maken mij beter af. Helaas raakte ik in de loop der jaren het recept kwijt en verdween Anne uit het zicht, maar ik weet nog wel dat er de gezouten dooier van een eendenei in ging, met gewelde Chinese paddenstoelen, waterkastanjes en lente-ui. En dat ik de pakketjes niet stoomde, maar kookte in de pan. Meer weet ik mij niet echt te herinneren. Behalve dan dat ik het lekker vond. Gelukkig bestaat het internet nog en zijn de homepages met irritante gifjes vervangen door een keur aan geweldige sites met ontelbare onderwerpen. Waaronder recepten met zongzi. Overigens noemde de aardige dame van mijn favoriete toko het joong of zong. Mijn uitspraak nodigde in ieder geval uit tot flink lachen.

Zongzi

Zongzi

Continue reading »

apr 112015
 

Blogpost nummer 100! Het heeft even geduurd, maar met name door de bijdrage van mijn BroeR, zit er tegenwoordig toch behoorlijk voortgang in de lekkere hapjes op Reutel.  Voor een 100ste blog hoort er natuurlijk iets feestelijks en iets heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg lekkers. Niet al te moelijk zijn deze ‘pan-fried buns’ uit Taiwan. Ze zitten in dezelfde categorie als deze beefcakes, in de zin dat je die ook bakt in een koekenpan. Maar waar je de beekcakes in de olie bakt, gebruik je bij deze pan-fried buns water om de broodjes gaar te stomen.

Traditioneel vul je ze met groente, glasnoedels en een klein beetje gedroogde garnaaltjes. Maar je kunt de vulling natuurlijk aanpassen naar je eigen voorkeur. Mijn favoriet is chinese bieslook met glasnoedels en wat garnaaltjes. In combinatie met onderstaande eenvoudige dipsaus een werkelijk verrukkelijk hapje. Maar omdat niet iedereen van de smaak van de garnaaltjes houdt, is een tweede winnende combi onderstaand recept: chinese bieslook, glasnoedels en ‘vleesvingertjes’ oftewel ontbeende spare-ribs van het Iberico-varken. Het water loopt je in de mond tijdens de bereiding…

Pan-fried buns

Continue reading »

apr 212014
 

Al dat gebak van mijn BroeR leidt de aandacht af van die lekkere oosterse hapjes op dit blog. Dus laat de BroedeR-twist beginnen.

Hoewel niet caloriearm bedacht ik mij na het zien van de foto in het kookboek dat onderstaande beef cakes binnenkort gemaakt moesten worden. Afkomstig uit de reeks kookboeken van Terry Tan over China. Beetje aangepast aan mijn smaak, strikt genomen is het niet enkel beef, maar ook een beetje pork.

Beef cakes Continue reading »

sep 032011
 

Ik ben niet van het varkensgehakt, dus als ik gestoomde pasteitjes maak, gebruik ik (mager) rundergehakt. Misschien ietsiepietsie droger  (want minder vet), maar zelf vind ik dat niet erg. Bovendien zijn er ook nog de dipsausjes die voor het nodige vocht zorgen.
Chinese pasteitjes met rundvlees heten, volgens mij, Ngau Yuk. Een echt recept heb ik niet gevonden, maar ik heb wel eens gelezen dat er waterkastanjes en stukjes gedroogde mandarijnschil in zitten. Nu heb ik al een tijdje een zakje gedroogde mandarijnschillen in de kast liggen, maar nog niet gebruikt… Komt nog wel een keer.

Mijn recept is eigenlijk een variant op die met varkensvlees. Geen idee of het op echte Ngau Yuk lijkt, maar het smaakt goed en ik heb er ook nog geen klachten over gehad :-).

Continue reading »

aug 212011
 
Gestoomde gehaktballetjes met rijst

Je hebt van die dagen waar je al een week van te voren naar uit kijkt, van die dagen dat je denkt: lekker rustig. En uiteindelijk is dat dan nooit zo. Die dag noemen ze zondag.

Allereerst moest ik vandaag een nieuwsbrief maken, terwijl ik dat eigenlijk vrijdag al had moeten doen. Uiteindelijk zonder al te veel moeite gedaan en in afwachting van een briljant idee, bedacht ik mij dat ik mijn keuken en badkamer moest schoonmaken. Niet zomaar schoonmaken, maar serieus boenen. Waarom ik dat dacht? Geen idee. Het stemmetje in mijn hoofd zei dat het moest.
Traditiegetrouw vervloek ik mijzelf tijdens het schoonmaken en boenen en ga dan ook allerlei dingen bedenken die ik in plaats daarvan had kunnen doen. En als je in de keuken bezig bent, ligt eten wel heel erg voor de hand. Een snelle blik in de koelkast volgde. In de planning lag om runderpasteitjes te maken, maar dat plan ging gelijk over boord. Het duurde immers nog een eeuwigheid voordat het avondeten was, bovendien had ik het deeg nog niet ontdooid. Dan maar wat anders. Ik had eens een keer een plaatje gezien van gehaktballetjes, bedekt met rijst. Een blik in allerlei kookboeken leverde niet veel op. Dus bedacht ik dat ik het recept voor de rundvleespasteitjes (volgt later) best kon ‘omkatten’ tot gehaktballetjes. Aangevuld met wat oestersaus om de boel wat smeuïger te maken, aangezien ik mager rundergehakt gebruikte en bang was dat de balletjes uiteen zouden vallen. Continue reading »