jul 092016
 

Een eenpansgerecht gemaakt in meerdere pannen.

Ik ben een groot voorstander van zelf tomatensaus maken en vlees kruiden. Zodat ik precies weet welke kruiden en specerijen er wel en niet in gaan. En dan bedoel ik niet een E-nummer discussie in het algemeen, maar wel onnodige toevoegingen die geen smaak of textuur opleveren.

Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen. Kruidige worsten gemaakt door echte slagers bijvoorbeeld. Die slagers doen speciaal een eetbaar velletje om het vlees heen. En ik haal dat velletje er met veel plezier weer vanaf. Wie dat idee van het velletje verwijderen voor het eerst heeft bedacht en verder heeft verspreid: kudos.

reutelnl-polenta-vlees-doperwten-tamatensaus

Polenta, gekruid vlees en doperwten in een snel te maken tomatensaus, zonder velletjes.
Continue reading »

mei 212016
 

Eén van de verhalen over de herkomst van pizza vertelt dat het woord afkomstig is van het Latijnse woord ‘pinsa’, wat plat brood betekent. En volgens een legende zou het zijn ontstaan na een bezoek van Romeinse troepen aan het toenmalige Israël waar ze kennismaakten met de matze, een ongerezen brood. In ieder geval is de pizza zoals wij die kennen afkomstig uit het Italië van de 18de en 19de eeuw toen de tomaat de keuken van de arme bevolking veroverde. De status van armenvoedsel is het intussen ontgroeid, zeker als je de dik belegde Amerikaanse variant, vaak de Chicago-style genoemd, op je bord ziet liggen. Maar zo’n dik belegde pizza met dikke bodem is niet aan mij besteedt. Damten wil graag een dunne bodem, met niet al te veel ingrediënten.
Hoewel het kneden in dit geval eigenlijk helemaal niet veel werk is, kies ik toch voor de kant-en-klare variant van pizzadeeg. En gelukkig is er sinds kort een fatsoenlijk alternatief voor zelfgemaakte pizzabodem en het ligt in het diepvriesvak van de supermarkt. Sommige mensen beschouwen deeg kneden als therapeutisch. Ik niet. Voordeel van de kleine vierkante deegflapjes uit de diepvries is dat je makkelijk verschillende pizza’s kan maken. Ik wil bijvoorbeeld namelijk altijd EN gorgonzola EN tonijn, maar dan niet bij elkaar.
Je kunt de saus van te voren maken en in porties invriezen of je kunt per keer saus maken. In het eerste geval heb je met een half uurtje een pizza op tafel, in het tweede geval moet je rekenen op een uurtje extra, vanwege het inkoken van de saus. Het succes van een zelfgemaakte pizza zit voor een deel in de zelfgemaakte saus, in tegenstelling tot een saus uit een potje of zakje (brrrr…).

pizza gorgonzola

Pizza met gorgonzola

Continue reading »

mei 142016
 

Vroeger, voor de tijd van al die verpakte sauspoedertjes in de winkels, toen maakten we sauzen gewoon zelf. Heel snel in 10 minuten met bloem, boter en melk. Toen ik nog niet wist dat een tussenresultaat roux en een eindresultaat béchamel saus heette. Het schijnt dat tegenwoordig veel mensen denken dat roux en béchamel saus moeilijk te maken zijn. Het tegendeel is waar.

Béchamel saus is 1 van de 5 door de beroemde Franse chef Auguste Escoffier geselecteerde en gedefinieerde zogeheten moedersauzen: sauce béchamel, sauce espagnole, sauce veloutés, sauce hollandaise en sauce tomate.

Béchamel saus wordt gemaakt van bijna gelijke hoeveelheden boter en bloem, samengevoegd tot een roux, en melk. In gewicht is de verhouding boter en bloem 5 : 6. De hoeveelheid melk bepaalt vervolgens de dikte van de saus.

reutelnl-stilton-bechamel-saus

Pappardelle is de naam voor lange pasta linten die meer dan 1 centimeter breed zijn. Als het woord echt van het Italiaanse woord pappare afstamt, wat schrokken betekent, zegt dat wel iets over hoe deze pastasoort vroeger werd gegeten. Je kunt het snel imiteren door verse lasagnevellen in linten te snijden. Net echt, zeker als je de extra lange lasagnevellen neemt.

Voor het kleurcontrast verse spinazie als groente.

Continue reading »

apr 242016
 

Omdat ik best veel groente koop, heb ik regelmatig restjes. Vaak net niet genoeg voor een maaltijd, maar in combinatie als soep perfect. Zo maak ik regelmatig heet-en-zure soep, van restjes in wisselende samenstelling, en ook deze spinaziesoep staat met enige regelmaat op tafel. Meestal als lunchmaaltijd, maar je kunt hem ook prima als voorafje eten. Voordeel van deze soep is bovendien dat hij zo klaar is, met een minuut of 15 heb je de soep op tafel staan.

Spinaziesoep

Spinaziesoep

Continue reading »

apr 092016
 

Er zijn van die dingen waar je me wakker voor kunt maken. Eend bijvoorbeeld. Of jiaozi. Mapo tofu. Fish-fragrant eggplant. En eigenlijk alles van de kaart van San San. Zou ik een top 10 lijstje moeten maken, dan zou gebakken rijst ook hoog scoren. Ik vind rijst sowieso lekker, maar gebakken, als restje, dan is het helemaal geweldig. Vroeger, als kind, vond ik nasi altijd een feestmaaltijd. We aten dat thuis met regelmaat op zondag, de nasi kwam van de slager, samen met de kippenpoot. De laatste grilde mijn moeder in de oven, zodat het zo’n geweldig knapperig velletje kreeg. Vaak snoepte ik al wel nasi uit de koelkast, want koude nasi is ook heerlijk. De nasi werd opgebakken en geserveerd met zilveruitjes en augurken. Een groenteloze dag, dubbel feest vond ik dat toen.
Onderstaand recept heb ik ooit ergens opgepikt, geen idee meer waar. Aangepast naar eigen voorkeur in de loop der jaren. Al luistert het allemaal niet zo nauw. Uiteraard kun je ook kipfilet gebruiken, alleen zijn de dijen een stuk malser wanneer je de kip op deze manier bereidt.

Gebakken rijst met kip

Gebakken rijst met kip

Voor goede gebakken rijst is het belangrijk dat de rijst is afgekoeld. Als je gebakken rijst maakt met rijst van de vorige dag, dan is dat natuurlijk geen probleem. Wil je dit recept maken met verse gekookte rijst, kook de rijst dan ’s morgens en laat het rustig afkoelen. Dat zorgt er voor dat je gebakken rijst lekker korrelig is en niet al te klef. Zelf kook ik altijd meer rijst dan ik nodig heb voor een maaltijd, zodat ik de volgende dag fijn het restant kan gebruiken. Binnen 20 minuten heb je dan een heel smaakvolle maaltijd.

Continue reading »

aug 012015
 

Daar loop je dan. Achter de student de supermarkt in. Hij gaat maaltijden kiezen en ingrediënten kopen. Een gratis inkijkje in een studentenhoofd.

Bij vele supers kom je als eerste langs de groenten. De zogenaamde kant-en-klaar maaltijden worden overgeslagen. Hier wordt een plusje gescoord. Helemaal als er wel een rode paprika wordt gepakt. De groenten waar nog iets aan moet gebeuren, zoals wassen en snijden, worden allemaal gepasseerd. In plastic verpakte al gesneden sla, dat gaat in de winkelwagen. En voor morgen geschilde bospeen. Goede keuzes, maar het is duidelijk, zelf groenten koken is niet favoriet.

Volgende stop is de aardappelvervanger. Want aardappelen in herkenbare vorm, dat is geen studentenvoer. We passeren de verse en gedroogde pasta’s zonder enige actie. Verrassend want pasta’s zijn zeer populair bij ons. Richting de wraps gaan de voetstappen. En zowel mais- als tarwetortilla’s verdwijnen in de winkelwagen.

We slaan ook de kant-en-klare vleeswaren over. In plaats daarvan worden speklappen gepakt. Geen voorgesneden reepjes informeer ik enigszins voorzichtig, voor het gemak? Nee, daar komt tijdens het bakken raar wit spul uit. En speklapjes zijn gewoon lekkerder. Mmmm. Zou er dan toch zo iets als een culinaire opvoeding bestaan waarvan iets is blijven hangen? De speklappen zijn voor morgen wordt gemeld. Ander vlees voor vandaag is nog nodig. Maar we verlaten nu de vleesafdeling … .

Eerst de kaas. Old Amsterdam, al geraspt in een plastic zakje, zo dat scheelt weer werk. In het voorbijgaan wordt ook appelmoes meegenomen.

We slaan af naar de rookworsten. Tortilla’s, sla en rookworst. Iemand is in ieder geval creatief. In ons huis mag elke combinatie: van proberen en variëren komen lekkere maaltijden. Er wordt voor de Gelderse rookworst gekozen. Dat doet me dan weer deugd, want dat is de lekkerste.

reutelnl-student-corn-wrap-rookworst

Onverwacht smakelijk, rookworst met oude kaas in maistortilla’s. En niet op de foto is het bord met sla die ook helemaal leeg werd gegeten. Kudos. Na de maaltijd werd wel gemeld dat die paprika alleen voor ons was, die werd anders niet gekocht.
Continue reading »

jun 072015
 

Volgens mij is aubergine een groente die je op latere leeftijd meer weet te waarderen, tenminste zo ging het bij mij. En eigenlijk kwam dat door de smalle Aziatische aubergine, ook wel Chinese of Japanse aubergine genoemd. En misschien nog wel het meest door het gerecht fish fragrant eggplant, iets dat steevast wordt besteld bij een bezoek aan het Rotterdamse Sānsān. Ook goed zelf te maken, al kies ik dan wel voor een variant met minder olie. Laat je overigens niet misleiden door de naam, er is niets ‘vissig’ aan het gerecht. Blijkbaar is de saus van oorsprong bedacht bij een visgerecht, maar werd het al snel bij andere gerechten gebruikt. Rare jongens, die Chinezen…

Net zoals sweet, sour and spicy squid met komkommer is dit recept (Gaji-namul) afkomstig uit  ‘Maangchi’s Real Korean Cooking’. De inktvisringen met komkommer (links) en de gestoomde aubergine vullen elkaar goed aan in een maaltijd en zet je beiden in 15-20 minuten op tafel.

aubergine_met_inktvis

Continue reading »

mei 252015
 

Op verzoek. Ik kreeg onlangs, na lang wachten, ‘Maangchi’s Real Korean Cooking’  in de brievenbus. Nog dezelfde avond maakte ik een variant op haar Sweet, Sour, and Spicy Squid with Water Dropwort. En nog dezelfde dag werd er geroepen om het recept, in hoofdletters! Wie ben ik om dat te negeren?

Sweet, Sour, Spicy Squid met komkommer

Sweet, Sour, Spicy Squid met komkommer

Ik koos dit recept omdat ik dol ben op inktvisringen, getuige ook het periodiek verschijnen van Thais gebakken inktvisringen op de eettafel. Geen volgezogen en melig gepaneerde ringen, zoals je ze wel kent van de visboer, maar heerlijk malse inktvis. Iets wat blijkbaar voor veel mensen toch lastig is te bereiden, aangezien vaak geklaagd wordt over ‘rubberen ringen’. Tja, dan heb je ze gewoon te lang gebakken. Inktvisringen bereid je kort, of heeeeel lang maar dat is voor later.  In dit recept worden de inktvisringen 30-40 seconden geblancheerd, nog sneller dan wanneer je ze bakt dus. Continue reading »

sep 292013
 

Lunchtijd, en ik wil iets lekkers serveren. Even kijken dus wat ik aan materiaal heb. Mijn oog valt op de Stilton – “The King of English Cheeses” – we hebben het altijd in huis. De blauwe variant, met de sterke smaak en geur.

Volgens de Stilton Cheesemakers’ Association worden er elk jaar 1 miljoen Stilton kazen gemaakt. Een cilindrische kaas van ongeveer 8 kilo, waarvan je in onze winkels per keer meestal maar een klein stukje koopt van typisch rond de 180 tot 350 gram. Maar dat is dan wel een stukje smaak waardoor je normaal gesproken weinig Stilton nodig hebt in een gerecht, zeker in een recept als roerei. Hé, roerei met Stilton, dat wordt het!

reutelnl-scrambled-eggs-stilton-tomaat-champignon Continue reading »

aug 012013
 

Het is een beetje warm buiten vandaag, tijd voor een makkelijke maaltijd. Een maaltijd ook die handig is als er gezinsleden zijn die niet alle ingrediënten lusten. Tijdens het verzamelen laat je die gewoon weg van dat bord. In ons huis komt dit gerecht daarom regelmatig op tafel, ook al omdat je zo makkelijk kunt variëren.

De haricot verts geven een lichte zoetheid aan het gerecht, net als de cherry tomaten en de gefruite uien. De cottage cheese zorgt voor een fris zurige smaak, en korrelige textuur. De vinaigrette maakt het af.

reutelnl-lauwwarme-haricot-verts-salade-met-mosterd-vinaigrette

Continue reading »