nov 042011
 

Volgens mij had ik het al eens eerder ergens geroepen, maar ik heb de afgelopen maanden meer bloemkool gegeten dan in de 20 jaar hiervoor. Ik weet niet waar dat destijds is misgegaan. Feit is wel dat ik sinds ik weer vlees eet, gevarieerder eet dan daarvoor. Maar vooral ook aan groenten. Geen idee hoe dat komt. Terwijl ik toen ook best gevarieerd at. Blijkbaar ben ik tegenwoordig toch nog meer bezig met eten dan daarvoor. Raarrrrrr.

Maar bloemkool dus. Als soepje. Uit het smakelijke India.

Continue reading »

okt 222011
 

Tomato Egg Drop Soup, ook wel Tomato Eggflower Soup. Vertaal dat maar eens naar het Nederlands en laat het dan nog logisch klinken. Tomatensoep met Vallend Ei of Tomatensoep met een Bloem van Ei. Als ik zo op internet kijk is de tomatensoep één van de versies van de Egg Drop Soup. Dat is trouwens de Google-vertaling naar het Nederlands van Egg Drop Soup, Egg Drop Soup. Niet echt creatief dus. Het ‘Egg Drop’ verwijst naar de manier waarop je het ei verwerkt in de soep. Je laat een licht geklutst ei in een dunne continu straal in de soep vallen terwijl je roert. Daardoor ontstaat een fraai patroon van eierslierten. En dat patroon noemt men ook wel eggflower.

De soep past in mijn zoektocht naar een lekkere maaltijd met tomaat, onderdeel van Project Y(uk!). Bij de eerste poging speelde ik een beetje vals, de tomaten werden namelijk helemaal doodgekookt in een garnalencurry. Maar het was voor mij toch al een kleine overwinning om verse tomaten te gebruiken in plaats van ingeblikte. Bij de volgende keer wilde ik toch wel een stapje verder gaan. Al werd op Twitter bij een foto van de eerste tomatensoeppoging opgemerkt dat ik de tomaat wederom goed verstopt had. Dat klopte ook wel, want je kunt niet voorzichtig genoeg zijn met tomaten ;-). Voor de tweede poging heb ik dan ook twee tomaten gebruikt. Het is een ongebonden soep, dus het ziet er sowieso wat waterig uit. Maar de stukjes tomaat zijn duidelijk te herkennen.

Continue reading »

sep 262011
 

Dat ding van vrijdag, die donkergroene, blijkt een winter melon ofwel waspompoen te heten. Ook wel hairy cucumber of wax gourd en nog een rijtje beeldende namen. De grote versie heeft wel wat weg van een meloen. Vandaar wellicht de naamgeving. Maar voor de jonge variant is de naam fuzzy melon veel leuker. De jonge exemplaren hebben nl. kleine haartjes, terwijl de volgroeide exemplaren een wasachtige coating hebben.

Maar dan. Wat doe je er mee? De fuzzy melon wordt blijkbaar vooral gegeten in roerbakgerechten en in soep. De smaak is van zichzelf vrij neutraal, maar het neemt de smaak over van waarin het wordt gegaard.
Voor een eerste keer is roerbakken niet leuk, dus het werd een soepje. De meeste recepten hebben het bij soepjes met fuzzy melon veelal over gedroogde st. jakobsschelpen oftewel conpoy, maar dat heb ik niet liggen. Dus het is een freestyle soepje geworden.

Continue reading »

sep 142011
 

Ik vond het maar raar, de eerste keer pindasoep. Vooral ook omdat het zo waterig was, waar ik blijkbaar een soort saté in een soepkom had verwacht. Waar je net als bij goeie erwtensoep de lepel rechtop in kon zetten. Wat beduusd liet ik de soep van mijn lepel weer in het bord vallen. “Hoort dat zo dun te zijn?” vroeg ik aarzelend. Verbaasde blikken vielen mij ten deel. “Joh, heb je nog nooit pindasoep gegeten?” Met schaamte in mijn stem moest ik bekennen dat ik dat inderdaad nog nooit had gedaan.

Nu jaren later maak ik het met enige onregelmaat zelf. En in onderstaand recept ben ik blijven hangen. Het zoutvlees is gesneuveld in de vega-jaren en is daarna ook niet teruggekeerd. Het belangrijkste wat ik nog wel eens wil veranderen is de sambal. Standaard met een paar lepels lekkere sambal badjak. Maar als je niet bang bent, is ook een lepel(tje) sambal setan lekker.

Continue reading »

sep 092011
 

Al meer dan vijftien jaar krijg ik voor dit linzensoepje een onbetaalbare glimlach terug. Alleen dat al is voor mij een reden om dit soepje met enige regelmaat te maken. Een linzensoepje is bovendien altijd lekker en is voor mij de traditionele opener in een Indiaas restaurant.

Zelfgemaakt ideaal als voorafje, geserveerd in een klein kommetje of als hoofdmaaltijd in een flinke kom met daarnaast nog een naan. Continue reading »