jan 032016
 

Geïnspireerd op het recept van Fuchsia Dunlop uit Sichuan Cookery (suan la rou si tang), maar ietwat verhollandst of verreutelt, dat kan natuurlijk ook. Van oorsprong wordt deze, wat dikkere, soep in het midden van een Chinese maaltijd gegeten. In tegenstelling tot de waterige soepjes die vaak aan het eind van een maaltijd worden genuttigd, daar waar wij in Europa een soep veelal vooraf aan de maaltijd eten. Ik maak er een gezonde en hartige versie van, met veel groente. En geen rode pepers of gefermenteerde chilibonenpasta, maar vers gemalen zwarte peper. Wel weer veel daarvan dan.

Je kunt de soep maken met restjes, of je kunt de restjes bewust overhouden om er deze heerlijke soep van te maken. Qua groente heb je mogelijkheden genoeg in ieder geval. De soep is heel snel klaar, in 20-50 minuten, afhankelijk of je gedroogde paddenstoelen gebruikt, maar het luistert wel nauw wil je je groente beetgaar hebben. Laat je de soep langer opstaan, dan worden de groeten slap. Het is natuurlijk waar je maar van houdt. Zorg in ieder geval dat je alle groenten van te voren klaar hebt staan.

Sour-and-hot-soup

Sour-and-hot-soup

Continue reading »

nov 242015
 

Eigenlijk snap ik niet dat mensen soep uit een pakje eten. Gemak? Een beetje water toevoegen aan een zout poedertje… Of mensen die soep uit blik eten. Daar is het water al voor ze aan het poedertje toegevoegd… Nee, gemak kan het niet zijn. Luiheid zou ik het eerder noemen. Want als er iets makkelijk te maken is, is het soep. Oké, ik geef toe, wil je zelf bouillon maken voor de soep, dan kost het wel wat tijd en een beetje moeite. Het loont echter wel. Zelf trek ik met regelmaat bouillon van een kippenpoot, wat wortel en ui toevoegen en op smaak brengen met peper en zout. Het vel van de kip gooi je weg, terwijl je het vlees kan gebruiken voor de soep. Heb je bouillon over, gewoon invriezen. En vegetarisch, dan uiteraard zonder kip, maar met een bleekselderij en een prei als toevoeging maak je ook een heerlijke bouillon.
Toch nog geen tijd? Gebruik dan een bouillonpoeder met weinig of geen zout. Beter en vooral lekkerder is zelf bepalen hoe zout je je soep wilt hebben. Zelfgemaakte soep is zoveel lekkerder dan een soeppoedertje.

Afgelopen week kreeg ik van een vriendin pompoen uit eigen tuin. Bofkont als ik was, bleek de pompoen zelfs al geschild en in blokjes gedaan. Pompoen is lekker, maar pas als je de smaak wat hebt opgekalefaterd. Anders blijft het toch een beetje laf. Dat opkalefateren kun je doen door bijvoorbeeld kerrie mee te bakken. Dit keer koos ik voor chipotle, gerookte jalapenopeper, en pimenton de la vera, oftewel gerookte gedroogde paprikapoeder. Spicy en warm.

Pompoensoep

Pompoensoep

Continue reading »

dec 022012
 

En toen zat ik met 6 1/2 winterpeen. Ik wist al bijna niet meer waar ik die halve wortel vorige week voor nodig had, maar dat moet de gado-gado zijn geweest. Anyway, ik kon op dat moment geen losse penen krijgen, dus kocht ik maar een kiloverpakking. What next? Wortelsoep dus. Niet spannend, wel lekker op een frisse herfstdag.

Continue reading »

nov 042011
 

Volgens mij had ik het al eens eerder ergens geroepen, maar ik heb de afgelopen maanden meer bloemkool gegeten dan in de 20 jaar hiervoor. Ik weet niet waar dat destijds is misgegaan. Feit is wel dat ik sinds ik weer vlees eet, gevarieerder eet dan daarvoor. Maar vooral ook aan groenten. Geen idee hoe dat komt. Terwijl ik toen ook best gevarieerd at. Blijkbaar ben ik tegenwoordig toch nog meer bezig met eten dan daarvoor. Raarrrrrr.

Maar bloemkool dus. Als soepje. Uit het smakelijke India.

Continue reading »

okt 222011
 

Tomato Egg Drop Soup, ook wel Tomato Eggflower Soup. Vertaal dat maar eens naar het Nederlands en laat het dan nog logisch klinken. Tomatensoep met Vallend Ei of Tomatensoep met een Bloem van Ei. Als ik zo op internet kijk is de tomatensoep één van de versies van de Egg Drop Soup. Dat is trouwens de Google-vertaling naar het Nederlands van Egg Drop Soup, Egg Drop Soup. Niet echt creatief dus. Het ‘Egg Drop’ verwijst naar de manier waarop je het ei verwerkt in de soep. Je laat een licht geklutst ei in een dunne continu straal in de soep vallen terwijl je roert. Daardoor ontstaat een fraai patroon van eierslierten. En dat patroon noemt men ook wel eggflower.

De soep past in mijn zoektocht naar een lekkere maaltijd met tomaat, onderdeel van Project Y(uk!). Bij de eerste poging speelde ik een beetje vals, de tomaten werden namelijk helemaal doodgekookt in een garnalencurry. Maar het was voor mij toch al een kleine overwinning om verse tomaten te gebruiken in plaats van ingeblikte. Bij de volgende keer wilde ik toch wel een stapje verder gaan. Al werd op Twitter bij een foto van de eerste tomatensoeppoging opgemerkt dat ik de tomaat wederom goed verstopt had. Dat klopte ook wel, want je kunt niet voorzichtig genoeg zijn met tomaten ;-). Voor de tweede poging heb ik dan ook twee tomaten gebruikt. Het is een ongebonden soep, dus het ziet er sowieso wat waterig uit. Maar de stukjes tomaat zijn duidelijk te herkennen.

Continue reading »

sep 262011
 

Dat ding van vrijdag, die donkergroene, blijkt een winter melon ofwel waspompoen te heten. Ook wel hairy cucumber of wax gourd en nog een rijtje beeldende namen. De grote versie heeft wel wat weg van een meloen. Vandaar wellicht de naamgeving. Maar voor de jonge variant is de naam fuzzy melon veel leuker. De jonge exemplaren hebben nl. kleine haartjes, terwijl de volgroeide exemplaren een wasachtige coating hebben.

Maar dan. Wat doe je er mee? De fuzzy melon wordt blijkbaar vooral gegeten in roerbakgerechten en in soep. De smaak is van zichzelf vrij neutraal, maar het neemt de smaak over van waarin het wordt gegaard.
Voor een eerste keer is roerbakken niet leuk, dus het werd een soepje. De meeste recepten hebben het bij soepjes met fuzzy melon veelal over gedroogde st. jakobsschelpen oftewel conpoy, maar dat heb ik niet liggen. Dus het is een freestyle soepje geworden.

Continue reading »

sep 142011
 

Ik vond het maar raar, de eerste keer pindasoep. Vooral ook omdat het zo waterig was, waar ik blijkbaar een soort saté in een soepkom had verwacht. Waar je net als bij goeie erwtensoep de lepel rechtop in kon zetten. Wat beduusd liet ik de soep van mijn lepel weer in het bord vallen. “Hoort dat zo dun te zijn?” vroeg ik aarzelend. Verbaasde blikken vielen mij ten deel. “Joh, heb je nog nooit pindasoep gegeten?” Met schaamte in mijn stem moest ik bekennen dat ik dat inderdaad nog nooit had gedaan.

Nu jaren later maak ik het met enige onregelmaat zelf. En in onderstaand recept ben ik blijven hangen. Het zoutvlees is gesneuveld in de vega-jaren en is daarna ook niet teruggekeerd. Het belangrijkste wat ik nog wel eens wil veranderen is de sambal. Standaard met een paar lepels lekkere sambal badjak. Maar als je niet bang bent, is ook een lepel(tje) sambal setan lekker.

Continue reading »

sep 092011
 

Al meer dan vijftien jaar krijg ik voor dit linzensoepje een onbetaalbare glimlach terug. Alleen dat al is voor mij een reden om dit soepje met enige regelmaat te maken. Een linzensoepje is bovendien altijd lekker en is voor mij de traditionele opener in een Indiaas restaurant.

Zelfgemaakt ideaal als voorafje, geserveerd in een klein kommetje of als hoofdmaaltijd in een flinke kom met daarnaast nog een naan. Continue reading »