sep 262011
 

Dat ding van vrijdag, die donkergroene, blijkt een winter melon ofwel waspompoen te heten. Ook wel hairy cucumber of wax gourd en nog een rijtje beeldende namen. De grote versie heeft wel wat weg van een meloen. Vandaar wellicht de naamgeving. Maar voor de jonge variant is de naam fuzzy melon veel leuker. De jonge exemplaren hebben nl. kleine haartjes, terwijl de volgroeide exemplaren een wasachtige coating hebben.

Maar dan. Wat doe je er mee? De fuzzy melon wordt blijkbaar vooral gegeten in roerbakgerechten en in soep. De smaak is van zichzelf vrij neutraal, maar het neemt de smaak over van waarin het wordt gegaard.
Voor een eerste keer is roerbakken niet leuk, dus het werd een soepje. De meeste recepten hebben het bij soepjes met fuzzy melon veelal over gedroogde st. jakobsschelpen oftewel conpoy, maar dat heb ik niet liggen. Dus het is een freestyle soepje geworden.

Continue reading »

sep 142011
 

Ik vond het maar raar, de eerste keer pindasoep. Vooral ook omdat het zo waterig was, waar ik blijkbaar een soort saté in een soepkom had verwacht. Waar je net als bij goeie erwtensoep de lepel rechtop in kon zetten. Wat beduusd liet ik de soep van mijn lepel weer in het bord vallen. “Hoort dat zo dun te zijn?” vroeg ik aarzelend. Verbaasde blikken vielen mij ten deel. “Joh, heb je nog nooit pindasoep gegeten?” Met schaamte in mijn stem moest ik bekennen dat ik dat inderdaad nog nooit had gedaan.

Nu jaren later maak ik het met enige onregelmaat zelf. En in onderstaand recept ben ik blijven hangen. Het zoutvlees is gesneuveld in de vega-jaren en is daarna ook niet teruggekeerd. Het belangrijkste wat ik nog wel eens wil veranderen is de sambal. Standaard met een paar lepels lekkere sambal badjak. Maar als je niet bang bent, is ook een lepel(tje) sambal setan lekker.

Continue reading »

sep 092011
 

Al meer dan vijftien jaar krijg ik voor dit linzensoepje een onbetaalbare glimlach terug. Alleen dat al is voor mij een reden om dit soepje met enige regelmaat te maken. Een linzensoepje is bovendien altijd lekker en is voor mij de traditionele opener in een Indiaas restaurant.

Zelfgemaakt ideaal als voorafje, geserveerd in een klein kommetje of als hoofdmaaltijd in een flinke kom met daarnaast nog een naan. Continue reading »