aug 102019
 

Hoe moet ik het noemen? De basis is een eenvoudige bouillon van chilibonensaus (toban jiang) met gember en kip. Geïnspireerd op de bouillon die ik altijd zelf maak voor de hotpot. Hotpotten is vooral leuk en gezellig, zeg maar het Chinese equivalent van gourmetten, maar dan anders. Maar het lekkerste van de hotpot vind ik eigenlijk de bouillon aan het eind van de maaltijd. Zelf heb ik een stoomboot met twee vakken, eentje die wordt gebruikt voor vis en eentje voor vlees. Daar ben ik vrij strikt in. Ik vind het prima als iemand vlees in de visbouillon wil gooien, maar andersom is uit den boze. Die visbouillon kan mij dus niet bekoren, maar de andere bouillon, die waar gedurende de maaltijd allerlei groenten en vlees in hebben lopen garen… Die bouillon met een dieprode kleur, warm, pittig en vol van smaak. Die bouillon! Ik besloot een uitgeklede versie (dus zonder sichuanpepertjes en zwarte boontjes) van die bouillon te maken voor een eenvoudig soepje. En tegelijk wilde ik mijn kip pocheren. Dat gaat prima samen. En met de bouillon kun je alle kanten op. Hieronder twee soepjes die warm en pittig zijn, lekker op een stralende dag, maar ook in de winter het waarschijnlijk goed zullen doen.

Chilibonenbouillon met kip, kool en shii-takes

Chilibonenbouillon met kip, kool en shii-takes

Continue reading »

sep 052011
 

Vroeger aten we thuis wel eens champignons. Volgens mij was dat in combinatie met rijst. Denk ik. Maar zeker weten doe ik het eigenlijk niet meer. Misschien nog eens navragen. Anyway, die champignons liet ik graag aan mij voorbij gaan. Gelukkig was ik ook niet verplicht ze te eten. Maar ergens in de tijd ben ik ze toch wel gaan eten. Wellicht dat daar een meisje de hand in heeft gehad. Vast wel. Kan me niet voorstellen dat ik ze uit mezelf ben gaan eten destijds. Hoewel ik mij wel vaagjes kan herinneren dat ik mij op het duistere pad der paddenstoelen begaf en met enige regelmatig oesterzwammen at. Helemaal zelluf bedacht. Maar in de loop der jaren ben ik ook champignons gaan waarderen. Gewone witte of kastanjechampignons. Heel zachtjes bakken met een flinke hoeveelheid knoflook in een beetje olie is de simpelste bereiding, maar o zo lekker! En dan het liefst met kleine champignons, die je heel laat tijdens het bereiden. Het nadeel van grote champignons is dat ze snel veel vocht verliezen als je ze in stukken snijdt. En dat is zonde. En kleine champignons blijven lekker sappig.

Eigenlijk eet ik champignons alleen roergebakken bedenk ik me nu. Hoewel een Indiaase Mushroom Bahjee op z’n tijd ook errug lekker is. Maar dat maak ik gek genoeg nooit thuis. Zou ik ook eens moeten doen. De laatste tijd eet ik met enige regelmaat dit variantje op een recept van Ken Hom. Het verschil zit ‘m in minder champignons en mééééer knoflook. Supersnel klaar en lekker kruidig.
Continue reading »