nov 242015
 

Eigenlijk snap ik niet dat mensen soep uit een pakje eten. Gemak? Een beetje water toevoegen aan een zout poedertje… Of mensen die soep uit blik eten. Daar is het water al voor ze aan het poedertje toegevoegd… Nee, gemak kan het niet zijn. Luiheid zou ik het eerder noemen. Want als er iets makkelijk te maken is, is het soep. Oké, ik geef toe, wil je zelf bouillon maken voor de soep, dan kost het wel wat tijd en een beetje moeite. Het loont echter wel. Zelf trek ik met regelmaat bouillon van een kippenpoot, wat wortel en ui toevoegen en op smaak brengen met peper en zout. Het vel van de kip gooi je weg, terwijl je het vlees kan gebruiken voor de soep. Heb je bouillon over, gewoon invriezen. En vegetarisch, dan uiteraard zonder kip, maar met een bleekselderij en een prei als toevoeging maak je ook een heerlijke bouillon.
Toch nog geen tijd? Gebruik dan een bouillonpoeder met weinig of geen zout. Beter en vooral lekkerder is zelf bepalen hoe zout je je soep wilt hebben. Zelfgemaakte soep is zoveel lekkerder dan een soeppoedertje.

Afgelopen week kreeg ik van een vriendin pompoen uit eigen tuin. Bofkont als ik was, bleek de pompoen zelfs al geschild en in blokjes gedaan. Pompoen is lekker, maar pas als je de smaak wat hebt opgekalefaterd. Anders blijft het toch een beetje laf. Dat opkalefateren kun je doen door bijvoorbeeld kerrie mee te bakken. Dit keer koos ik voor chipotle, gerookte jalapenopeper, en pimenton de la vera, oftewel gerookte gedroogde paprikapoeder. Spicy en warm.

Pompoensoep

Pompoensoep

Continue reading »

nov 082015
 

Chili con carne oftwel chilipepers met vlees, vindt zijn herkomst in het voormalige Nieuw-Spanje, een onderdeel van het Spaanse koninkrijk in de Nieuwe Wereld, dat zich uitstrekte van het huidige Costa Rica tot aan het Colorado en Kansas. Ver voorbij Texas in ieder geval, waar waarschijnlijk de bron ligt van het oorspronkelijke recept, bestaande uit chili, gedroogd vlees, tomaten en ui.

Er zijn verschillende verhalen hoe het oorspronkelijke recept is ontstaan, maar ongetwijfeld het meest tot de verbeelding sprekende verhaal is een Indiaanse legende over ‘La Dama de Azul’, de vrouw in het blauw. Deze Spaanse non zou in de zeventiende eeuw als eerste het recept op papier hebben gezet. In trance verliet ze haar lichaam en preekte het christendom aan de inwoners van het zuidwesten van de huidige Verenigde Staten. Het bijzondere is dat de non Spanje nooit heeft verlaten, maar Spaanse missionarissen en koning Filip IV geloofden dat de non ‘La Dama de Azul was.

Vast staat in ieder geval dat begin achttiende eeuw de eerste varianten van chili con carne verschenen. Halverwege de negentiende eeuw maakten cowboys en avonturiers gebruik van zogeheten ‘chili bricks’, bestaande uit geperste blokken gedroogd (buffel)vlees, vet, peper, zout en chilipepers. Onderweg konden deze blokken ‘chili’ in water worden opgelost voor een voedzame maaltijd.

Chili con carne

Chili con carne

Begin twintigste eeuw verschenen de eerste ‘chili joints’ in Texas. Vaak niet meer dan een ruimte met een paar tafels en wat stoelen en waar de keuken zich achter een groot laken bevond.

Wanneer zwarte bonen en kidneybonen in het gerecht zijn gekomen is niet helemaal duidelijk. In de negentiende eeuw waren bonen in blik al gemeengoed en goedkoop verkrijgbaar.

Anno 2015 bestaat chili con carne in tal van vormen. Met bruine bonen (naar het schijnt de Californische variant), met kaas, met mais of met koriander en ga zo maar door. Het is een ideale eenpansmaaltijd en verwarmend in de wintermaanden. Te eten in de vorm van burrito’s, met rijst of met aardappels. Of gewoon met brood. Bovendien is er makkelijk een vegetarische maaltijd van te maken als je dat zou willen, oftewel chili sin carne. Continue reading »