dec 102011
 

Uiensalade oftewel piaz kachumbar. Eigenlijk zou ik dit vandaag klaarmaken op een vega-twetentje voor 8 als het tweede voorgerecht. Alleen stak mijn rug daar een stokje voor. Even rustig aan doen dus, maar dat betekent wel dat ik met een flinke groentevoorraad zit, waaronder een hoeveelheid aardappelen 🙂

De aardappelkoekjes kun je zowel warm als koud eten, maar een warm aardappelkoekje in combinatie met de frisse en koude uien vind ik zelf het lekkerste.

Continue reading »

nov 132011
 

Tegenwoordig ben ik van het warme fruit. Dat is wel eens anders geweest. Een toetje van warm gestoomde mango en peer met een dressing van limoensiroop is echt superlekker. Fruit als onderdeel van de warme maaltijd kan ook verrassend lekker zijn. Zoals met deze ananas, die door de specerijen een hele warme en kruidige smaak krijgt. Warm vind ik dit het lekkerst, maar afgekoeld ook lekker, maar misschien dan wel als het buiten wat warmer is.

Als klein jongetje vond ik overigens komijn helemaal niks. Niet in de kaas (‘pitjeskaas’) en niet door het eten. Maar gelukkig ben ik goed opgedroogd :-).

Continue reading »

okt 182011
 

Onlangs gaf ik mijzelf de uitdaging een aantal dingen te eten waarvan ik ooit had besloten dat ik ze niet lekker vond of zelf niet lustte. Vandaag de aftrap met de tomaat. Tomaten vind ik een beetje vies nl. Ze voelen raar, ze ruiken raar en ze smaken raar. Tomaten eet ik in een fles Heinz of als puree. Of uit een blik. En uitsluitend omdat het recept er om vraagt. Maar proeven wil ik het eigenlijk niet. Noem het een gemis of zelfs een gebrek. Het heeft niet aan mijn opvoeding gelegen, want mijn moeder heeft het echt geprobeerd. Iedereen bij ons thuis eet ook tomaten, behalve ik dus. Tot nu. Maar ik moet eerlijk zijn, een blote tomaat is natuurlijk wel een stap te ver. Daar begin ik niet aan. Misschien later, als ik groot ben. Op dit moment in de tijd is het van eminent belang dat de tomaat dood is. Ik wil geen risico lopen.

Als je heeeeeeeeeeeel goed naar de foto kijkt, zie je de tomaat. Maar ik neem het je niet kwalijk als je ‘m niet ziet. Maar hij zit er in, twee zelfs. Twee dikke, vette vleestomaten.

  Continue reading »

sep 092011
 

Al meer dan vijftien jaar krijg ik voor dit linzensoepje een onbetaalbare glimlach terug. Alleen dat al is voor mij een reden om dit soepje met enige regelmaat te maken. Een linzensoepje is bovendien altijd lekker en is voor mij de traditionele opener in een Indiaas restaurant.

Zelfgemaakt ideaal als voorafje, geserveerd in een klein kommetje of als hoofdmaaltijd in een flinke kom met daarnaast nog een naan. Continue reading »