mei 192014
 

Ik dacht, ik verras eens iemand met dadar gulung gemaakt van boekweitmeel. Voor wie het niet weet, boekweitmeel bevat geen gluten. En ik denk dan, daar moet je prima pannenkoekjes van kunnen bakken om te vullen. Jammerrrrrrrrrrrr. Tenminste in de eerste beste poging is het mij in ieder geval niet gelukt. Het bruut vervangen van bloem door boekweitmeel is geen succes. Pannenkoekje 1 kwam al lastig uit de pan, pannenkoekje 2 kreeg ik bijna op het bord, pannenkoekje 3 haalde het bord (maar brak toen ik het wilde vouwen) en pannenkoekje 4 heb ik gewoon rechtstreeks uit de pan opgegeten.  Dra-ma-tisch. Ik ga nadenken of dit een tweede poging verdient.

Na al dat gepiel begon ik lichtjes te twijfelen aan mijn pannenkoekbakkunsten, dus toog ik voort met het oorspronkelijke recept uit De Authentiek Indische Keuken van Lonny. Ik moest ook wel, aangezien ik een flinke pan met geraspte kokos met gula Djawa had…

De kunst is om de pannenkoekjes dun, maar stevig genoeg te bakken. Het kost mij altijd een paar pogingen om ze goed dun te krijgen, maar het resultaat mag er zijn. Scoort altijd goed met etentjes en ook leuk om mee te nemen naar kantoor.

Continue reading »

okt 312011
 

Binnenkort een Vega-Twetentje. Deze pompoencurry staat hoog op het lijstje. Ik zit er nl. aan te denken om dit keer eens India als thema te doen. De uitdaging zit ‘m nog wel in het menu. Ik heb de neiging veel curry’s te doen, is best lekker, maar je moet uitkijken dat het niet te zwaar wordt. Anders zeggen ze halverwege de derde gang al allemaal *plof*…
Zoals zo vaak met een curry is deze zacht van structuur en ook heel kruidig, vol en warm van smaak.  Maak mij er maar wakker voor ’s nachts!

 

Continue reading »

okt 182011
 

Onlangs gaf ik mijzelf de uitdaging een aantal dingen te eten waarvan ik ooit had besloten dat ik ze niet lekker vond of zelf niet lustte. Vandaag de aftrap met de tomaat. Tomaten vind ik een beetje vies nl. Ze voelen raar, ze ruiken raar en ze smaken raar. Tomaten eet ik in een fles Heinz of als puree. Of uit een blik. En uitsluitend omdat het recept er om vraagt. Maar proeven wil ik het eigenlijk niet. Noem het een gemis of zelfs een gebrek. Het heeft niet aan mijn opvoeding gelegen, want mijn moeder heeft het echt geprobeerd. Iedereen bij ons thuis eet ook tomaten, behalve ik dus. Tot nu. Maar ik moet eerlijk zijn, een blote tomaat is natuurlijk wel een stap te ver. Daar begin ik niet aan. Misschien later, als ik groot ben. Op dit moment in de tijd is het van eminent belang dat de tomaat dood is. Ik wil geen risico lopen.

Als je heeeeeeeeeeeel goed naar de foto kijkt, zie je de tomaat. Maar ik neem het je niet kwalijk als je ‘m niet ziet. Maar hij zit er in, twee zelfs. Twee dikke, vette vleestomaten.

  Continue reading »

aug 312011
 

Soms MOET en ZAL ik eten waar ik zin in heb. Al kom ik laat thuis en moet ik eerst nog boodschappen doen. Vandaag was zo’n dag, maar ik moest en zou auberginecurry eten. Lang niet gegeten, maar de chinese aubergines in de groentela smeekten om een curry. Zo geschiedde. Nooit in discussie gaan met je eten.

En voor de goede verstaander: ik eet alleen maar chinese aubergines. Zo’n dik Zuid-Europees monster is niet aan mij besteedt. Graag een Chinees exemplaar.  Geen gepruts met zout ook en fijner van smaak. Heil de Chinese aubergine!

Waar dit recept overigens vandaan komt, mag Joost weten. Maar ongetwijfeld uit een Indiaas kookboek. Ik vond het onlangs terug in een doos met recepten en andere aan eten gerelateerde frutsels. Pogingen om kookschriftjes bij te houden. Gedoemd te falen bij mij. Alhoewel ik nu alweer bijna een jaar een kaartenbak heb staan in de keuken. Voor de helft gevuld met kaartjes met recepten. En vol met spatjes lekker eten uiteraard.

Continue reading »