jun 302019
 

Als ik een bucketlist had, dan had het er ongetwijfeld opgestaan: koken voor 28 man, met als extra handicap geen keuken op locatie. Sinds een paar jaar stort ik mij bij het jaarlijkse toernooi van mijn pingpongclub op de lunch en het avondeten. Het vrijwaart mij bovendien van een dag pingpongen in een doorgaans verzengende sporthal. De maaltijd is echter altijd een uitdaging op zich, aangezien de sporthal uit de jaren zeventig stamt en geen modern genot kent als een keukentje of iets dergelijks. Over het algemeen betekent het dat het eten van te voren bereid dient te worden en op locatie opgewarmd. Of… je gaat barbecueën, zoals we vorig jaar hebben gedaan. Nu heb ik geen verstand van fikkies stoken in de openbare ruimte, dus dat laat ik dan graag aan anderen over. Wel bemoei ik mij dan uiteraard graag met het eten zelf, zowel het vlees als de overige onderdelen. Van vlees van de barbecue ben ik niet per se een fan, maar ik mag graag een stukje vis stomen met wat knoflook of wat gemarineerde garnalen op het vuur schroeien. Helaas was de eigenaar van de barbecue daar niet van gediend, dus ik at zelf vooral eigengemaakte salades en dergelijke. Ik beloofde een oudere Mexicaanse dame dat ik een volgende keer een Mexicaans buffet zou verzorgen. Ze reageerde enthousiast in gebrekkig Nederlands, maar haar ogen fonkelden op. Een jaar later is de dame er helaas niet meer, maar ik hield mijn belofte.

De uitdaging was een aantal gerechten te selecteren die van te voren bereid konden worden en ter plekke opgewarmd. Dat was gelijk de volgende uitdaging: op locatie was er slecht één magnetron. Zelf had ik nog een klein inductieplaatje ter beschikking, wat normaal gesproken goed van pas komt als er soep opgewarmd moet worden of een lekkere pindasaus, dat laatste bijvoorbeeld bij de nieuwjaarsborrel. De lezer begrijpt intussen wel dat we bij de pingpong van lekker eten houden. Maar hoe dichter de datum van het toernooi naderde, hoe meer mensen zich aanmelden om na afloop mee te eten. Enkele weken voor het toernooi waren er zelfs meer eters dan spelers… Uiteindelijk zou het aantal oplopen tot 28 eters (en 36 pingpongers). Ik had dus enkele weken om te wennen aan het idee van zoveel eters, maar ik vroeg mij wel af hoe ik alles warm zou moeten krijgen. Met een aantal geleende chafing dishes én een magnetron zou het uiteindelijk lukken. Ik durf het wel een klein wonder te noemen. Volgend jaar ga ik voor broodjes kaas!

Mexicaans buffet

Mexicaans buffet

Continue reading »

feb 092019
 

Uiensoep. Zou dat het meest gegeten soepje zijn? Populair in bedrijfsrestaurants en in reguliere lunchgelegenheden. Bij de laatste geserveerd met een soppend stukje stokbrood met kaas, ook wel Franse uiensoep geheten. Niet zelden iets te zout en met nog vers knisperende uien. Toch is een lekkere uiensoep niet moeilijk te maken, wel kost het wat tijd. De basis van onderstaande soep wordt gevormd door gekaramelliseerde uien en pastinaak. Over gekaramelliseerde uien heeft BroeR al uitgebreid geschreven, dus daar verwijs ik dan ook graag naar. De pastinaak is hier door de Romeinen geïntroduceerd. En de geslachtsnaam Pastinaca is afgeleid van het Latijnse pastinum: hak of eenvoudige ploeg, omdat de wortel voor voedseldoeleinden als hakvrucht verbouwd werd. In de achttiende eeuw was de pastinaak verdrongen door de nauwe verwante peen en werd nauwelijks nog als cultuurgewas verbouwd. De komst van de aardappel uit de America’s zal ook niet mee hebben geholpen. Tegenwoordig wordt de pastinaak aan de man gebracht als ‘vergeten groente’. De pastinaak is iets zoeter dan de peen en ook smaakvoller. Het bevat iets meer zetmeel, wat helpt bij het maken van een stevige soep. Een verbastering van pastinaak is overigens – via pastinakel – het fraaie pinksternakel, wat overigens niets te maken heeft met Pinksteren.

Uiensoep met pastinaak

Uiensoep met pastinaak

Continue reading »

mei 282016
 

Cato’s geknede brood viel goed in ons huis als een simpel soort brood, maar qua smaken kan er wel wat bij natuurlijk. Het brood wordt ook wat luchtiger door een rijsmiddel te gebruiken. Baking soda is een rijsmiddel dat werkt als er een zuur ingrediënt in het recept wordt gebruikt zoals de karnemelk bij Iers soda brood. Maar wat nu als je geen zuur ingrediënt nodig hebt? Dan kan je bakpoeder gebruiken.

Vanaf 1700 waren er al wel variaties van wat wij nu bakpoeder noemen maar pas in 1843 werd de moderne versie van bakpoeder uitgevonden door Alfred Bird in Engeland. Bakpoeder reageert zodra er vocht wordt toegevoegd. Angelsaksisch bakpoeder bestaat vaak uit baking soda, één (vaak Cream of Tartar – wijnsteen) of meer zouten van zuren en zetmeel. Het zetmeel zorgt ervoor dat het mengsel droog blijft. Veel Angelsaksische bakpoeders zijn ook een zogeheten dubbel reagerend mengsel: de bakpoeder reageert al een eerste keer bij het mengen van alle ingrediënten en nog een tweede keer in de warme oven. Voor dat dubbel reageren zijn twee zuren nodig. En voor de tweede reaktie wordt vaak een zuur gebruikt dat aluminium bevat waardoor er over die bakpoeders veel discussie is. Het in Nederland alom vertegenwoordigde Duitse bakpoeder is een enkel reagerend bakpoeder.

reutelnl-uienbrood-met-olijven

Als aan bloem bakpoeder wordt toegevoegd krijg je zelfrijzend bakmeel. Deze versie van uienbrood met olijven is gemaakt met dat zelfrijzend bakmeel. Nog steeds geen echt brood natuurlijk. Brood maak je tegenwoordig met gist of desem. Dan toch maar uiencake genoemd, hoewel dat op de één of andere manier niet klinkt?

In Engeland weten ze een oplossing. Ze noemen het gewoonweg cake-bread, cake brood. Brood gemaakt op de manier waarop cake gemaakt wordt. Of, omdat de rijstijd buiten de oven ontbreekt, quick-bread. Snel brood dus. Nou ja snel, toch nog 1 uur en 20 minuten bezig. Relatief snel dus. Nog net snel genoeg voor een vers weekendontbijt, tenminste als de kok eerder opstaat.

Het recept is genoeg voor 1 groter cake brood, maar 2 of 4 kleinere broden maken kan natuurlijk ook. Continue reading »

aug 012013
 

Het is een beetje warm buiten vandaag, tijd voor een makkelijke maaltijd. Een maaltijd ook die handig is als er gezinsleden zijn die niet alle ingrediënten lusten. Tijdens het verzamelen laat je die gewoon weg van dat bord. In ons huis komt dit gerecht daarom regelmatig op tafel, ook al omdat je zo makkelijk kunt variëren.

De haricot verts geven een lichte zoetheid aan het gerecht, net als de cherry tomaten en de gefruite uien. De cottage cheese zorgt voor een fris zurige smaak, en korrelige textuur. De vinaigrette maakt het af.

reutelnl-lauwwarme-haricot-verts-salade-met-mosterd-vinaigrette

Continue reading »