Gesmoorde spareribs met zwarte boontjes en chilivlokken

 Bijgerecht, Vlees  Reacties uitgeschakeld voor Gesmoorde spareribs met zwarte boontjes en chilivlokken
mei 032014
 

Als je in vier maanden tijd twee broekmaten kleiner gaat wonen, hoort dat bekroont te worden met een feestelijk maal. Nu kan ik mij natuurlijk helemaal te buiten gaan, maar dat doe ik volgende week wel bij mijn date met sānsān. Vandaag hou ik het simpel met spareribs.
Wil je spareribs sappig en mals hebben, bak/frituur ze dan ajb niet in de olie, maar stoom ze (zoals hier) of smoor ze dan. Supermals blijven ze.

Gesmoorde spareribs met zwarte boontjes en chilivlokken

Continue reading »

nov 262011
 

Na een hele week te laat thuis en nauwelijks tijd om over eten na te denken, had ik niet veel zin om uitgebreid in de keuken staan, maar wel zin in iets ontzettend lekkers. Vanmiddag ging het laatste stukje bloedworst er aan. Gebakken en besprenkeld met wat zoete zwarte rijstazijn en met wat fijngesneden lente-ui. Gevolgd door een tosti met geitenkaas. Een echte weekendlunch.

Het avondeten was vandaag net zo simpel, al had het wat meer tijd nodig. Recept naar Ken Hom.

Continue reading »

Liuyang kip met zwarte boontjes

 Kip  Reacties uitgeschakeld voor Liuyang kip met zwarte boontjes
okt 022011
 

Recept uit het leuke Revolutionary Chinese Cookbook van Fuchsia Dunlop, waarbij ik geen plaatjes nodig heb om honger te krijgen. Hetzelfde geldt trouwens voor Sichuan Cookery, maar dat moge duidelijk zijn.
Ik heb dit recept wat aangepast voor eigen gebruik. Geen kippendijen, maar kipfilet. Door de wijze van bereiden toch heel mals. Niet dat ik geen kippendijen eet, want de Rode Kip kan natuurlijk niet zonder! Ik heb nu eenmaal vaker kipfilet paraat dan kippendijen, dus zo is het ontstaan. En ik bereid de kip niet in de olie, maar in water. Tic die ik heb overgehouden aan het afvallen (en heb opgepikt van Ken Hom). Malser krijg je de kip eigenlijk niet, tenminste ik niet. Het belangrijkste is dat je de kip in hapklare en niet te grote stukken snijdt. Iets van 1,5 bij 1,5 cm. Anders gaart de kip niet goed. Liever wat langer en dunner, dan dikke stukken. Eigenlijk frituur ik vlees nooit. Niet eens om het vet, want dat valt reuze mee, maar ik vind het altijd zo’n gedoe. Niet meer dan met water garen, maar dat zit blijkbaar tussen mijn oren 😉

Het is wellicht op deze manier geen originele Liuyang black bean chicken meer, maar het smaakt mij er niet minder om. De kip is niet goudbruin en knapperig, maar velvety zoals dat in het Engels zo mooi heet.

Continue reading »