Het jaarlijkse pingpongtoernooi is weer achter de rug. Pfffffff. Twee dagen koken en dan een dag achter de bar en halverwege de middag beginnen met het voorbereiden van het buffet. Er is geen keuken in de sportzaal, dus moet alles met de magnetron worden warm gemaakt. Zelf ben ik principieel magnetronloos, dus ik begrijp die apparaten ook niet. Ik heb dan ook hulp voor de bediening. Ik coördineer en bekommer me om de rechauds en andere zaken. Intussen wordt de bar ook door ons bediend. Zitten is er op zo’n dag nauwelijks bij, ook omdat vanaf een uur of half elf de eerste broodjes worden besteld.

Standaard bestaat de lunch uit Surinaamse puntjes. Dit jaar geen bakkeljauw, dit tot lichte teleurstelling van een aantal bezoekers. Dat had vooral een praktische oorzaak, ik had het gewoon niet slim gepland. Er was echter een prima alternatief en geheel in stijl: warme kip tandoori met een muntraita. Een groot succes, want de kip was als eerste op. Verder was er nog een warm broodje met kaas, gebakken chorizoworst, chipotlemayonaise en een beetje sla. Ook een succes. En voor wie dat allemaal niet lustte waren er broodjes ham-kaas met ijsbergsla en broodjes zelfgemaakte tonijnsalade. Praktisch alle broodjes zijn dan ook opgegaan.

Mensen die een hele dag sporten, storten zich daarna massaal op een buffet. Belangrijkste is dan dat iedereen genoeg te eten heeft en dat bijvoorbeeld niet het vlees al op is als de laatsten aanschuiven. Met beleid pingen heet dat.

Er was voor ieder wat wils. Van zoet tot pittig. De ananas curry was populair en smaakte voor veel mensen anders dan ze hadden verwacht, ook vanwege de pepers. En linzen vinden sommige mensen toch een beetje eng, maar veel die de dahl hebben gegeten, gingen voor een tweede portie. Verrast waren mensen door de champignoncurry, die ietwat zoetig smaakt en mooi contrast vormde met de andere gerechten. Ik geloof niet dat iemand wat tekort is gekomen.

Als je twee dagen boven de pannen hebt gehangen, dan heb ik nooit veel honger, maar wel heb ik wat van de aardappelcurry gegeten. Zo lekker namelijk.

Gerechten bereiden voor 26 man zorgt voor de nodige uitdagingen. Simpelweg alle hoeveelheden vermenigvuldigen werkt gek genoeg niet voor alle recepten en vanzelf ga je wat meer op gevoel koken. Met name met specerijen moet je oppassen dat niets overheerst.

De aardappelcurry eet ik vaker en heb ik gelukkig ook als normaal recept… Het makkelijkste is het om voorgeschilde aardappelen te gebruiken, die ook al zijn voorgekookt. Maak je een klein pannetje, dan schil je gewoon een paar vastkokende aardappelen, anders doe je net als ik en koop een paar zakken voorgekookte aardappelen.

• 700 gr aardappelen
• 1-2 uien
• 3/4 blik tomatenstukjes
• 4 cm gember
• 4 tn knoflook
• 10 curryblaadjes
• water
• 1 tl mosterdzaad
• 1 tl komijnzaad
• 1 tl Kashmiri chili poeder
• 1 tl garam masala

Rasp de gember en hak de knoflook fijn.

Snij de ui door de helft en snij de helften in dunne halve ringen.

Verhit een beetje olie in een hapjespan en voeg de mosterdzaad toe met de komijn en de curry blaadjes.

Als de zaadjes beginnen te knetteren, voeg de ui toe en roerbak tot ze zacht zijn.

Voeg de knoflook en gember toe en fruit 30 tot 60 seconden. Tot ze flink beginnen te geuren.

Voeg vervolgens de tomatenstukjes toe met de garam masala en chilipoeder. Hou je van pittig, neem dan gerust wat extra chilipoeder of chilivlokken. Laat 10 tot 15 zachtjes pruttelen tot het geheel wat ingekookt is.

Voeg de aardappelen toe en genoeg water dat de aardappelen half onder water staan. Doe een deksel op de pan en laat 20 minuten zachtjes koken tot de aardappelen gaar zijn.

Neem de deksel van de pan en kook het vocht zoveel mogelijk in. Let op dat je aardappelen en specerijen niet aanbakken.

Breng eventueel nog een beetje verder op smaak met wat garam masala die je op het laatste moment door het gerecht roert.

Serveer met een frisse raita en bijvoorbeeld spinazie.

En oh ja, op maandagochtend ging de wekker weer, want ik had een afspraak. Volgend jaar neem ik een dagje vrij. Of twee…