Cake met gentiaanlikeur uit een Beierse bergdistilleerderij
Je kunt een cake qua vorm bewust laten mislukken. Je kunt ook de basisregels in acht nemen hoe een cake te maken die je kan presenteren als dessert tijdens een wat uitgebreider en iets formeler etentje. Want zeker tijdens feestdagen verzorgen wij traditioneel het toetje. En dat hoort elke keer een ander toetje te zijn. Een speciale cake dit keer, door de likeur uit de Alpen, veroverd in de zomervakantie. Dus dat werd eerst weer oefenen, voor een familie-maaltijd. Met de basisregels voor cake maken.
Een medebewoner herinnerde zich dus maanden later ’s avonds laat ineens die likeur uit Beieren. Of we die likeur al op hadden? Het antwoord was nee. Na de proeverij in een kast gezet. Kleine flesjes. Verdwenen naar de achtergrond achter nieuwe grotere flessen. Conclusie: we hebben eigenlijk teveel voorraadkasten.
Hij meldde meteen weer dat hij alcohol in een glas niet lekker vond, maar in een (cheese)cake wel. Aan mijn wederhelft werd vervolgens gevraagd om die avond nog de likeurflesjes klaar te zetten, zodat ik al bij het maken van het ontbijt de volgende ochtend op een niet mis te verstane manier de hint meekreeg om een (cheese)cake met likeur uit Beieren te maken. Samenspannen heet dat. Van die dingen.
Hoe wij kwamen aan die kleine flesjes likeur? In de zomer van 2025 waren wij in de Alpen op vakantie. Begonnen in het Duitse Inzell en dan al slingerend door de Beierse Alpen en het noordelijke deel van de Oostenrijkse Alpen om te eindigen bij de grootste waterval van de Rijn, de Rheinfall in Noord-Zwitserland.
Van te voren veel wandelroutes uitgestippeld en plekken waar we van het uitzicht konden genieten, om even bij te kunnen komen van de inspanningen van de bergwandelingen. Veel water inkopen voor onderweg tegen de hitte, dat was de gedachte. Maar dat bleek niet nodig.
Een paar dagen voor ons vertrek begon de ANWB te melden dat er erg veel regen zou gaan vallen in de Alpen [1]. En dat klopte. Waar in Nederland regen in de vorm van waterdruppels naar beneden komt, kwam het in de Alpen in de vorm van waterstralen naar beneden. Heel apart om mee te maken. Borden naast rivieren en riviertjes met de waarschuwing dat het water ineens meters kan stijgen. Van die dingen.
Droog begonnen boven de Beierse Alpen, net ten noorden van Inzell, waar we weer een aflevering van de Eberhoferkrimi serie zagen. Dat leverde in 2025 al de superlekkere Kaiserschmarrn op. Altijd opletten in den vreemde voor lekkere locale specialiteiten! Zelfs als je ze daar alleen op TV ziet en thuis verder moet speuren. Maar na die tussenstop in Inzell ging het mis qua regen.
Wandelingen daarom uit ons hoofd gezet en binnenactiviteiten uitgezocht. Niet moeilijk, want op de gedetailleerde wandelkaarten die wij kopen staan ook altijd de bijzonderheden die je kunt bezoeken langs de wandelroutes.
1 van die als bijzonder aangemerkte plekken was de winkel van Grassl, met aanpalend een klein distilleerderij museumpje [2]. De oudste bergdistilleerderij van Duitsland. Buiten erg nat, binnen alle nattigheid in glazen en aardewerken flessen. Die keuze was snel gemaakt. Bezoeken.
In de wel producerende bergdistilleerderij van Grassl maken ze gentiaanlikeur. Ze graven in de Alpen groeiende gentiaan planten uit, nemen een deel van de wortel en planten de gentiaan terug. Zo heb je een continue aanwas van gentiaanwortel en kan je elk jaar gentiaanlikeur maken.
Gentiaan is een inheemse plant in de Alpen. De gentiaanwortel heeft een intense bittere en aardse smaak. Blijkbaar heel geschikt om likeur mee te maken, want elk Alpenland heeft wel 1 of meer gentiaanlikeuren. Beieren dus ook.
De originele Gebirgs Enzian van Grassl wordt al ruim 330 jaar gedistilleerd. Het is een doorzichtige alcoholische drank. Het PR verhaal meldt dat het een oude familierecept is en dat de gentiaanlikeur 3 jaar rijpt in oude donkere tunnels in de bergen.
En daar kan je daarna desgewenst een extract van 29 kruiden in doen om een kruiden versie te verkrijgen.
De 0,35 liter drank bevattende flesjes likeur.
De Grassl Gebirgs Enzian heeft een sterkte van 40 volumeprocent aan alcohol. De Grassl Enzian Kräuter heeft een sterkte van 35 volumeprocent.
De meeste van de gebruikte kruiden groeien in de Alpen, maar niet allemaal. De 29 kruiden zijn uiteraard geheim, maar naar verluidt gaan alsem, engelwortel, melisse en arnica er zeker in. Allemaal kruiden die ik niet in de voorraadkast heb staan. De cake gaat anders smaken dan alle andere cakes die we ooit hebben gemaakt.
De kruidenversie van de likeur bevat overigens niet alleen pure lang gerijpte likeur. Het is een mengsel van lang gerijpte likeur en een maceraat, een extract van in hoogwaardige agrarische alcohol geweekte kruiden.
In de winkel stond hele kleine glaasjes met verschillende soorten gentiaanlikeur, om te proeven. Mijn wederhelft koos uiteindelijk de gekruide versie als de lekkerste. Ik de originele versie. En daarna kleine flesjes gekocht, niet de grotere. Verleiding weerstaan heet dat.
Dus dat we die flesjes gentiaanlikeur in onze voorraadkast hadden staan was absoluut het gevolg van het erg natte weer in Beieren in de zomer van 2025. Was het droog geweest, dan hadden wij van het bestaan van de winkel van Grassl nooit geweten, noch van het bestaan van gentiaanlikeur. Dan hadden we deze cake nooit gemaakt, laat staan op Reutel neergezet.
