Een Engelse herinnering: gevlochten citroenbrood
Gevlochten Engelse citroenbroodjes, gemaakt met lemon curd en roomkaas als vulling. Dit was de eerste keer dat ik ze zelf maakte en dan kan er weleens iets fout gaan. En dat gebeurde hier dan ook, meermalen zelfs. Zo werkt zelf kokkerellen. Op het eind van dit blogje alle verbetertips verzameld. Het was bovendien 28°C in de keuken. Dat vindt het daardoor slappe deeg over het algemeen niet fijn als het dun uitgerold en gemanipuleerd moet worden.
Waarom toch gemaakt? We hadden recent een Nederlandse high tea genuttigd, en dat bracht warme herinneringen naar boven aan de Engelse high tea. Bovendien hadden we gisteren een gedwongen vrije dag. Bedrijf gesloten. Vandaar.
Engelsen zijn zelf ook dol op hun eigen high tea. In Engelse detectives die heel Engeland maar wat graag op de, inderdaad prachtige, Cotswolds willen laten lijken, is high tea nuttigen in een rustiek country tea house een regelmatig terugkerend thema.
Engelsen zijn echt dol op hun eigen high tea. Tenminste, diegenen die het kunnen betalen. Want high tea in een theehuis of restaurantje nuttigen is niet bepaald goedkoop. Wij deden het daarom zeker niet regelmatig. Later wel elke keer als we op vakantie in Engeland waren, als een soort van dure guilty pleasure. 1 keer per vakantie moest kunnen.
Het kan natuurlijk alleen high tea heten als je thee hebt. Die thee werd naar verluidt door Nederlandse kooplieden vanuit het oosten naar Europa en ook Engeland gebracht via de Vereenigde Oostindische Compagnie (1602–1800). Thee werd in Engeland alleen niet meteen populair. Pas toen Catharina van Braganza in 1662 vanuit Portugal naar Engeland ging om te trouwen met King Charles II, werd thee drinken een gewoonte aan het hof.
Gosciny en Underzo hebben een heel andere en ook heel amusante kijk op de introductie van thee in Engeland. Dat zou al in oud Romeinse tijden zijn gebeurd. In de strip ‘Asterix en de Britten‘ serveert Asterix uit nood bladeren in heet water, in een grote ketel, zodat de Britten na het drinken ervan wel kunnen vechten. De drank wordt tea genoemd. Ze drinken het vervolgens punctueel om 5 uur ’s middags, met een wolkje melk. Zelfs gevechten in een oorlog worden er voor onderbroken op dat tijdstip. Een slim bedacht verhaal!
Bijna 2 eeuwen nadat Catharina van Braganza thee ging drinken in Engeland, was de 7th Duchess of Bedford, Anna Maria Russell, rond 1840 hongerig, ergens in de afternoon, een benaming voor de tijd tussen 12.00 uur (noon) en de tijd erna (after) tot zeg 17.00 uur. Ze wilde iets eten bij de thee. Thee met dat afternoon eten werd waarschijnlijk eerst met brood gedaan en later met scones. Russell was bovendien een levenslange vriendin van Koningin Victoria. Russell’s gewoonte van een afternoon tea werd al snel door velen overgenomen. En ook met steeds meer verschillende lekkernijen.
Afternoon tea aan hoge tafels met dito stoelen, zoals je die nu ook nog ziet in Britse pubs. Dat zou dan de high tea variant zijn van de afternoon tea. Zat je in lage fauteuils je afternoon tea te nuttigen, dan zou dat de low tea variant zijn. Als het waar is klinkt het logisch. Anna Maria Russell zal vast een vorm van low tea hebben genuttigd. Tegenwoordig kan je overigens van high tea genieten zonder dat je er thee bij drinkt. Het is een ruim begrip geworden.
High tea is culinair wel degelijk interessant. Er bestaan verschillende versies en meestal kan je ook kiezen hoeveel hapjes je wilt per persoon. Of je laat je verrassen. Dan krijgt je op je tafeltje – het zijn altijd veel te kleine tafeltjes – een 3 of 4 verdiepingen hoog torentje met lekkernijen. Men ging altijd graag met mij mee om zo’n hoog torentje te bestellen. Zoetigheid is namelijk niet zo mijn ding, dus dat betekende altijd meer voor de metgezellen.
Het leuke is dat elke uitbater, vooral in dorpjes, andere hapjes verzint. Vaak heel creatief. Al zijn kleine scones met jam en clotted cream wel een soort van gemene deler, zeker in Zuidwest Engeland.
Ben je geïnteresseerd in zelf kokkerellen, dan krijg je – niet gratis – veel ideeën mee. Een aantal van die ideeën maken we nog steeds, niet in de vorm van een overvloedige high tea, maar vaak als klein dessert, voor na een lichte maaltijd. En dat maken we, lees maak ik, op verzoek.
In Engeland kregen we op de onderste verdieping van het torentje eens een heel klein stukje sponge cake met lime curd, wel met meer en dunnere laagjes lime curd dan wij hebben gemaakt. We kregen ook eens een dun plakje van een gevlochten citroenbrood, met een klein beetje lemon curd en cream cheese erin.
En die laatste, ooit genuttigd tijdens een high tea in een Engelse broodjeszaak, die gaan we hier namaken, op verzoek van 2 samenzwerende huisgenoten. Niet als plakjes van 1 grotere citroenbrood, maar als kleinere gevlochten broodjes. Gepriegel op de centimeter, maar geen one-bite broodjes.
Een recreatie van het zachte brood van Chrysippus van Tyana.