Archief van
Categorie: IJs

Kaneelcake met koffie en gember, en vanille-ijs

Kaneelcake met koffie en gember, en vanille-ijs

Naar verluidt kan je tijdens een hittegolf beter hete thee drinken dan koud ijs eten, om af te koelen via transpireren. Maar ja, ijs is wel erg lekker bij warm weer. Raketjes!

Roomijs en cake is bij ons een traditionele combinatie. Roomijs uit de vriezer, dat hadden we. De cake moest nog wel worden gemaakt. Onze oven staat in de bijkeuken. Die hitte kon meteen naar buiten, zonder de rest van het huis nog verder op te warmen, ook tijdens een hittegolf.

Cake dus. Echter, geen vanille-stokje of vanille-extract in huis. En dat is toch vervelend als je net hebt bedacht dat je een kaneelcake met vanille erin wilt maken. Dan maar iets anders eraan toevoegen. Maar wat?

Het was nog redelijk vroeg in de ochtend. De koffie was net vers gezet. Ochtend koffie, dus sterk. En sinds we het recept voor koffie in de spaghettisaus van Sainsbury’s hebben getest, gebruiken we af en toe koffie als ingrediënt in maaltijden. Af en toe, want ruim voor het avondeten is de koffie echt al op. Daarom meteen een beetje koffie uit de thermoskan geschonken en laten afkoelen tot kamertemperatuur. Zodat het later koud met de eieren kan worden vermengd.

Koffie. Er moet ooit iemand hebben gedacht, laat ik die rode en/of gele koffiebessen nu eens lang in de zon laten drogen. En daarna de 2 bonen per bes lang en langzaam laten branden, vervolgens stuk malen en er heet water opgieten. Om het op te drinken. Best gek toch. Die iemand moet heel veel vrije tijd hebben gehad.

Arabica en Robusta zijn de soorten koffiebonen die het meest gebruikt worden om koffie van te maken. De experts melden dat Arabica milde en fruitige smaken en aroma’s heeft. Robusta bonen leveren een stevige bittere smaak en sterke aroma’s. Omdat gemalen koffie meestal mixen zijn van de Arabica en Robusta soorten, smaakt koffie van iedere fabrikant anders, maar in ieder geval tinten bitter, zoet en soms ook nog wat nootachtig. En net als wijnliefhebbers, proeven echte koffiekenners er nog een hele trits aan andere smaken in.

Wij gebruiken sterke koffie vooral in hartige maaltijden. Het voegt dan iets toe. Koffie als een extra specerij. Maar koffie kan ook in een dessert. Denk aan tiramisu. Of zoals hier, in een cake.

Wat nog meer toevoegen? Kaneelcake was al besloten. Dunne plakjes verse gember, dat gebruiken we regelmatig in verse thee, met kaneelstokjes. De combi werkt gewoon. Daarom die combi, maar nu in poedervorm, gebruikt in een cake.

Daarom, kaneelcake met koffie en gember, en vanille-ijs.

Lees Meer Lees Meer

Harriott’s chocolate & coconut ice cream sandwich

Harriott’s chocolate & coconut ice cream sandwich

Een deel van ons huishouden bestaat uit mensen die zoete desserts en koekjes erg lekker vinden. Als in, je kunt me er ’s nachts voor wakker maken. Een ander deel van het huishouden laat ze liever links liggen. Dat leidt vaak tot polderen bij de samenstelling van menu’s voor meergangen maaltijden, zeker als het door de hele familie moet worden genuttigd. Maar dit keer niet. We hebben het namelijk niet zelfbedacht, dus gebruik in de familiediners is sowieso uitgesloten.

We hebben dat lekkere niet-zelfbedachte natuurlijk wel nagemaakt en opgepeuzeld. Want het valt niet te ontkennen. Regelmatig kijk ik op rustige tijden – net als de medeblogger – met een schuin oog naar (foute) kookprogramma’s. Dan zijn de anderen met heel andere dingen bezig.

De namaak-oorzaak was weer eens een herhaling van een kookprogramma. Dit keer van Ainsley Harriott, die op TV immer aanstekelijk vrolijke kok, en geen fout kookprogramma presenteerd overigens. Wel met een duidelijk voorkeur voor exotischere gerechten dan die van de traditioneel Noord-Europese keuken. Er gaan wel vaak heel pittige pepertjes in zijn maaltijden. Dat gaat ‘m 1-op-1 niet worden in ons huis. Maar vervang je ze door milde pepertjes of zelfs chipotle sauce, dan blijken dat vaak ook zeer lekkere maaltijden op te leveren. Zonder de dominante pittigheid, maar misschien proef je juist daardoor wel meer verschillende smaken.

De anderen waren dus met iets anders bezig. Tot dit keer Harriott op TV de woorden ‘ice cream‘ hardop uitsprak. De anderen kwamen ineens aanlopen en bleven al staande kijken naar de uitzending, met nogal wat opmerkingen. 1 van de huisgenoten meldde na afloop zelfs dat dit het eerste recept van Harriott was dat ze helemaal had uitgekeken. Mogelijk omdat er geen pittige pepertjes inzaten, wie weet. Maar wel ijs, dus.

We doen de zoetekauwen in ons huishouden een plezier: een sandwich van koekjes met chocoladeschilfers en kokos erin, en daartussen roomijs.

Lees Meer Lees Meer

Brownie-ijs-pecan-chocolade dessert: de testversie

Brownie-ijs-pecan-chocolade dessert: de testversie

Tijdens feestdagen verzorgen wij meestal het toetje. En dat hoort eigenlijk elke keer een ander toetje te zijn. Dat is het verwachtingspatroon geworden, in de loop der jaren.

Altijd leuk, want we maken zo’n nieuw dessert dan 2 keer. 1 keer om te testen of alle smaakcombinaties kloppen. En daarna, mogelijk met enige kleine aanpassingen, de echte versie voor tijdens het familiediner.

Wij proberen wel altijd iets te bedenken dat we 1 of 2 dagen van te voren al kunnen maken, op mogelijk de definitieve opmaak en presentatie na. Dan hebben we tenminste tijd voor gesprekken met familie, in plaats van veel tijd in de keuken te moeten besteden.

Het stond al een tijdje op ons lijstje, maar door de lange lockdown periode bleef het er ook maar opstaan, tot nu. Een dessert met een brownie-bodem, met daarop een dot vanille-roomijs. Daar weer wat cacaopoeder op en een enkele pecannoot. Versierd met wat geschaafde witte chocolade.

Zonder de witte chocolade in principe ook te eten door iemand die niet van chocolade houdt, want de brownies bevatten cacao, en geen chocolade.

Ondanks dat we alle ingrediënten goed kennen, eiste de meerderheid van ons huishouden toch een testversie. En wat doe je als je in een democratie leeft, je maakt een testversie.

We hebben een standaard brownie-recept, meegekregen vanaf het Engelse platteland. Iedere keer met succes gemaakt en ook door anderen smakelijk opgegeten, met mondelinge complimenten. Daarmee is er eigenlijk geen reden om dat recept te veranderen.

Om toch te voldoen aan de impliciete iedere-keer-een-ander-dessert eis, nu de lichtbruine basterdsuiker in ons standaard recept vervangen door een heel donkere variant. The same, but different.

Lees Meer Lees Meer

Turkse baklava
met pistache en ijs

Turkse baklava
met pistache en ijs

Tuurlijk kennen we baklava, het zoete dessert met filodeeg, noten, honing en/of siroop. Omdat slechts 1 persoon in ons huishouden in het verleden in de Balkan is geweest, en alleen in Griekenland om precies te zijn, eten we thuis alleen een Griekse versie met walnoten, amandelen, honing en met de kruiderijen kaneel en gemalen kruidnagel. Onwaarschijnlijk lekker en altijd jammer dat je maar een klein vierkantje of driehoekje krijgt.

In deze tijd van reisbeperkingen zit een trip naar de Balkan er niet in. Maar er zijn natuurlijk genoeg landenrestaurants in Nederland anders dan de Chinees of Indonees. Openbaar vervoer is ook even niet aan de orde. Dat sluit een bezoek aan zo’n beetje alle binnensteden uit. Een belangrijke voorwaarde was ook dat we er met de auto makkelijk konden komen en bij het restaurant zelf konden parkeren. Een stukje rijden was geen probleem: uit eten gaan hebben we gemist. Nu liggen in Nederland de steden zo dicht op elkaar dat je nooit echt lang hoeft te rijden als je naar een restaurant wilt gaan. Het is alleen niet echt meer spontaan uit eten gaan, met die lang-van-te-voren-reserveren verplichting.

We vonden ons op aanraden van een vriend terug in een Turks restaurant. Het was niet gezellig druk, wel veel lege ruimte en weinig tafels. Dan maar concentreren op het eten. Heerlijk gegeten. Als toetje baklava gekozen en die was anders dan de Griekse thuis versie. Elk land op de Balkan is uiteraard net zo anders als elk land in West-Europa, zo ook de keukens, en zo ook een gerechtje met toch dezelfde naam. De baklava kwam in een lange punt en er zat ijs in. En alleen maar pistache als noten keuze. Hoe lekker is dat? Nou, ook heel lekker.

Hopelijk alles goed geproefd wat er aan ingrediënten inzat, want in het restaurant al besloten om zelf deze Turkse versie van baklava aan ons menu toe te voegen. En dan moet je wel weten wat er inzat.

Lees Meer Lees Meer

Project R(aket): sechuan buttons en sichuanpeper

Project R(aket): sechuan buttons en sichuanpeper

Hogere keukenkunde is het niet, maar daarom niet minder leuk. Het begon allemaal bij een minder geslaagde poging om yoghurtijs te maken met sechuan buttons. Het ijs was lekker, maar het effect van de sechuan buttons werd teniet gedaan door het vet in de yoghurt.
Toen viel mijn oog op een set Rocket Pop Molds. Zelluf Raketjes maken stond hoog op het priolijstje, dus met de sechuan buttons in het achterhoofd was een eerste experiment geboren.

Lees Meer Lees Meer

Project R(aket)

Project R(aket)

Tralalala! Jawel! In de week dat mijn supermarkt de Raketjes uit de verkoop haalde, kwamen ze binnen. Helemaal van de andere kant van de Grote Plas: Rocket Pop Molds! En qua vorm nog veel stoerder dan de gewone echte Raketjes. Nu alleen de inhoud nog. Maar dat zijn details.

De komende dagen moet ik dus iets uit mijn vriezer eten, want die zit sjokvol, wil ik ruimte hebben om raketjes te maken. Geen ruimte, geen raketjes. Als het ware.

Eigenlijk had ik ze pas over een paar weken verwacht, aangezien ik de goedkope verzendoptie had gekozen. Maar slecht komt het natuurlijk niet uit, aangezien ik ook nog een bakje Sechuan buttons heb liggen. Het probeersel met yoghurtijs werd een klein fiasco, omdat vet en buttons niet samen gaan. Maar met vruchtensap moet het lukken! Nu nog iets bedenken. Morgen boodschappen doen en dan ijsjes maken. Tralalala! Als een mens daar niet vrolijk van wordt, dan weet ik het ook niet meer.

Zes vormpjes. Zes dagen om een ijsje te eten en de Zevende dag om ijs te maken.

 

Werkt niet: Yoghurtijs met sechuan buttons

Werkt niet: Yoghurtijs met sechuan buttons

Soms mislukken dingen jammerlijk. Dit is één van die dingen. Yoghurtijs met sechuan buttons lijkt geen succes te zijn. De tintelende ervaring van de sechuan buttons blijft nl. achterwege. Ik proef van alles, maar geen sechuan buttons. Ook geen ‘bloemige’ of ‘grassige’ smaak. Waarom is me nog niet duidelijk,  hoewel je in eerste instantie zou bedenken dat er te weinig in zit. Maar zeven van die dingen kaalgeplukt, achteraf misschien toch te weinig. Wellicht heeft het te maken met het zuur uit de yoghurt en de limoen. Misschien worden daardoor het hele effect van tintelingen op de tong en de lippen teniet gedaan. Als ik wat sap van de limoen meng met wat plukjes van de sechuan buttons gebeurt er in ieder geval te weinig naar mijn mening. Daarnaast verdooft het ijs de tong natuurlijk, dat merk je goed als je een bloem eet direct naar een hap ijs. Wacht je even, dan heb je wel  tintelingen

Lees Meer Lees Meer