Het jaarlijkse pingpongtoernooi nadert. En dat betekent dat ik weer een menu mag bedenken. En ook maken trouwens. Het is een jaarlijks terugkerende uitdaging die ik met veel plezier aanga. De voorbereiding is de grootste lol. Als ik twee dagen in de keuken sta om te koken voor 30 man vraag ik mij wel af waar ik aan begonnen ben. Elk jaar weer. Het is de voldoening achteraf die het harden werken het waard maakt. En de enthousiaste reacties uiteraard.

Uiteraard zijn er altijd wel een paar moeilijke eters of soms zelfs een echte hork, maar die laat ik de pret niet bederven. En het is soms een beetje begeleiden. Het is een buffet, dus iedereen schept zelf op. Maar toen er twee jaar geleden spareribs waren, heb ik ze uitgeserveerd. Je weet maar nooit…

Het eten zelf is nooit vlak van smaak, maar ook nooit echt pittig, op een enkel gerecht na. Daar zijn sambals en andere smaakmakers voor. Iedereen kan het dan zelf bepalen.

De afgelopen jaren verzorgde ik een barbecue met alles erop en eraan, kookte Indiaas, Mexicaans, Sichuan en Surinaams. Logischerwijs zou ik nu een keer Indisch of Koreaans moeten koken. Alleen is Koreaans voor sommige mensen misschien net een stap te ver. Je leert je eters kennen zeg maar. Indisch stond mijn hoofd niet naar.

De uitdaging dit jaar leek er te komen doordat iemand glutenvrij moet eten. Dan is de mogelijkheid om voor die persoon apart gerechten te maken, of we gaan volledig glutenvrij. Dat gaat makkelijker dan je denkt. Zeker als er Indiaas gekookt wordt! En daarmee was de keuze voor dit jaar gemaakt. Zonder naan of paratha is er geen enkele gluut in zicht. En die uitdaging zou ik wel hebben bij Surinaams of Chinees eten. Of Mexicaans. Indisch was dus ook nog even in overweging, maar parkeer ik voor een ander jaar. En de Chinese keuken biedt ook genoeg om daar nog eens een buffet mee te maken.

Maar dan het menu, het buffet. Indiaas eten is lekker, maar kan ook heel bewerkelijk zijn. De ervaring leert ook dat de gemiddelde pingponger geen fijnproever is, met het gevaar dat subtiliteiten al snel verloren gaan. Het gaat tenslotte om hongerige sporters. Gerechten die uren nodig hebben, zijn bovendien helemaal niet praktisch als je voor 30 man moet koken.

Ga ik van te voren zeggen dat het glutenvrij is? Zeker niet, want daar gaan sommige mensen over mopperen. Glutenvrij is voor hen net zo iets vreselijks al vegetarisch. Ik ga ze dus eens testen dit jaar, want op een enkel gerecht met kip is alles zonder vlees. Wel nog een eiergerecht.

Het menu dit jaar: ananas curry, Kerala masala eieren, zoetzure balti kip, saag paneer, wortelcurry,  aardappelcurry, gebakken rijst met uien en raita. Ik denk dat er nog wel een dal bijkomt. En in ieder geval deze superlekkere champignoncurry.

• 250 gr kastanjechampignons
• 2 + 2 el ghee of arachideolie
• 1 middelgrote ui
• 4 cm gember
• 3 tn knoflook
• 2 tl garam masala
• 1 el fenergriekzaad
• 2 el korianderzaad
• 1 blik tomatenstukjes
• 3 takjes koriander
• zwarte peper

Snipper de ui fijn. Rasp de gember en pers de knoflook.

Rooster de koriander- en fenegriekzaadjes en maal fijn.

Doe 2 eetlepels ghee of olie in een kookpan en fruit de olie een minuut of anderhalf.

Voeg daarna de gember en knoflook toe, bak een minuutje mee onder voortdurend roeren.

Doe de fijngemalen specerijen bij het mengsel samen met de tomaten. Laat 15 minuten zachtjes pruttelen terwijl je af en toe roert.

Verhit 2 eetlepels ghee of olie in een koekenpan. Halveer kleine champignons en snij grotere in kwarten. Voeg ze toe aan de koekenpan en roerbak de champignons op middelhoog vuur bruin. Als de champignons beginnen te slinken voeg je ze toe aan de saus en roer goed om. Laat nog 10 minuten zachtjes pruttelen.

Door de champignons te bakken krijgen ze veel meer smaak.

Doe de champignoncurry over in een serveerschaal en strooi er een flinke theelepel vers gemalen zwarte peper over.

Scheur de korianderblaadjes een beetje en strooi ze over de curry.

Lekker met rijst of als bijgerecht bij bijvoorbeeld een kip-biryani.