
Champignons in een beetje zoete, een beetje zure, een beetje hartige saus
‘Eet jij champignons?’ Na 30 jaar bleek mijn vroegere aversie tegen champignons zo’n indruk gemaakt te hebben, dat men oprecht verbaasd keek dat ik ze nu wel at. Ik geef toe, ik was waarschijnlijk de moeilijke eter thuis. Als we de prei-fobie van de medeblogger even buiten beschouwing laten. Ik hield niet van witlof (nog steeds niet trouwens), papperige andijvie (dat ging niet alleen over de smaak maar ook over de structuur), tomaten en tomatensaus (tomatensoep lustte ik wel) en natuurlijk champignons (ook weer smaak en structuur). Andijvie en witlof kwam ik echter niet onderuit, dat moest ik gewoon eten. Ondanks mijn pruillip keer op keer. Maar tomaten, tomatensaus en champignons bleven mij bespaard.
Met die andijvie en tomatensaus en is het gelukkig nog goed gekomen. En met die champignons ook. Al heeft dat zeker 20 jaar geduurd. Onder invloed van vrouwelijk schoon denk ik. Want er zijn momenten in een leven dat je je niet laat kennen natuurlijk. Waar je als kind mokkend en luid protesterend aan tafel zat als het je niet beviel, waren dat later momenten waarna je zei dat je erg lekker had gegeten. Zo ging het overigens ook met tomatensaus bedenk ik mij nu. Er werd voor mij gekookt, nota bene in mijn eigen keuken. Ik wist niet wat, maar toen ik de keuken in kwam lopen, werd er glimlachend in een grote pan pastasaus geroerd. Durf dan nog maar eens te zeggen dat je niet van tomatensaus houdt! De liefde van de man gaat door de maag…
Hoe ik toch champignons ben gaan eten, weet ik eigenlijk niet meer. Het zouden zomaar gefrituurde champignons met een knoflooksaus kunnen zijn. Die knoflooksaus, toen al zelfgemaakt, zal mij over de streep hebben getrokken. Ik ga van die gefrituurde champignons eens een recept opzoeken. Heb ik heel lang niet gegeten.
Maar wat is de herkomst van champignons eigenlijk? Dat lijkt Frankrijk te zijn, zoals de herkomst van het woord champignon. In het Frans het woord voor paddestoel, terwijl DE champignon daar champignon de Paris wordt genoemd. Rond 1670 begon de tuinman van koning Lodewijk XIV met de teelt van champignons in openluchtbedden in Versailles. Die werden zo populair, in eerste instantie uiteraard bij de hogere klassen, dat begin negentiende eeuw massaal champignons werden gekweekt in ondergrondse steengroeven ten zuiden van Parijs. Dat gebeurde daar om ze beter te beschermen tegen het barre weer. De eerste ideeën om de paddenstoelen te bevochtigen en te beluchten werden er geboren. En aan het eind van de negentiende eeuw waren er alleen al in Parijs honderden producenten.
In Nederland werden voor het eerst in 1825 in Haarlem champignons geteeld en vanaf 1900 in grotten in Valkenburg en Maastricht. Na de oorlog ontstonden de eerste bovengrondse kwekerijen. Tegenwoordig worden champignons in Nederland gekweekt op paardenmest, stro uit de tarweteelt en slachtkuikenmest. Het is dus geen slecht idee om ze even goed schoon te borstelen voordat je ze gaat eten. Dat het een serieuze industrie is, blijkt wel uit het feit dat Nederland na de Verenigde Staten, China en Polen op een vierde plaats in de wereld staat als het gaat om de productie van paddenstoelen.
Ik wilde de familie eens verrassen met champignons. Ten eerste omdat ze dat niet zouden verwachten, maar ook omdat champignons heel lekker kunnen zijn als bijgerecht. Vooral kleine champignons, kleine smaakbommetjes zou de medeblogger zeggen. De rest van de maaltijd had een Aziatisch thema, zoals vaker, dus een zoet-hartige saus voor de champignons zou goed passen.
Normaal gesproken zou ik gember gebruiken, maar ik had nog een stuk galangal liggen van een Tom Yum soep. Galangal kennen veel mensen als laos en heet ook wel Thaise gember. Het heeft een heel frisse, citrusachtige smaak, .
- 750 gr kleine champignons
- 3 tn lenteui
- 2 cm galangal
- 1 bosje lenteui
- 1 el tomatenpuree
- 3 takjes selderij
- 1 el kippenbouillonpoeder
- 2 el oestersaus
- 1 tl sojasaus light
- 1 tl sesamolie
- 1 el suiker
- 1 el rijstazijn
- witte peper
- warm water
- 1 volle el maizena met 3 el water
Snij de lenteui in dunne ringetjes en de selderij fijn.
Verwijder eventueel vuil van de champignons. Laat de steeltjes bij verse champignons er gerust aan zitten. Liggen ze al even en zijn ze verkleurd, snij er dan een stukje af. Halveer de wat grotere champignons.
Verhit wat arachideolie in een pan en fruit de knoflook. Rasp de galangal boven de pan en fruit even mee.
Voeg de lenteui en de selderij toe en bak een minuutje. Doe daarna de tomatenpuree erbij en bak een minuut mee.
Voeg de champignons toe en roerbak deze een paar minuten tot ze allemaal een mooie kleur hebben.
Doe nu de overige ingrediënten in de pan, behalve de maïzena. Gebruik net zo veel water dat de champignons net niet onder staan. Meng alles goed en breng aan de kook. Laat een paar minuten zachtjes koken.
Proef of alles op smaak is naar je zin en voeg eventueel nog een van de ingrediënten toe. Het moet een beetje zoet, een beetje zuur en een beetje hartig smaken.
Voeg het maïzenamengsel toe en laat een minuutje koken terwijl je roert. Zet het vuur uit en het is klaar om te serveren.
Lekker bij zowel witte als gebakken rijst.
3 gedachten over “Champignons in een beetje zoete, een beetje zure, een beetje hartige saus”
Ik krijg meteen trek Damten! Ik ben nooit een lastige eter geweest, at wat er door vader of moeder werd gekookt. Zelfs spruiten, de enige groente die ik toen niet lustte. Moest er toch vijf eten. Nu kan ik al uitkijken naar de eerste spruitjes in de winkel, zo lekker vind ik ze! Champignons zijn veelzijdig en passen in vele keukens, ik heb ze dan ook bijna wekelijks in huis. Voor een wokgerecht of met spinazie in een roomsaus met pasta, in soepen en salades, gebakken met een uitje en spekjes voor op geroosterd brood. Deze week eten wij groentesoep met balletjes en zelfgebakken brood, witlof met ham en kaassaus, chili sin carne en kip kerrie met een rotiplaat en gewokte sperzieboontjes en taugé. Fijne eetweek!
De eerste spruitjes zijn hier alweer opgediend! Met pindasaus uiteraard. :-D
Ze zijn er gelukkig altijd al rond oktober en nog wel even verkrijgbaar. Met pindasaus zijn ze inderdaad erg lekker, ga ik ook snel weer eens eten.