Chicken tikka masala: Engeland’s nationale gerecht

Chicken tikka masala: Engeland’s nationale gerecht

In de lijst van Engelse nationale gerechten staat steevast chicken tikka masala, een waarschijnlijk/mogelijk Engelse uitvinding uit de 2e helft van de vorige eeuw, misschien gebaseerd op het Indiase/Pakistaanse gerecht chicken makhani, kip met boter, oftewel boterkip. Tomatensaus toevoegen en je hebt chicken tikka masala? De meningen zijn zeer verdeeld over de oorsprong van het gerechtje. Dat gaan wij hier niet oplossen.

Waar wij in Engeland woonden, alweer vele jaren geleden, was dichtbij een voortreffelijk Pakistaans restaurant. Je kon er chicken tandoori masala krijgen en chicken tikka masala. De tandoori was met een grote kippenpoot, en de tikka bevatte kleine stukjes kip. Maar meestal verwijst tandoori naar de kookwijze. Een tandoor is een grote oven gemaakt van klei die temperaturen tot een kleine 500°C kan realiseren. Vlees wordt daarin heel snel dichtgeschroeid en blijft daardoor heel erg sappig. Thuisgemaakte chicken tikka masala is daarmee altijd slechts een benadering van het echte ding, en desondanks erg lekker.

Eten in een Pakistaans restaurant was ook onze eerste kennismaking met de yoghurtdrank lassi. En wel hierom. De allereerste keer viel namelijk op dat bijna alles in 5 versies kon worden besteld: very mild, mild, medium, hot en very hot. Wij kenden onze kruidige Chinees in Nederland, dus we dachten, very hot dat is vast wat te pittig, laten we gewoon de hot doen.

Nadat het de vriendelijke ober duidelijk was geworden dat we nooit eerder in een Pakistaans restaurant waren geweest, haalde hij er toch maar zijn vader bij om ons ervan te overtuigen dat het misschien beter was om met de very mild versie te beginnen. Na ampel beraad daarom gewoon voor de hot gekozen. Wie vertelt een Nederlander in den vreemde wat hij moet doen niet waar.

Toen onze kleurrijke maaltijd werd geserveerd, viel op dat er niet eens zoveel eten op ons bord lag. En dat het keukenpersoneel ineens in het eetgedeelte stond. En dat ze toch wel veel onze kant opkeken. Nog enigszins naïef dachten wij dat dit kwam omdat wij op dat moment de enige mensen waren in het restaurant zonder een directe link met Pakistan, maar nee.

Na de eerste hap bleek een paar seconden later waarom ze toch echt voor ons uit de keuken waren gekomen. We kregen wel meteen hulp om wat verkoeling te krijgen, lassi.

Na bijgekomen te zijn brachten ze ons al snel een very mild versie in ruime hoeveelheden. Nog steeds flink wat sterker dan onze toch niet zo kruidige Chinees in Nederland, maar veel beter te behappen. We zijn nog heel vaak teruggegaan naar hetzelfde authentieke restaurant en werden elke keer met een toch wel brede lach op het gezicht van de obers herkend en welkom geheten. Maar tot de very hot versie zijn we nooit geraakt.

Masala betekent simpelweg kruidenmix. Er is daarmee niet één type chicken tikka masala. Zo kan de kleur geel, rood of bruin zijn en alles wat daar tussenin zit. Wij aten altijd een rode versie in het restaurant op loopafstand. De masala kan ook nog eens een dikke saus zijn, of een waterige saus.

Hier zijn we lui, want vermeend tijdgebrek. Iemand riep namelijk een uur voor etenstijd tikka masala. Dat gaat hem dus niet worden. De kip kon niet meer de avond van te voren gemarineerd worden in een tikka-smeersel van bijvoorbeeld yoghurt, geperste knoflook, gember, citroensap, chilipoeder, paprikapoeder, korianderpoeder en komijnpoeder. Hoeveelheden naar smaak natuurlijk.

Dus chicken tikka masala gemaakt zonder de tikka-marinade. Wil je ook de tikka-marinade erbij, volg dan gewoon 1 van de miljoenen al bestaande recepten, bijvoorbeeld die van de BBC, in de sectie The Nation’s Favourite Food. Hoewel die een beetje vals speelt door een kant-en-klare marinade te gebruiken.

Nog niet opeten (voor 4 personen)

  • 300 gram kipfilet
  • 300 gram witte rijst
  • ± 600 gram uitgelekte doperwten en/of kikkererwten, al voorgegaard
  • 4 kleine naans
  • 400 gram passata
  • 1 grote ui
  • klont ghee of (geklaarde) boter
  • 2 knoflookteentjes
  • 10 gram verse gember
  • 4 eetlepels yoghurt
  • 4 eetlepels tomatenconcentraat
  • 2 theelepels paprikapoeder
  • 1 theelepel chilipoeder
  • 2 theelepels korianderpoeder
  • 2 theelepels komijnpoeder
  • snufje zout

Voor gelere masala gewoon kurkumapoeder toevoegen. Vaak wordt ook garam masala, ‘hete kruidenmix’, toegevoegd. Maar omdat die vaak kruiden en specerijen bevat die ook al in de masala gaat, hier weggelaten.

Aan het werk

Kook de rijst gaar volgens voorschrift.

Snij de kipfilets in blokjes van 3 centimeter grootte.

Heb je geen tandoor of grill, neem dan een brede koekenpan. Verhit een klont ghee of (geklaarde) boter in de pan. Bak de kip snel rondom aan op hoog vuur. Verlaag daarna het vuur en bak de kipfilet gaar in ongeveer 8 minuten.

Snij de ui heel fijn en bak ze glazig in een klont ghee of (geklaarde) boter. Bak de met een knoflookpers uitgeknepen teentjes knoflook en de geraspte gember even mee.

Voeg de tomatenconcentraat, passata en yoghurt toe en meng dit goed door elkaar. Daarna de paprikapoeder, chilipoeder, korianderpoeder, komijnpoeder en zout toevoegen. Laat het geheel op een laag vuur goed warm worden en indikken tot de gewenste dikte. Het wordt weer wat dunner als je wat heet water toevoegt. Je kunt met de dikte spelen.

Meng de erwten en de kip door de masala. Laat de erwten warm worden.

Serveren naast de rijst en met een warme naan. Warm gemaakt in de oven of een tosti-ijzer.

Resultaat

Vrij donker uitgevallen dit keer. Doe je er nog room door of kokosmelk, dan gaat de kleur al snel naar licht rood.

Alle herinneringen komen weer boven, zelfs met deze incomplete versie.

Heerlijke maaltijden toendertijd gegeten in Pakistaanse en ook Indiase restaurants, niet aangepast aan de Westerse smaak.

 

2 gedachten over “Chicken tikka masala: Engeland’s nationale gerecht

  1. Hoi BroeR, ook bij mij komen er weer veel herinneringen aan mijn tijd in Londen boven. Ik woonde daar van 1987 – 1993 en at er voor het eerst Indiaas. Het restaurant om de hoek was destijds al een van de beste van Zuid Londen (Babur, Brockley Rise mocht je even willen zoeken op Google). Ik begon met milde gerechten en at er het lekkerste naanbrood ooit, gevuld met kokos en rozijnen. Echt heel heet Indiaas eten vond en vind ik niet lekker, maar kan inmiddels wel iets meer hitte aan dan toen. Herinner me ineens de vader van een Pakistaanse collega’s, rumour had it dat hij met hete pepers ontbeet! Niks pittigs op het menu bij ons deze week, het meest exotische is een Indonesische sajoer. Fijne eetweek!

    1. Wij zijn in 1989 teruggekomen. Was heel erg wennen. Alles gebeurde hier op de polderen manier. Dat viel ineens op. En het eten was een beetje flauw. Gelukkig zijn er nu veel meer goede restaurants.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *