Eccles cakes met rozijnen en cranberry’s

Eccles cakes met rozijnen en cranberry’s

Eccles cake. Het Engelse woord cake werd vroeger ook gebruikt om een stuk brood met extra ingrediënten aan te duiden. Die betekenis heeft het in Engeland in Eccles cake behouden.

Hier Eccles cake geserveerd op een handgeschilderd ovaal bord uit de jaren 70 van de vorige eeuw, met daarop Haddon Hall in Derbyshire, gemaakt door English Ironstone Tableware uit Staffordshire. Klassieke cakejes op een klassiek blauw-wit bord. Zoiets als Delfts Blauw, maar dan anders.

Een pasteitje met de naam Eccles cake is al heel oud, waarschijnlijk al bekend in de middeleeuwen, uit het plaatsje Eccles. Eccles cakes werden vooral veel gegeten op religieuze feestdagen. Volgens de legende verbood in 1650 de puriteinse Oliver Cromwell toen hij aan de macht was, of het parlement, het eten van onder andere luxueuze krenten pasteitjes, en daarmee het eten van Eccles cakes, juist door die religieuze connectie. Eccles cakes werden weer populair aan het eind van de 18e eeuw toen James Birch ze begon te verkopen in zijn winkel in Eccles.

Eccles cakes hebben geen beschermde status, iedereen mag ze overal maken en verkopen onder de naam Eccles cakes. En omdat ze heel populair zijn, wordt dat in Groot-Brittannië ook gedaan. Het gevolg? Er zijn heel veel recepten, waar ook veel verschillende ingrediënten inzitten. Er zijn er die helemaal geen rozijnen gebruiken, maar alleen krenten als gedroogd fruit. Er zijn er die andere gedroogde fruitsoorten toevoegen, of schillen van citroen en/of sinaasappelen, en kruiden zoals kaneel, nootmuskaat en/of piment. Die ingrediënten lezen veel meer als de inhoud van een zoete mincemeat pie, een pasteitje zonder vlees. Maar een Eccles cake is juist geen variant van een mincemeat pie.

Tijd om een virtueel bezoek te brengen aan de fabriek ‘Lancashire Eccles Cakes’. Niet in Eccles gevestigd maar in Manchester. Die fabrieksnaam is wel apart en verwijst naar het verleden. Want Manchester ligt niet (meer) in wat nu Lancashire heet. Lancashire beperkt zich sinds 1974 tot een niet stedelijk gebied noordwestelijk van Manchester. Als Eccles cake ooit een D.O.P. status krijgt moet de fabriek ruim 8 kilometer naar het westen verhuizen, naar Eccles.

In die fabriek maken ze naar verluidt 600.000 cakes per week, met de hand, in kleine vormen aan een lopende band. En daar zegt men toch echt dat de vulling uit maar 4 ingrediënten bestaat: rozijnen, Vostizza krenten (uit Griekenland), suiker (korrelig en licht bruin van kleur) en boter.

Geen mince pie, maar Eccles cake. Met rozijnen voor de zoete smaak en cranberry’s voor de wat fris-zure smaak. Die smaak hebben de krenten ook. Vervangen kan zonder problemen, vinden wij. Een eigen draai aan Eccles cake.

Als oorsprong van Eccles cakes wordt vaak het sweet patties recept aangehaald uit Elizabeth Raffaid’s boek The Experienced English Housekeeper, uit 1769. Dat lijkt mij zeer twijfelachtig omdat dit recept teveel ingrediënten bevat die je niet vindt in Eccles cakes van nu, en ook niet in het recept voor Eccles cakes dat staat in het boek A Shilling Cookery for The People van Alexis Soyer uit 1845. Dit laatste recept bevat als ingrediënten krenten, nootmuskaat, citroenschil, suiker en bladerdeeg. Van sweet patties uit 1760 via het recept uit 1845 naar de samenstelling van massaal geproduceerde Eccles cakes: de kunst van het weglaten én rozijnen toevoegen.

Rozijnen en krenten dus. Engeland importeert veelal Vostizza krenten met zachte schil, uit Aegion in Griekenland. Nederland importeert vooral Gulf krenten met een hardere schil, uit Korinthe, Griekenland. Die Gulf krenten blijven langer heel. Willen wij dat in Nederland omdat ze in appeltaarten gaan? Helaas melden niet alle notenverkopers en importeurs welke Griekse variant ze verkopen. Eccles cakes met Gulf krenten is het dan waarschijnlijk wat ik eerder heb gemaakt. En de rozijnen? Daar is qua land van herkomst ruime keuze in. Het zullen geen grote sultana’s zijn uit Turkije. Het zijn de kleinere rozijnen.

Bijna alle tegenwoordige recepten gebruiken kant-en-klaar bladerdeeg uit de winkel of zelf gemaakt deeg door stukjes boter door de bloem te mengen. En ook dit doen ze in de “Lancashire Eccles Cakes” fabriek anders. Daar mengen ze boter en bloem door elkaar tot het op broodkruimels lijkt. Dat gaan wij ook doen.

Geen bladerdeeg maar gewoon, snel gemaakte flaky pastry. Het deeg is zacht, elastisch en ook wat taaiig op kamertemperatuur, de fabrieksmeneer zegt dat dat komt omdat er veel boter ingaat. En dat klopt, bijna evenveel boter zo te zien als bloem. Ze maken er ook reclame mee. Op een verpakking van 4 Eccles cakes staat contains pure butter. Ook dat gaan wij doen. Die verhouding tussen bloem en boter is met de Amerikaans versie van Schotse scones met rozijnen uit 1920 trouwens wel anders.

De lichtbruine korrelige suiker zal Demerara suiker zijn, een rietsuiker. Tegenwoordig vaak op de buitenkant gestrooid, bij de ‘Lancashire Eccles Cakes’ fabriek in de vulling gebruikt. Het lijkt erop dat de fabriek in alles probeert om ze niet op de Eccles cakes te laten lijken die anderen maken.

De website van ‘Lancashire Eccles Cakes’ meldt nog andere ingrediënten: water voor het deeg, melk waarschijnlijk voor het bestrijken van het deeg, palm- en koolzaadolie waarschijnlijk voor de vorm waarin de Eccles cake gemaakt wordt zodat het deeg er weer heel uitkomt, melkpoeder om het deeg zachter te maken, en zout.

Het deeg is door het relatief hoge gehalte aan boter al snel kneedbaar. Meestal hoeft er maar heel weinig water bij. Toch te veel water erbij gedaan, dan nog wat extra bloem toevoegen. Het moet geen nat deeg zijn, wel een soepel deeg.

Nog niet opeten (voor 4 Eccles cakes)

Voor het deeg

  • 80 gram bloem
  • 70 gram koude ongezouten roomboter
  • 15 milliliter water
  • snufje zout

Voor de vulling

  • 30 gram rozijnen
  • 30 gram cranberry’s (origineel is krenten)
  • 20 gram lichtbruine basterdsuiker of rietsuiker
  • 15 gram ongezouten roomboter

We laten de rozijnen en cranberry’s niet wellen in heet water, daar wordt de vulling te nat van.

Voor de topping

  • 1 ei, niet alles is nodig, de rest is voor bij/in de avondmaaltijd

Aan het werk

Snij de boter in hele kleine stukjes (of rasp boter die een half uurtje in de vriezer heeft gelegen). Doe de boter samen met het zout bij de bloem en meng het door elkaar tot het op broodkruimels lijkt. Net zoveel water toevoegen tot het een deegbal wordt. Kort kneden. In vershoudfolie verpakt minimaal een half uur in de koelkast leggen.

Snij elke cranberry doormidden zodat de stukjes ongeveer even groot worden als de rozijnen.

Verwarm de boter voor de vulling op laag vuur. Van het vuur af de rozijnen, cranberry’s en suiker toevoegen en alles mengen. Tot gebruik afgedekt in de koelkast laten staan.

Verwarm de elektrische oven voor op 200°C en leg bakpapier op een bakplaat.

Haal het deeg en het rozijnen/cranberry’s mengsel uit de koelkast.

Eccles cakes zijn grofweg 4 centimeter breed en 1 centimeter hoog. Verdeel het deeg in 4 gelijke porties. Maak van elk portie deeg een cirkel met een diameter van ongeveer 10 centimeter. Dat kan met je handen, het is zeer plooibaar deeg, al een paar minuten buiten de koelkast.

Direct uit de koelkast is het rozijnen/cranberry’s mengsel wel keihard. Maar het los en verdeel het in 4 porties. Leg deze porties in het midden van de deeglapjes.

Bevochtig de randen van het deeg licht, en breng de randen van het deeg eerst omhoog en dan naar binnen. In de kom van je hand leggen kan helpen. Druk de randen goed dicht en vorm cirkels (ongeveer). Handgemaakt = rustiek.

Duw ze nog even licht aan met de hand tot de rozijnen en cranberry’s vaag zichtbaar worden door het deeg, zonder dat ze het deeg stuk maken.

Maak in elk deegpakketje met een scherp mes 3 kleine parallel sneden, zodat het vocht in de oven kan ontsnappen.

Bakken in de oven voor 20 minuten of tot ze goudbruin zijn. Iets laten afkoelen en warm serveren.

Resultaat

Klein Engels cakeje, vult toch goed. Tijdstip van eten en maken goed kiezen op de dag, als je ook nog trek wilt hebben in avondeten.

Enigszins verrassend werden ze door alle huisgenoten aangeduid als zijnde perfect. Verrassend, omdat opbouwende kritiek bij ons de normaalste zaak van de wereld is.

Er werd gemeld dat de verhouding deeg en vulling perfect was. Het deeg was knapperig (flaky) en de deegrand rondom de rand van de cake was ook precies goed. De vulling was zoetig, maar niet te zoet. Perfect. Meer vulling moest er zeker niet in.

Met zo’n kwalificatie zit er maar 1 ding op: het recept nooit meer veranderen.

En dat terwijl het traditioneel wordt opgediend met een kop thee en vergezeld van een stuk kruimelige Lancashire kaas, de Crumbly Lancashire. De cakejes en die kaas passen verrassend goed bij elkaar.

Dat geschreven hebbende, toen wij in Engeland woonden kregen we regelmatig de fabrieksversie te eten, op kamertemperatuur, met daarop een laagje poedersuiker. Toen lekker, maar die versie haalt het bij lange na niet bij deze versgemaakte en nog warme Eccles cake.

Variaties

Zoals geschreven, in Groot-Brittannië bestaan er heel veel varianten die toch in principe op hetzelfde neer komen. Er wordt regelmatig veel meer verschillende ingrediënten toegevoegd. Je kunt dan denken aan geraspte schil van een citroen of limoen, nootmuskaat, kaneel en allspice. Alles kan en mag. Alleen van een purist niet.

 

3 gedachten over “Eccles cakes met rozijnen en cranberry’s

  1. Hoi Broer, toen ik in het VK woonde maakte ik deze cakejes ook wel, ik bakte destijds bijna ieder weekend wel wat lekkers en vond het leuk om traditionele Britse bakrecepten te maken. Brings back memories, leuk hoor. Mince pies maak ik niet meer, maar mijn vader nog wel, iedere kerst!

    1. Zoals je ziet bakken wij nog steeds traditionele Britse recepten. Ontstaan uit nostalgie vermoeden wij, maar ze zijn ook gewoonweg lekker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *