Gele pesi-soep – Surinaamse erwtensoep

Gele pesi-soep – Surinaamse erwtensoep

Erwtensoep, veel Nederlandser wordt het niet zou je denken. Behalve dat ze ook aan de andere kant van de wereld een soortgelijke soep maken. Eten wij snert als het vriest dat het kraakt zo koud, in Suriname eten ze erwtensoep bij 30 graden in de schaduw.

Surinaamse erwtensoep. De een maakt het met groene spliterwten, de ander met gele spliterwten, die een tikje zoeter smaken. De een met aardappel en knolselderij, de ander zonder die typisch Nederlandse ingrediënten. Met of zonder rookworst, met of zonder kip of karbonade, hoewel dat laatste ook wel heel Nederlands is. Wat ze gemeen hebben doorgaans is het gebruik van zoutvlees en pimentkorrels. Maar de varianten zijn legio, dus je kunt gerust een beetje freestylen. Ik deed dat door naast zoutvlees gerookte krabbetjes toe te voegen. Je zou in plaats daarvan gerookte varkensstaart kunnen gebruiken.

Onze moeder maakte tot op negentigjarige leeftijd zelf haar erwtensoep. Ik heb haar überhaupt nooit kunnen betrappen op een soep uit blik. En ze maakte altijd extra erwtensoep, zodat ze mij een bak mee kon geven. Toen ik een keertje wilde overslaan, reageerde ze geprikkeld. Was haar soep niet lekker? Ik weigerde nooit meer, ook als mijn eigen vriezer vol zat. Dan at ik het de volgende dag. Haar soep was altijd lekker. Niet met karbonaadjes, maar met hamlappen. En rookworst, hoewel ze daar zelf geen grote fan van was. Haar zonen daarentegen wel!

Surinaamse erwtensoep bevat overigens ook wel eens rookworst, volgens mij meestal van kip. Knolselderij en prei wordt weinig gegeten in Suriname, dat die in verschillende recepten dan ook ontbreken is niet vreemd. Tenzij de soep gemaakt wordt door een Surinamer in Nederland, daar heeft het in ieder geval alle schijn van.

Zou gele pesi-soep het Surinaamse antwoord zijn op de Hollandsche erwtensoep? Het gebruik van gele erwten in Suriname vindt waarschijnlijk zijn oorsprong in de Hindoestaanse keuken, die van Indiase contractarbeiders die eind negentiende eeuw via een omweg naar Suriname kwamen. Het gebruik van gele erwten zien we ook terug in de roti, ook al van Indiase oorsprong. En als dat inderdaad klopt, ontmoeten de Nederlandse, Indiase en Hindoestaanse keuken elkaar in de gele pesi-soep.

  • 500 gr gele spliterwten
  • 3 kleine uien
  • 3 tn knoflook
  • 1 prei
  • 500 gr gerookte krabbetjes
  • 250 gr zoutvlees
  • 10 pimentkorrels
  • 2 laurierblaadjes
  • 3 takjes selderij
  • 1 Madam Jeanette
  • 2 liter water
  • 2 el arachideolie

Ontzout het zoutvlees en de gerookte krabbetjes. Dat kan door ze een nacht in water te leggen en het water 1 of 2 keer te verversen of het vlees 2 keer 20 minuten in kokend water te doen. Ververs het water tussendoor. Ik laat ze lang weken in koud water en kook ze vervolgens nog eens 20 minuten.

Snijd het zoutvlees in stukjes en de krabbetjes in reepjes.

Snijd de uien en knoflook grof. Snij de prei in halve ringen en spoel goed schoon.

Verhit de olie in een pan en fruit de uien aan. Voeg de knoflook toe en bak mee tot deze begint de geuren. Voeg vervolgens de prei toe en bak deze zacht onder af en toe roeren.

Voeg de spliterwten toe met het water en de pimentkorrels en de laurierblaadjes. Breng aan de kook en laat het vervolgens 45 minuten op laag vuur koken met een deksel op de pan. De spliterwten beginnen nu uit elkaar te vallen.

Voeg het vlees toe en roer goed om. Laat de soep nog eens 45 zachtjes koken. Roer af en toe goed door om te voorkomen dat de soep aanbrandt.

Hoe langer je de soep laat pruttelen, hoe dikker deze zal worden. Maar pas op dat deze niet aanbrandt. Doe de laatste twintig minuten een Madame Jeanette in de soep. Let wel op dat deze niet kapot kookt, want dan wordt je soep heel pittig. Dat mag natuurlijk, maar is in principe niet de bedoeling. De peper moet alleen zijn smaak afgeven, niet de heetheid.

Snij tot slot de selderij grof en roer deze door de soep.

 

3 gedachten over “Gele pesi-soep – Surinaamse erwtensoep

  1. Hoi Damten, ik moest lachen om de alinea over de soep van je moeder! Dat er in Suriname ook erwtensoep wordt gegeten snap ik wel, ze hebben wel meer ‘zware’ kost zoals pom. Mens kan niet iedere dag sla eten lijkt me. Ik maak regelmatig (dat is hier eens per 2 a 3 maanden) Turkse rodelinzensoep. mercimek corbasi. Of ik maak er Indiaase dahl mee. Vriest ook prima in. We eten deze week witlof uit de oven met ham en kaassaus, een Indonesische sajoer met veel groente en een gekookt ei en gebakken aardappels met coleslaw. Deze laatste at ik voor het eerst in Engeland, tijdens een Bonfire Night feest. Toen van Sainsbury’s, nu maak ik het zelf! Fijne eetweek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *