Gyozasoepje

Gyozasoepje

Vroeger. Kon je in de gemiddelde toko nog geen gyoza krijgen. Hooguit Siu Mai, gestoomde pasteitjes die van boven open zijn, gevuld met een mengsel van varkensgehakt en garnalen. Ik zette ze in 2011 al eens op Reutel. In een rundvlees variant. Want die toko’s hadden ook dimsumvelletjes in de vriezer liggen om zelf aan de slag te gaan. Chinees koken voor beginners.

In 2011 waren ze al een succes en dat zijn ze vandaag de dag nog steeds. Ontzettend gemakkelijk om te maken en een leuke manier om met kleine kinderen een maaltijd voor te bereiden. Een velletje in je handpalm, theelepel vleesmengsel erop en het deeg er een beetje omheen vouwen. Mislukken kan eigenlijk niet, je krijgt hooguit wat rare vormpjes. Maar dat zal de pret alleen maar vergroten. Misschien wel leuker ook, want kinderen herkennen trots hun eigen deeghapjes.

Langzamerhand werd het aanbod groter bij de toko’s, maar voor een groter gezelschap bleef het ietwat kostbaar. Maar gelukkig boden de deegvelletjes uit de vriezer uitkomst. En zo begon ik na de Siu Mai met jiaozi, Chinese gevouwen deeghapjes die je stoomde of bakte of een combi van beide. Ook leuk om met kinderen te maken, maar het vouwen vraagt toch wat meer vaardigheid dan de eenvoudige Siu Mai, want in dit geval moet het deeghapje helemaal dichtgevouwen worden. Gebakken of gestoomd, een feestje om te eten. Met een eenvoudige dip van sojasaus light en chiliolie of, mijn favoriet, Chinese rijstazijn. Het liefst bak ik de jiaozi, totdat de bodem lichtbruin gebakken is, daarna een beetje water in de pan en de deksel erop. Stomen maar! En tot slot even hard aanbakken zonder deksel om het restje water te verdampen en de jiaozi een knapperig korstje te geven.

En dan denkt de lezer: hé, dat ken ik, dat doe ik met mijn gyoza. Ja, dat klopt. Tijden veranderen en dumplings en andere dimsum liggen in overvloed in de toko’s en groothandels. En jiaozi zelf ook in de supermarkt, alleen heet het dan gyoza. Hoe zit dat?

De Chinese jiaozi heeft nooit de supermarkt bereikt, maar het Japanse zusje, de gyoza, wel. Of beter gezegd, vooral het Koreaanse zusje, de mandu, alleen noemen ze die gyoza. In de basis zijn het drie vergelijkbare dumplings, met subtiele verschillen in de ingrediënten en de dikte van het deeg.

De Japanse gyoza en de Koreaanse mandu zijn gebaseerd op de Chinese jiaozi, zoals veel gerechten in de Japanse en Koreaanse keuken zijn gebaseerd op Chinese gerechten. Maar marketingtechnisch zal Chinees in Nederland niet zo goed scoren als Japans of Koreaans. Chinees wordt toch vaak geassocieerd met het geliefde afhaalrestaurant, terwijl Japans eten jarenlang heel exclusief was waarvoor je een goed gevulde portemonnee diende mee te nemen.

Uiteindelijk is de Japanse keuken ook ten prooi gevallen aan de all-you-can-eat-cultuur, terwijl de Koreaanse keuken en dan in het bijzonder kimchi een stormachtige ontwikkeling heeft doorgemaakt. Kimchi is hip and happening. En zo brengt een Koreaanse fabrikant gyoza in de supermarkt. En hebben supermarkten tegenwoordig gyoza van het huismerk. Maar eerlijk is eerlijk, je proeft het verschil wel.

Voor meer traditionele dim sum ga ik nog steeds naar de toko, maar een Koreaanse gyoza haal ik net zo makkelijk bij de supermarkt. Leuk als voorafje of als snelle maaltijd. Maar je kunt er ook een soepje mee opleuken. Hanteer als kooktijd de tijd die nodig is om het te stomen en je gyoza is perfect bereid. Laat het niet te lang koken, want dan wordt het deeg te zacht en valt de dumpling uit elkaar.

Neem als basis een eenvoudige bouillon of gebruik een zoutarm bouillonblokje. Als groente neem je wat je hebt liggen, maar hou het bescheiden.

Reken op 4 dumplings per persoon.

  • 1,5 liter bouillon
  • 200 gr taugé
  • 15 cm prei
  • 1 takje selderij
  • 1 lenteui
  • 8 gyoza
  • 1 tl sojasaus light
  • Eventueel een stukje winterwortel

Snij de prei in dunne ringen. Doe hetzelfde met het witte deel van de lenteui. Hou het groene deel apart.

Was de taugé en zet klaar.

Heb je een winterwortel, snij deze dan schuin in dunne plakjes. Gebruik eventueel een mandoline.

Breng de bouillon zachtjes aan de kook en voeg als eerste de fijngesneden selderij toe. Laat 10 minuten koken.

Voeg de wortel toe en na een paar minuten de prei en het wit van de lenteui. Voeg vervolgens de bevroren gyoza toe en laat 5 minuten zachtjes koken. Doe 1 minuut voor de kooktijd voorbij is de tauge bij de soep. Breng de soep op smaak met een theelepeltje sojasaus light.

Verdeel de gyoza met de soep over de borden.

Snij het groen van de lenteui in schuine ringen en verdeel over de borden.

Een smakelijke, lichte avondmaaltijd.

 

 

7 gedachten over “Gyozasoepje”

  1. Hoi Damten, leuk verhaal! Ik heb een paar keer gyoza’s in een Aziatische supermarkt gekocht, maar dan heb je zo’n zak en na een paar porties is het toch steeds dezelfde smaak. Zelf de deegpakketjes maken is leuk om te doen en lekkerder want je kiest je eigen vulling.
    Ik heb vakantie dus misschien ga ik er deze week ook eens aan beginnen. Gisteren heb ik heerlijke fasolakia gemaakt met een portie ‘oude’ sperziebonen. En met een vastkokende aardappel. Erg smakelijk!

    1. Leukst is inderdaad zelf maken, maar ik ben niet te beroerd om af en toe lui zijn. De dip is dan wel essentieel. Zonder dip wordt het snel eentonig. Wat ik al zei, iets als rijstazijn maakt het zoveel lekkerder.

      En fasolakia ken ik nog niet. Ga ik eens bekijken…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *