Krieltjes, tralala!

Krieltjes, tralala!

Krieltjes. De lekkerste aardappelen. Kleine aardappelen, gebakken in de schil. We kregen ze vroeger regelmatig van verschillende familieleden. Het was altijd een feest als er krieltjes op tafel stonden, terwijl ik normaal gesproken met lange tanden aardappelen zat te eten. Jus was ook al niet aan mij besteed, dus het avondeten moet voor mijn tafelgenoten soms een lijdensweg zijn geweest qua duur. Maar niet als er krieltjes waren!

Maar toen … Ik stond onlangs in de supermarkt ietwat ongeduldig om mij heen te kijken omdat de meneer voor mij in mijn ogen treuzelde bij het pakken van een zak krieltjes. Oppakken, terugzetten en weer oppakken en nog eens de verpakking bestuderen. Achter mij was intussen iemand aangesloten om appels uit te zoeken. En zo zat ik gevangen tussen het schap met aardappelen en de groente- en fruitaanbiedingen. Ietwat verveeld viel mijn blik op de verpakking ‘stoomkrieltjes voor de magnetron’.

‘Pardon’, was mijn eerste gedachte. ‘Wat is dat nu weer voor een onzin? Krieltjes moet je bakken, niet stomen!’ En toen zag ik het, het waren gewoon echte krieltjes. Het was het formaat krieltjes dat ik zocht! Wat verkocht wordt als krieltjes, en dan heb ik het nog niets eens over die neppers waar BroeR al zijn beklag over deed, is over het algemeen veel te groot. Je moet ze alsnog doorsnijden, waardoor het effect van de kleine krieltjes, namelijk het rondom bakken in de schil én het stomen in de schil tijdens het bakken, ja bakken, verloren gaat.

Handige jongens die marketinggasten. Uiteraard zijn deze zogenoemde stoomkrieltjes 50% duurder dan de reguliere krieltjes, die dus eigenlijk krielen zijn. Maar ik kocht ze wel, deze rode krieltjes. En ik zou ze lekker bakken in plaats van stomen in de verpakking in de magnetron. Trouwens, ik heb niet eens een magnetron. Lekker puh, marketinggast!

Die rode krieltjes zijn trouwens geen roseval, maar bildtstar. De bildtstar is een echte Nederlandse aardappel, ontwikkeld in de Friese streek Het Bildt. Vastkokend en wat kruimig aan de buitenzijde. Dat laatste gaat helpen om de aardappeltjes lekker te bakken.

Krieltjes bakken is makkelijk. In het begin met de deksel op de pan, maar ze wel regelmatig omschudden zodat ze gelijkmatig garen. De laatste paar minuten met hoog vuur. Zacht van binnen met af en toe een knapperig randje. Een kruisje zetten met je mes wil daarbij helpen.

En toevallig zag ik dat in de bak met kleine aardappelen bij mijn Turkse groentewinkel ook hele mooie krieltjes zitten. Daar betaal ik niet 50% meer en mag ik ze ook nog zelf uitzoeken! Maar als je geen Turkse groentewinkel in de buurt hebt, geen paniek. Stoomkrieltjes voldoen ook!

  • 500 gr ‘stoomkrieltjes’
  • 4 el arachideolie
  • Snufje zout

Maak de krieltjes schoon en verwijder eventuele oogjes.

Verhit de olie.

Doe de krieltjes in de pan en schud even rond zodat alle krieltjes bedekt zijn met een dun laagje olie. Zet het vuur half hoog en doe een deksel op de pan.

Schud de pan elke paar minuten even om zodat ze gelijk garen.

Na een minuut of 17 zijn de krieltjes gaar.

Zet het vuur hoger en doe de deksel van de pan. Bak de krieltjes nog een paar minuten. Schud de pan een paar keer om.

Als de krieltjes klaar zijn, laat ze even uitlekken op een bord met keukenpapier en besprenkel met een snufje zout.

Was het leven maar zo eenvoudig als het bakken van perfecte krieltjes!

Ik at de krieltjes met spruitjes, pindasaus en krabbetjes. En een beetje seroendeng. Een klein feestje.

2 gedachten over “Krieltjes, tralala!

  1. Hoi Damten, de krieltjes uit mijn jeugd heb ik nadien nooit meer gegeten. Wellicht dat de smaakherinnering beïnvloed is door de setting waarin ik de krieltjes at: zomerse dagen, sla met een ei, komkommer en tomaat, gebakken krieltjes, met mijn moeder, vader en broer aan tafel. Ik ben geen heel grote fan van gekookte aardappels, mits het een goede, lekker smakende aardappel is. Geef mij maar pu, gebakken, gecrusht, rösti of een aardappelgratin. Vanavond tomatengroentesoep met brood, verder een Spaanse stijl kikkererwten-chorizo-spinaziestoof met tarwe of rijst, andijviestamppot met gehakbal en nog een eiergerecht, waarschijnlijk iets van een cury met een rotiplaat. Fijne eetweek!

    1. Nee, gekookte aardappelen heb ik meteen afgeschaft in mijn studententijd. En daarna alleen nog op bezoek in het ouderlijk huis gegeten. Tot ik zelf ging koken als ik op bezoek was 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *