Sinds enige tijd is manti, dat wil zeggen de gedroogde en ongevulde versie, een van mijn favoriete deeggerechten geworden. Pasta is het niet echt, want pasta, Italiaanse pasta, wordt gemaakt van durum tarwe, harde tarwe, dat zorgt voor de typische beetgare bite van Italiaanse pasta.

Manti is gemaakt van zachte tarwe, net als de meeste deeggerechten uit Azië. Niet gek, want de herkomst van manti wordt door de meesten in Azië gezocht. Manti is dus een stuk soepeler dan de Italiaanse pasta’s. Het doet me denken aan de macaroni van vroeger, die ook gewoon van zachte tarwe was gemaakt. Nog voordat Nederland echte Italiaanse pasta ontdekte. En ondanks dat manti een dikkere vorm heeft, is het boterzacht als het gaar is.

Gevulde manti wordt in Turkije met een yoghurtsaus gegeten. Ik maakte al eens een Indiase variant daarop. De yogurtsaus maakt het gelijk een hele feestelijke maaltijd overigens.

Ik eet de gedroogde en ongevulde versie vaak met een tomaten-vleessaus. Je kunt daar natuurlijk eindeloos mee variëren. Dit keer een Mexicaanse twist met chipotle in adobosaus. Altijd fijn om in huis te hebben. Het geeft gerechten een heerlijk gerookte smaak, zonder dat het heel pittig wordt.

• 200 gr gedroogde manti
• 1 el arachideolie
• 250-300 gr gehakt
• 2 flinke uien
• 2 tn knoflook
• 2 blik tomatenblokjes
• 2 el diced chipotle in adobosaus
• Pecorino of oude boerenkaas

Rul het gehakt in een beetje olie bruin.

Snij de ui in dunne ringen met een mandoline.

Hak de knoflook fijn en voeg deze samen met de uien toe aan het gehakt. Roer een paar keer goed om, totdat alle uienringen los van elkaar zijn.

Zet het vuur middelhoog en roer het mengsel af en toe om tot de ui zacht en glazig is gebakken.

Voeg vervolgens de inhoud van twee blikken tomatenstukjes toe samen met de chipotlesaus. Meng alles goed door en laat 45 minuten zachtjes met een deksel pruttelen. Voeg eventueel een beetje water toe als het te droog wordt.

Kook de manti volgens de instructie gaar. Giet af en meng de manti door de vleessaus.

Schep op borden en rasp er wat kaas over. Bij Pecorino een klein beetje, bij oude boerenkaas wat meer.

En heb je een restje over? Lekker de volgende dag als opgebakken lunch…