Over pizzamuffins en pizzabitterballen

Over pizzamuffins en pizzabitterballen

Ik keek weer eens een fout Amerikaanse eetprogramma. Laten we het zo maar  noemen, want het gaat in dat soort shows niet echt om het koken. We zien wel wat gerommel in de keuken, maar de exacte ingrediënten worden door de chefs (in de breedste zin van het woord) angstvallig geheim gehouden. Bijna altijd bevat het recept ook een geheim kruidenmengsel. Na een aflevering over exorbitante milkshakes en dubieuze combinaties van ingrediënten voor roomijs, kwam in de tweede aflevering van de avond de pizza-muffin voorbij. Het was vooral de aanblik die het me deed noteren voor het blog.

De volgende dag vroeg ik mij toch af of dat nou wel zo’n goed idee zou zijn, een muffin met passata, kaas en bacon. Nogal gedurfd ook om het een pizza-muffin te noemen, toch? Het lijkt niet eens op een pizza! Net zoals ik onlangs een reclame zag van een pizzabitterbal. Ik denk dan alleen: wat gaat hier mis? Eigenlijk zou de bitterbal een beschermd product moeten zijn. Gewoon ragout met kaas, garnalen, vlees en vooruit, een variant met groente. That’s it. Een pizza? Echt niet. Zelfs als je een bitterbal plet (niet doen, zonde!), is het nog lang niet zo groot als een pizza. En het ziet er zeker niet hetzelfde uit. Ik raak dus in de war van die Amerikaanse eetprogramma’s. En de afdeling Innovatie bij een Nederlandse snackproducent duidelijk ook. Aan een goede bitterbal hoeft helemaal niets geïnnoveerd te worden.

Ik heb in het verleden wel eens muffins gemaakt, maar die waren altijd zoet. Met bosbessen meestal, die exploderen zo leuk in het deeg. Een hartige muffin leek mij altijd een wat vreemde combinatie. Nu des temeer. Moet ik dit wel willen maken, een pizzamuffin?

Maar ik wil niet in mineur eindigen, ondanks bovenstaande klaagzang met een knipoog. Zeker voor eten geldt dat het benoemen van dingen die je wel lekker vindt, veel leuker is dan telkens zaken benoemen die niet lekker zijn. Eet het niet en move on! Of daag jezelf uit. Zo eet ik geen blote tomaten (wel heb ik een positieve ervaring opgedaan in Italië), maar heb ze de afgelopen jaren op verschillende manieren dusdanig mishandeld dat ik ze regelmatig eet. Sowieso is het lastig aan tomaten te ontkomen in de geweldige keuken van India.

Na enig wikken en wegen besloot ik dan ook helemaal geen pizzamuffin te maken. Ik vind het gewoon raar en wil niet iets maken om het maken, om er vervolgens achter te komen dat ik het niet lekker vind. In plaats daarvan maakte ik gewoon een eenvoudige pizza. Met tomaat uiteraard.

Hier in huis zijn twee pizza’s favoriet: tonno en gorgonzola. Heel veel eenvoudiger wordt het niet.

Voor zelfgemaakt deeg kijk vooral dit smakelijke recept. Neem anders een rol (rond) pizzadeeg van de supermarkt, zoals ik…

Het handigste is uiteraard passata, maar tomatenblokjes op sap kan ook gewoon. (Ergens in Italië draait een pizzabakker zich om in zijn graf). Prak dan de blokjes met een vork fijn voordat je op het deeg uitsmeert.

  • 1 blikje tonijn op olie
  • 1 kleine rode ui
  • 200 ml passata of tomatenblokjes
  • 1/2 tl oregano
  • 50 gr geraspte geitenkaas

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Verdeel met een lepel de passata over het deeg. Strooi er de oregano over en vervolgens 50 gram geitenkaas.

Laat de tonijn uitlekken en verdeel de tonijn over de pizza. Snij tot slot een ui in dunne ringen en strooi deze losjes over het geheel.

Bak de pizza in 18-20 minuten gaar.

Pizza tonno
Pizza tonno

Daar kan geen pizzamuffin tegen op!

2 gedachten over “Over pizzamuffins en pizzabitterballen

  1. Hoi Damten, van de Amerikaanse keuken heb ik geen hoge pet op. Niet dat ik heel veel kennis heb, maar ik zoek wel eens wat op, lees wel eens een recept en zie wel eens wat voorbij komen op You Tube… gruwel!
    Ik vraag me bij een heleboel nieuwe producten af hoe lang ze te krijgen zijn, veel moeten toch probeersels zijn die niet aanslaan? Zou er ergens iemand zijn die dit bijhoudt? Herinner jij je ‘Snor’ nog? Blij dat je gewoon pizza maakte en geen pizzamuffins!

    1. Ze kunnen prima koken in de VS, vooral in de zuidelijke staten en langs de kust. Gelukkig is YouTube geen goede afspiegeling en zien we vooral veel comfortfood. Als je van suikers en vet houdt, zit je daar wel goed idd.
      En Snor? Dat kwam er bij ons niet in. Zelfs nooit geproefd!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *