Char Siu van procureur
Over Char Siu wordt regelmatig geschreven op dit blog. Door beide bloggers zelfs. Al maakt de andere blogger het niet zelf, hij haalt het liever bij de Chinees en vriest het in grote porties in. Hoewel ik zeker niet vies ben van een goeie Chinese maaltijd, maak ik Char Siu net zo graag zelf. Moeilijk is het in ieder geval niet.
Laten we het overigens maar niet over schrijfwijzen van Chinese gerechten hebben, daar weet ik echt niks van. Char Siu, cha siew, cha siu, cha sieu, char siew, cha sieuw. Een aantal daarvan zijn volgens mij een combinatie van twee schrijfwijzen, dus sowieso incorrect. Ik hou het bij de eerste. Geroosterd varkensvlees, ten minste in China. Over Char Siu van varkenshaas schreef ik al eerder. Snel te bereiden, met mager vlees en toch heel mals.
‘Echte’ Char Siu maak ik met procureur, oftewel varkensnek. Varkensnek met been kennen de meeste mensen als schouderkarbonade, zonder been wordt het procureur genoemd. Een goed dooraderd stuk vlees dus.
Aanleiding dit keer was het jaarlijkse kerstdiner, waarvoor ik altijd graag mag koken. En de rest van de familie reikhalzend naar uitkijkt, want het betekent doorgaans dat er een flinke stuk vlees op tafel komt met Kerst. Ja, deze familie eet nu eenmaal graag vlees, al doen we dat niet alle dagen. Maar procureur dus, of beter gezegd Char Siu.
Soms ook wel eens Kantonese babi pangang genoemd. Bestel je het bij de Chinees dan wordt de saus apart geserveerd, terwijl bij babi pangang vlees en saus samen worden gereserveerd. Belangrijker echter, Char Siu komt daadwerkelijk uit China, terwijl babi pangang weliswaar een Chinees-Indonesische oorsprong heeft, zo wij het eten is het toch haast een Nederlands gerecht.
Procureur haal je bij de groothandel. De Sligro, Makro of de Hanos, ze hebben het allemaal. Meer dan 10 euro per kilo zou het niet hoeven kosten. Een procureur weegt doorgaans tussen de 1.800 en 2.400 gram. Daar kun je dus flink wat Char Siu van maken, of babi pangang.