Wintermaaltijd extravaganza: boerenkoolstampot met chorizoworstjes
Geschokt was ik. En voorgelogen heb ik jullie, lezers van Reutel. Want wat blijkt? De Duitse curryworst met saus en kenmerkende kerriepoeder blijkt geen Duits bedenksel, maar geïntroduceerd te zijn door een Nederlander, Peter Hildebrand, een slagerszoon uit Oss. Weliswaar woonde hij al enige jaren in Duitsland, een immigrant dus, maar van Nederlands bloed. Niks niet bedacht door Herta Heuwer in het naoorlogse Berlijn, maar in 1936 door een Nederlandse migrant in Duisburg. Het bewijs is een factuur van een Hamburger kruidenhandelaar die de kerrie leverde.
De eetzaal van Peter Hildebrand bestaat nog steeds, ‘Peter Pomm’s Pusztetten-Stube’, en wordt tegenwoordig geleid door zijn kleindochters. Het recept van het gerecht is weliswaar niet helemaal hetzelfde als de Berlijnse curryworst, maar over de oorsprong mag geen twijfel meer zijn. De worst in het oorspronkelijke recept wordt niet gebakken, maar gekookt in een tomatensaus en daarin geserveerd en vervolgens bestrooid met kerriepoeder.
De worst is nog wel met enige geheimzinnigheid omgeven, want werd in de hoogtijdagen van het nazisme door Hildebrand alleen geserveerd aan de medewerkers van een vleesfabriek. Omdat Hildebrand een immigrant was, werd hem door de Nazis enige tijd zelfs verboden om zijn eethuis te bestieren. Pas na de oorlog nam het gerecht een heuse vlucht
Intussen is onlangs door de Duisburgse burgemeester een plaquette onthuld aan de gevel van het eethuis. Op de plaquette staat dat Hildebrand, ‘Peter Pomm’, in 1936 de curryworst heeft bedacht.
Maar hoe kwam ik hier nu bij? Nou, ik kwam er bij toeval achter dat in Antwerpen en Vlaams-Brabant een frikandel doorgaans een curryworst wordt genoemd. En plots kreeg ik zin in boerenkool. Zo werkt het menselijk brein, mijn brein in ieder geval.
Maar na het bekijken van het recept voor curryworst, leek mij de combinatie met met boerenkool niet de meest perfecte. De tomatensaus is namelijk zoetig, terwijl een boerenkoolmaaltijd toch om iets zurigs vraagt. Augurken en zilveruitjes bijvoorbeeld. Of gewoon piccalilly! Ik had nog een laatste potje zelfgemaakte piccalilly staan. Maar dan de worst. Geen braadworst of rookworst, maar chorizoworstjes die met een heel ander doel in huis waren gehaald. Ik ben dol op goede chorizo. Lekker in boerenkool, bijvoorbeeld met emmentaler. Echte uit Spanje of Portugal, niet dat wat in Nederland is gemaakt. In Nederland worden hele lekkere droge worsten gemaakt, maar de beste chorizo komt van het Iberisch schiereiland. Waar ze overigens overigens ook hele lekkere bloedworst, morcilla, maken, maar lastig te verkrijgen. Maar goede bloedworst, dat kan in Nederland ook. Vooral bakbloedworst met rogge vind ik lekker. Laat ik dat ook nog in de koelkast hebben liggen. En hoe winters: bakbloedworst. Wintermaaltijd extravaganza.