Archief van
Tag: chipotle saus

Manti met chipotlegehaktsaus
Manti met een adobo-gehaktsaus

Manti met een adobo-gehaktsaus

Reacties 2 reacties

Sinds enige tijd is manti, dat wil zeggen de gedroogde en ongevulde versie, een van mijn favoriete deeggerechten geworden. Pasta is het niet echt, want pasta, Italiaanse pasta, wordt gemaakt van durum tarwe, harde tarwe, dat zorgt voor de typische beetgare bite van Italiaanse pasta.

Manti is gemaakt van zachte tarwe, net als de meeste deeggerechten uit Azië. Niet gek, want de herkomst van manti wordt door de meesten in Azië gezocht. Manti is dus een stuk soepeler dan de Italiaanse pasta’s. Het doet me denken aan de macaroni van vroeger, die ook gewoon van zachte tarwe was gemaakt. Nog voordat Nederland echte Italiaanse pasta ontdekte. En ondanks dat manti een dikkere vorm heeft, is het boterzacht als het gaar is.

Gevulde manti wordt in Turkije met een yoghurtsaus gegeten. Ik maakte al eens een Indiase variant daarop. De yogurtsaus maakt het gelijk een hele feestelijke maaltijd overigens.

Ik eet de gedroogde en ongevulde versie vaak met een tomaten-vleessaus. Je kunt daar natuurlijk eindeloos mee variëren. Dit keer een Mexicaanse twist met chipotle in adobosaus. Altijd fijn om in huis te hebben. Het geeft gerechten een heerlijk gerookte smaak, zonder dat het heel pittig wordt.

…

Lees Meer Lees Meer

Pizza met Catalaanse worst en chipotlesaus
Pizza met chipotlesaus en Catalaanse worstjes

Pizza met chipotlesaus en Catalaanse worstjes

Reacties 4 reacties

Ik had een tijdje geleden een potje diced chipotle peppers gekocht van La Morena. Bovenste schap, ik pakte het blind. Zette het thuis, ook weer blind, in de koelkast. De voorraad aanvullen. En ging verder met de dagelijks beslommeringen. Tot zover niks aan de hand.

Enkele weken later plande ik voor het jaarlijkse pingpongtoernooi de lunch. Ik had nog wat chorizoworstjes over en bedacht dat die wel aardig zouden smaken op een broodje met wat belegen kaas, krulsla en een subtiele chipotlemayo. De gerookte smaak van chipotlepeper kan een gerecht net dat extra’s geven. Maar wat bleek? Mijn potje in de koelkast was chipotlesaus, niks geen diced chipotle peppers! De proeftest bevestigde het, het smaakte anders. Zachter. Toch maar chipotlemayonaise gemaakt. Iedereen tevreden, behalve de kok.

Weken later was het weer eens tijd om pizza te maken. Nu is de medeblogger van ons twee de pizza-expert, ik mag wel zeggen pizzajunk, met wekelijks een zelfgemaakte pizza en nooit dezelfde. En hij gaat het experiment niet uit de weg, getuige zijn recepten met ingrediënten die een rechtgeaarde Italiaan niet op zijn pizza zou durven te doen zonder de toorn van zijn nonna te wekken.

Ik waag mij over het algemeen weinig aan pizza-experimenten. Ik gebruik kant-en-klaar deeg, soms flammkuchendeeg. Lekker dun. Meestal maak ik een tonno, soms een gorgonzola. En met sucuk en buffelmozzarella als ik eens gek wil doen. Maar… de chipotlesaus bestaat voor een deel uit tomatensaus… dus waarom niet een pizza er mee bedekken?

Gesprekken over wat er gegeten gaat worden vinden hier niet plaats, dus ik besloot dat Catalaanse worstjes wel een passend beleg zouden zijn. En om het toch nog een Italiaans tintje te geven, bestrooide ik de pizza met schilfers Parmigiano Reggiano DOP. Om nonna gerust te stellen.

…

Lees Meer Lees Meer

2 eieren op een pizza van kant-en-klaar deeg

2 eieren op een pizza van kant-en-klaar deeg

Reacties 3 reacties

Terug van een reisje bleek een huisgenoot in de keuken pizza te maken met gekocht deeg. Dat deed ons terugdenken aan ongeveer 10 jaar geleden, toen we ook terugkwamen en een inwonende student pizza van een rol deeg van Tante Fanny stond te maken. Vers uit de koeling. Alleen wisten we dat niet meteen.

Er waren er al meerdere bodems geprobeerd in de loop der tijd. Voorgebakken en in een plastic of kartonnen verpakking. Afbak-pizzadeeg uit de diepvries beviel ons ook niet.

Nu heeft de student nooit zin om zelf deeg te maken, een beetje als zijn oom. Hij vond en vindt onze zelfgemaakte pizzabodems wel lekkerder, maar bodems uit de winkel zijn nu eenmaal makkelijker en sneller.

Dus onze eerste reactie toen was, het moet niet gekker worden. In ons huis toch open en bloot pizza bakken van kant-en-klaar deeg. De student had er lak aan, aan ons opbouwende commentaar. Dat krijg je als je ze een mening gunt. Een gevolg van opvoeden heet dat geloof ik.

Maar ineens waren in de super opgerolde deeglappen in de koeling, met bakpapier en al. Niet voorgebakken en wel gemaakt met gist, zoals wij ook altijd doen. Best vers deeg. En met die woorden keek hij ons zwijgend aan. Vers gistdeeg. Wat is nu nog jullie probleem?

Wij beschouwden het als een test. Het is al eerder hier opgeschreven: in ons huis mag je vrij combineren met ingrediënten. Krijg je lekkere nieuwe maaltijden van. Dus we blijven testen als anderen met iets anders komen.

“We gaan wel wat van je pizza proeven.” Dat was geen probleem.

Tijdens de bereiding bleek dat hij 2 goed losgeklopte eieren over de pizza goot. In mijn eigen studententijd wel eens in een meerdere verdiepingen tellende studentenpizzeria – geen Italiaan(se) in zicht – een pizza gegeten waar in het midden een spiegelei was meegebakken. Dat was eens maar nooit weer. A priori leek dit nog erger.

Hij had het tijdens een vakantie met andere studenten voor het eerst gegeten. 2 eieren is precies genoeg om de hele bodem te bedekken. We zouden wel merken dat het best lekker is. En hij kreeg gelijk, ook door de andere ingrediënten uit onze koelkast.

Onder andere chipotle saus, die fenomenale saus uit Mexico.

…

Lees Meer Lees Meer