Archief van
Tag: Door elkaar maaltijd

Sperziebonen met casarecce en hamreepjes

Sperziebonen met casarecce en hamreepjes

Reacties 2 reacties

De speciaal uitgezochte aardappels stonden al op het aanrecht. Te wachten tot ze ’s avonds zouden worden gebakken in olijfolie samen met sperziebonen. Voor een variant van de Griekse fasolakia lathera maaltijd.

Dat had ik blijkbaar al verteld, want toen ik in de keuken terugkwam om alles klaar te zetten voor het bakken waren de aardappels verdwenen en stond er een volle zak casarecce pasta voor in de plaats. Inspraak zonder woorden. Wel overtuigend.

Nou vooruit. Geen Griekse maar Italiaanse inspiratie. Het wordt dan een variant van pasta met fagiolini. Een bekende combinatie in Italië, regelmatig ook zonder vlees geserveerd. Geen olijfolie maar roomboter. Ook goed. Bakken werd bakken én koken.

Wij vinden sperziebonen met casarecce (ook wel casareccia, afhankelijk van het merk) echt super. Casarecce zijn gedraaide pasta-velletjes. Gedraaid tot twee open en tegen elkaar liggende buisjes zodat de uiteinden lijken op een S vorm. Oorspronkelijk afkomstig uit Sicilië. Het is een dun velletje, maar door de draaingen heeft het een fantastische bite. Perfecte pasta om een tomatensaus vast te houden.

Het idee is simpel. De uiteindjes van de sperziebonen afsnijden en dan de bonen doormidden breken of snijden levert helften op die ongeveer even lang zijn als de pasta. En dat doet wonderen voor het mondgevoel.

Wel vlees erbij, dan levert de vraag ‘welk vlees dan’ altijd wel een discussie op. Het moeten reepjes zijn, natuurlijk, langer dan breder. Al gesneden spekreepjes uit de super dient het gemak maar die slinken nogal bij het bakken. Zelf reepjes afsnijden van gebakken speklappen vinden wij een betere keuze.

Vandaag werd echter door een democratische meerderheid reepjes al gekookte ham gekozen, omdat we die nog in de vriezer hadden. Wel een beetje late keuze. Wij moesten de reepjes daarom eerst nog langzaam ontdooien op laag vuur, voor het echte bakken kon beginnen.

Kruiderij erbij en met of zonder vlees heb je een zeer smakelijke maaltijd met een mooie textuur binnen een half uur op tafel. Wat wil je nog meer op een doordeweekse avond? Ok, dat meer weet ik ook wel. maar deze keer is het this is it.

…

Lees Meer Lees Meer

Sloppy Spaanse paella-rijst met Mexicaanse tinten

Sloppy Spaanse paella-rijst met Mexicaanse tinten

Reacties 5 reacties

Veelkleurige maaltijd, maar verder niet helemaal een genot voor het oog. Wel voor de mond en neus. Zo eten wij ook wel eens. Zeker als we op vakantie zelf moeten koken na een dag vol inspanningen.

Want zo is deze maaltijd ooit ook begonnen, op vakantie zelf kokend. De foto laat ook een typisch voorbeeld zien van een lekkere maaltijd die, door de presentatie, het nooit zal redden tot de tafels van (sterren)restaurants. Een typische op vakantie- en thuismaaltijd. Zo’n maaltijd die je alleen aan de buitenwereld laat zien omdat je nu eenmaal deelneemt aan een foodblog, omdat die maaltijd echt heel lekker is.

Veelkleurige maaltijd, maar een foto in hard en direct zonlicht vereist speciale kunde en camera. In ieder geval een modernere digitale camera dan die wij nog steeds gebruiken. Want die werd al weer ruim 20 jaar geleden gekocht in Taunton, Engeland, toen onze oerdegelijke Oost-Duitse spiegelreflex camera uit Dresden na vele jaren trouwe dienst er plotseling mee ophield. Die in Engeland gekochte camera is still going strong. Maar hé, we zijn een foodblog en nog niet op zoek naar een plekje aan de muur in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.

Taunton, de stad met een prachtig beeld van een draak aan de muur van de bibliotheek [1]. Je komt op weg ernaartoe langs Stonehenge. Altijd stoppen voor een bezoekje! Verveelt nooit. Draken kom je niet alleen tegen in Wales. Ook Somerset kent ze. En wel de ‘Somerset Dragon’ [2], what’s in a name. Volgens de overlevering een nogal agressieve draak, die het vooral zou hebben gemunt op melkmeisjes. Uiteindelijk door een bisschop onthoofd met een zwaard. Zoek je pratende draken, dan moet je bij J.J.R. Tolkien zijn.

Wie houdt er nu niet van draken? Wij hebben in ieder geval al ruim 20 jaar een wakende groene draak in de tuin. Inmiddels wat verweerd door weer en wind. Maar met 20 kilo aan de haak waait die niet weg. Gekocht in IJmuiden en gemaakt in, jawel, Somerset. Kleine wereld.

Maar goed, een tijdje terug was er op een Engelse zender een serie over wat chef-koks thuis aten. Dat viel regelmatig in dezelfde categorie als deze maaltijd: snel, makkelijk en lekker. Want ook chef-koks hebben soms jonge kinderen of thuis een hele kleine keuken. Er werd gezegd, ‘uitgebreid koken doe ik elke dag al in het restaurant, dan ga ik dat thuis toch niet nog eens doen’. Klinkt logisch.

Spaanse paella met Mexicaanse tinten is zo’n snelle en lekkere vakantie- en thuismaaltijd. De medeblogger heeft de Mexicaanse keuken volop omarmd, gezien zijn vele recepten op Reutel. En die keuken is ook heel interessant. Zeker als je van scherpe pepertjes en koriander houdt. En laten dat nu net ingrediënten zijn die in ons huishouden juist niet unaniem omarmd worden.

Geen nood. De Mexicaanse keuken komt voort uit die van de Maya’s en Azteken, met ook nog eens veel Spaanse invloeden. Dan heb je recepten en ingrediënten genoeg om uit te kiezen. Hier mais, paprika en limoen. En in plaats van kidneybonen, naar verluidt heel populair in Mexico, zwarte bonen gebruikt. Simpelweg omdat wij die in gebakken vorm lekkerder vinden.

Op vakantie alles gekocht in het dorpswinkeltje, om ’s avonds een maaltijd mee te maken. In plaats van Mexicaanse arroz rojo (rode rijst) daarom dit keer net als toen paella rijst gebruikt.

…

Lees Meer Lees Meer

Een groentesaus van vooral rode groenten

Een groentesaus van vooral rode groenten

Reacties 4 reacties

Al sinds de lagere school, nu bekend onder de naam basisschool, vraag ik me af wat mensen behelst om aan de voet van een nog werkende vulkaan te (gaan) wonen. Dat komt door de meester die er toen tijdens de lessen af en toe een geschiedenisverhaal tussendoor gooide.

Bijvoorbeeld over het tragische einde van de oud Romeinse stad Pompeï. En dat er bij diezelfde vulkaan Vesuvius een stad ligt, met toen ook al heel veel inwoners, en met tegenwoordig een kleine miljoen mensen. Napels. Is het moed of simpelweg iets als hier ben ik geboren, hier blijf ik.

Dat laatste hebben wij van Reutel in ieder geval niet gedaan. Waarbij ik van de  beide bloggers nog het meest door Nederland heb gezworven qua wonen. Waarbij ik elders graag mag citeren dat de mooiste rivier van Nederland de IJssel is.

Napels ligt dus aan de voet van de Vesuvius. Er is een pad/trap waarmee je de laatste kleine 300 meter kan overbruggen, helemaal naar de rand van de caldera van de Vesuvius. Je doet er een half uur over, als je fit bent.

In Napels hebben ze een draaiboek voor als de vulkaan uitbarst. Met een keurige volgorde van de evacuatie van woonwijken. Want dat moet heel snel gaan.

Dat hebben de oud Romeinse bewoners van Pompeii ervaren. De stad kwam in het jaar 79 onder een dikke laag puimsteen en as te zitten. Daardoor hebben wij nu, na opgravingen, een prachtig zicht op hoe een oud Romeinse stad eruit zag, tot aan de kunst in de woningen toe.

Er ligt ook nog een zogeheten supervulkaan bij Napels. De Campi Flegrei, met meerdere caldera’s, gedeeltelijk onder water, kent ook nu nog bevingen en bodemstijgingen. Campi Flegrei is net als Vesuvius een actieve vulkaan. Napels, je zult er maar wonen!

De vele vulkaanuitbarstingen hebben de gronden rond de Vesuvius wel zeer vruchtbaar gemaakt. Er zitten erg veel verschillende mineralen in. Producenten van tomaten profiteren daar graag van. Met als bekendste de San Marzano tomaat. Ook wij vinden die van de Vesuvius gronden erg lekker. Je kunt ze ook kweken in kassen. Die zijn minder lekker.

Er zijn ook veel kleinere tomaten die groeien op de Vesuvius gronden. De Piennolo del Vesuvio DOP tomaatjes. Ze zijn er in een rode en gele variant.

In de supermarkten liggen Nederlandse trostomaten in een plastic bakje. Dat zijn 2 rijen van tomaten aan dezelfde tak. Pomodorini del Piennolo zijn ook trostomaten maar dan heel anders. Denk aan een soort van trosje druiven, maar dan rood of geel en met kleine tomaatjes.

De individuele trosjes worden ook nog eens samengebonden, dan zijn het echt lange en brede trossen tomaten. Ware kunstwerkjes. Ze worden onder een dak in de vrije wind gehangen. Daar kunnen ze dan de hele winter hangen. Wat de piennolo methode genoemd wordt. Want piennolo betekent in het Napolitaanse dialect hangend. De zoete, aromatische en intense smaak van die hangende tomaatjes is super.

In 1 blik Valgri Pomodorini del Piennolo del Vesuvio DOP zaten deze keer 9 al ontvelde tomaten. Oorspronkelijk, met vel, weegt zo’n tomaatje niet meer dan 25 gram. Ze zaten in het blik in een dikkere tomatensaus. Die gaan we uiteraard ook gebruiken.

Gedroogde lang houdbare pasta kopen we regelmatig in Duitsland. Deze keer ook zakken Maccronelli Frischei Nudeln.

Eierpasta van durumgraan. Ze lijken zowel op in stukken geknipte bucatini, maar dan met een hele lichte kromming, als ook op dunne macaroni, maar dan vrij recht.

Kortom, we gaan een groentesaus maken met daarin tomaatjes die op de as en puimsteen op de flanken van de vulkaan Vesuvius groeien. Met Duitse Maccronelli.

…

Lees Meer Lees Meer

Orzo, asperges en een favoriete opscheplepel

Orzo, asperges en een favoriete opscheplepel

Reacties 2 reacties

Favoriet is een woord dat met enige regelmaat langskomt op Reutel. Meestal in de context van een ingrediënt en/of een maaltijd. Maar soms ook voor keukengereedschap. Bijvoorbeeld een cakeblik en een ovenschaal voor quiches.

Er is ook een favoriete opscheplepel in ons huis. Nou ja, voor mij dan. We hebben in de loop der jaren een flinke verscheidenheid aan opscheplepels verworven, maar 1 is de favoriet. Mooi om te zien en superhandig in gebruik.

Eigenlijk is het meer een schitterende brede schuimspaan dan opscheplepel, want vol met gleuven, maar dat is een detail. Behalve soep kan je er wel degelijk bijna alles mee opscheppen. Al heel veel jaren bij ons in dienst en onverwoestbaar gebleken. Tupperware heeft nu eenmaal die eigenschap.

Dat geldt daarmee helaas ook voor hun kaasmolen. Geweldig voor het kaas raspen. Maar het bestaat uit 7 onderdelen die een kriem zijn om af te wassen en nog meer om af te drogen.

Soms ligt die favoriete schuimspaan echter in de afwasmachine, want favorieten gebruik je. En dan kan je de favoriet op dat moment niet gebruiken.

Dus recent toch maar een 2e identiek exemplaar aangeschaft. Nu heb ik 2 favoriete opscheplepels! Ok, schuimspanen.

Schuimspanen en dunne soepen gaan inderdaad niet samen. Daarmee is er een limiet aan de dikte/dunheid van een saus waarbij een schuimspaan nog net wel/niet werkt. Vooral wat dikkere sauzen gaan goed. Passata uit de diepvries heeft dan onze voorkeur. Want bij het ontdooien ontstaat een laagje water dat je kunt afgieten.

We eten zeer regelmatig groene asperge(tip)s. Daar werd en wordt in ons huishouden wel eens een opmerking over gemaakt, als ze de maaltijd-bedenk-sessie hebben gemist. Meestal volstaat de respons “omdat ze heel erg lekker zijn”. En dat ontkent men niet.

Een maaltijd met orzo, groene asperges, gehakt, passata en chipotle. Om met een schuimspaan op te scheppen.

…

Lees Meer Lees Meer