Archief van
Tag: gember

Cake met verse gember en gecondenseerde melk

Cake met verse gember en gecondenseerde melk

Een deel van ons huishouden is dol op Britse detectives en de Tatort krimi serie die zich in Münster afspeelt. Niet altijd de detectives uit de Scandinavische landen. Want zo, daar kan je flink somber van worden als je daar een uurtje naar kijkt.

Die Tatort uit Münster heeft zelfs leuke humor! Er worden helaas maar 2 afleveringen per jaar gemaakt, behalve in 2021 (1) en 2022 (3), vast door corona. Maar wel inmiddels al ruim 20 jaar lang met dezelfde acteurs, die duidelijk lol aan de serie beleven.

Tijdens 1 van die Britse detectiveafleveringen zat een politiemedewerkster aan een bureau cake te eten. Toen daar wat van werd gezegd meldde ze simpel: “I am on a cake break“. Oren meteen gespitst, want ik was zelf met andere dingen bezig.

Met die zin was op de TV de kous meteen af, men ging verder met politiewerk. Bij mij was het juist de reden om even te vragen of de digitale opname een stukje kon worden teruggespoeld. Dat mocht, want het ging over eten. En ze zei het echt, “I am on a cake break“. Inspiratie 1. Hoe lang die break duurde werd niet duidelijk: 1 plak cake, of een hele lunchtijd, of tot de cake op was … .

Inspiratie 2 was de Jamaican Ginger Cake, die niet in Jamaica is uitgevonden, maar in Engeland. Inspiratie 3 was een ietwat vreemd verzoek van rondlopende kinderen.

Lees Meer Lees Meer

Surinaamse kip met gemengde gember

Surinaamse kip met gemengde gember

Ik zat nieuwsgierig te wachten toen ik de kip met gemengde gember had besteld. In Nederland at ik het alleen uit mijn eigen keuken. In een restaurant ben ik het nog niet tegengekomen.

Er zijn grofweg twee verschillende recepten, eigenlijk een snelle en eentje waar je wat meer tijd voor nodig hebt. Beiden recepten zijn even makkelijk. Heb je de tijd, dan laat je de kip (heel, in stukken of alleen het vlees) een dagje marineren in knoflook, gember, oestersaus, vijfkruidenpoeder en sojasaus. In de snelle versie staat het gerecht in een half uur op je tafel.

Mijn recept is de snelle versie, zoals er meer op internet te vinden zijn. Er zijn wat kleine variaties, met ketjap in plaats van oestersaus bijvoorbeeld, maar de meeste recepten lijken verdacht veel op elkaar. Ergens zal er waarschijnlijk een ‘moederrecept’ zijn. Maar nu dus in Suriname. Of dat nu de oorspronkelijke herkomst is van dit gerecht weet ik niet, de Chinese invloeden zijn er overduidelijk.

Te beginnen met de fabrikant: Mee Chun. Vroeger was het ingelegde zoetzuur alleen verkrijgbaar in blikjes, maar tegenwoordig ook in glazen potten van 250 of 475 gram. Het bevat stukjes gember, sjalot, papaya, komkommer en wortel ingelegd in azijn, suiker en zout. De gembersmaak overheerst, met name in het vocht. Je kunt het fijnsnijden, maar zelf vind ik juist die grotere stukken zo lekker in het eten.

Een eigen toevoeging is soms wat extra stemgember. Nadeel van kant-en-klare potjes pickles is namelijk dat je geen controle hebt over de inhoud. En soms valt het aantal stukjes gember wat tegen. Nu is stemgember qua smaak anders dan ingemaakte gember uit de potjes, toch is het een smakelijke aanvulling.

Lees Meer Lees Meer

Brownies met cacao, gember en pistachenoten

Brownies met cacao, gember en pistachenoten

Lekkere gerechtjes nog lekkerder maken. Brownies bijvoorbeeld. Nog lekkerder maken door met beleid nog meer smaken toe te voegen.

Brownies van het Engelse platteland. Ik denk dan ik ze wel elke week hier zou kunnen maken. Ik verwacht geen enkel protest. Doen we echter niet, hoezeer ze het ook zouden willen. Lekker, maar in groten getale natuurlijk niet zo gezond door de hoeveelheid suiker. Dus niet elke week, maar af en toe maken, als er veel mensen in het huis rondlopen.

Pistachenoten gekozen omdat het een mooie groene tint geeft op donkere brownies. En ze smaken natuurlijk ook nog eens prima. De lekkerste pistachenoten schijnen in Sicilië te groeien. Pistacchio verde di Bronte, de groene pistachenoten van de stad Bronte. De kans dat je ze hier in je super of notenbar kunt kopen is echter gering. Niet alleen vormen die pistachenoten maar ongeveer 1% van de wereldproductie, ze zijn ook nog eens erg duur. Zelfs als je er rekening mee houdt dat pistachenoten uit Iran en VS, de grootste producenten, ook niet echt goedkoop zijn. Ik zou die Pistacchio verde di Bronte ook niet gebruiken in brownies, maar ze lekker apart opeten.

In deze brownies laten we de pistachenoten wel heel. Vorige keer ze wel grof gehakt. Elke pistachenoot doormidden, dat was het idee. Qua structuur was dat prima, maar de brownie-smaak overheerste de notensmaak teveel. Bij hele pistachenoten is dat veel beter in de brownies.

Gemberwortel ligt standaard in onze voorraadkast. Hier zorgt de gember voor een wat onbepaalde, maar wel lekkere smaak. Niemand raadde dat er gember in zat namelijk.

Lees Meer Lees Meer

Chilibonenbouillon met kip, kool en shii-takes

Chilibonenbouillon met kip, kool en shii-takes

Hoe moet ik het noemen? De basis is een eenvoudige bouillon van chilibonensaus (toban jiang) met gember en kip. Geïnspireerd op de bouillon die ik altijd zelf maak voor de hotpot. Hotpotten is vooral leuk en gezellig, zeg maar het Chinese equivalent van gourmetten, maar dan anders. Maar het lekkerste van de hotpot vind ik eigenlijk de bouillon aan het eind van de maaltijd. Zelf heb ik een stoomboot met twee vakken, eentje die wordt gebruikt voor vis en eentje voor vlees. Daar ben ik vrij strikt in. Ik vind het prima als iemand vlees in de visbouillon wil gooien, maar andersom is uit den boze. Die visbouillon kan mij dus niet bekoren, maar de andere bouillon, die waar gedurende de maaltijd allerlei groenten en vlees in hebben lopen garen… Die bouillon met een dieprode kleur, warm, pittig en vol van smaak. Die bouillon! Ik besloot een uitgeklede versie (dus zonder sichuanpepertjes en zwarte boontjes) van die bouillon te maken voor een eenvoudig soepje. En tegelijk wilde ik mijn kip pocheren. Dat gaat prima samen. En met de bouillon kun je alle kanten op. Hieronder twee soepjes die warm en pittig zijn, lekker op een stralende dag, maar ook in de winter het waarschijnlijk goed zullen doen.

Lees Meer Lees Meer

Geroosterd buikspek

Geroosterd buikspek

Buikspek klaarmaken zoals bij de ‘Chinees’ is helemaal niet moeilijk. Een kwestie van goed kruiden en laten marineren en vervolgens in de oven roosteren. Af en toe even kijken, maar veel werk heb je er niet aan. Het resultaat daarentegen, dat mag er zijn! In plakken snijden en vervolgens kort opbakken in een koekenpan. Lekker bij rijst, maar ook passend op een gestoomd broodje. En met de kruiden kun je er je eigen draai aan geven. Je kan het uiteraard prima zonder saus eten, maar met kan het als geheel toch nog lekkerder worden. En ik gebruik bij voorkeur buikspek met zwoerd voor dit gerecht. Voor mijn gevoel blijft het vlees daardoor wat sappiger.

Zwoerd is niets anders dan de huid van het varken. Normaal gesproken is het al schoongemaakt en onthaard, al zul je vast en zeker nog haren tegenkomen. Speklapjes met zwoerd zie je volgens mij tegenwoordig nauwelijks meer in de winkels liggen, terwijl ik het in de jaren zeventig nog regelmatig at. Zo’n hard korstje waar je dan lekker aan kon knagen. Buikspek daarentegen is verkrijgbaar mét en zónder zwoerd.

Geroosterde buikspek kun je prima een dag van te voren maken of invriezen voor later. Punt is wel dat als je er eenmaal aan begint, de kans klein is dat je er iets van over houdt…

Lees Meer Lees Meer

Dronken garnalen

Dronken garnalen

Garnalen zijn lekker. Eenvoudig en snel te bereiden bovendien. Garnalen in de schaal bereid zijn nog net iets lekkerder, dus waar mogelijk gebruik ik easy-peel. Dat zijn garnalen zonder kop, maar met schaal waarbij het darmkanaal al is verwijderd. Scheelt gepruts in de keuken en aan tafel. En als de garnalen goed gaar zijn is het stukje schaal met staartstuk zo verwijderd.

Voor dit gerecht heb je wel wat meer voorbereidingstijd nodig, maar dat betaalt zich dubbel en dwars uit. De smaak is geweldig. De toevoeging ‘dronken’ komt van de shaoxing rijstwijn, een onmisbare toevoeging.

Dronken garnalen

Lees Meer Lees Meer

Verse gember koekjes
met kaneel en maple syrup

Verse gember koekjes
met kaneel en maple syrup

Gemberwortel ligt standaard in onze voorraadkast, vooral voor gebruik in wat bij ons kip René heet. En bepaalde gemberpasta’s smaken op pannenkoeken met spek uitstekend. Gember is ook al eeuwenlang bekend om zijn medicinale nut. Maar in koekjes gaat het toch vooral (of alleen) om de smaak.

Een groot deel van de scherpe smaak komt van de organische molecuul gingerol, naar het Engelse woord voor gember, ginger. Gingerol zit in de wortelstok van de gemberplant, Zingiber officinale. In vloeibare vorm is gingerol geel, de kleur van het binnenste van de gemberwortel. Onder verhitting gaat de gingerol over in zingerone. En zingerone is verantwoordelijk voor de scherpheid van gebakken of gekookte gember. Zingerone heeft ook een wat zoete smaak. Perfect voor koekjes.

Ik eet bijna nooit koekjes, maar voor deze koekjes van verse gember, kaneel en maple syrup maak ik graag een uitzondering.

Lees Meer Lees Meer

Project C(ustard): poging 1

Project C(ustard): poging 1

Ik kwam een receptje tegen voor gembercustard, dus dat moest ik wel maken. Überhaupt nog nooit custard gemaakt, dus dat was wel een leuke uitdaging. Iets met eieren was het. Maar hoe en wat, geen idee. Hoe moeilijk kon het zijn…

En omdat ik nog een citroen had liggen, moest die er ook aan geloven voor een citroencustard. Het eindresultaat smaakte in beide gevallen in ieder geval beter dan het er uitzag. De citroencustard was lekker fris, niet heel verrassend natuurlijk, en de gembersmaak kwam ook heel duidelijk naar voren bij de ander. Maar ik schat wel in dat die meer voor de liefhebber is. Met de smaken zit het in ieder geval wel goed, nu de textuur nog. Dan gaan ze er vanzelf ook wat beter uitzien.

Lees Meer Lees Meer

Project P(inda) – deel 3 ( of eigenlijk 1bII)

Project P(inda) – deel 3 ( of eigenlijk 1bII)

De vorige twee pogingen waren met gekookte pinda’s, met verrassend resultaat. Een totaal andere bite en verslavend lekker. Uitgetest vervolgens op een twetentje en als zeer geslaagd bevonden. Maar toch weer terug naar de gebrande pinda dit keer, een herhaling van 1b, maar dan nu wel met gember en de hele bereiding met wat meer beleid. Volgens een recept van Ken Hom.

Vorige keer klonterden de kruiden nogal, dus moest ik goed blijven roeren. En ook geleerd van de vorige keer om de temperatuur in de gaten te houden, niet blind een vuurtje stoken en olie in de wok. Dus dit keer een thermometer paraat. De temperatuur was ongeveer 180 graden. Maar waar het recept zegt 2 minuten in olie die lichtjes rookt, heb ik de pinda’s er na 1 1/2 minuut al uitgehaald. Ze werden mij toch te snel bruin. Ook al omdat ze volgens mij nog even door kleuren als ze uit de olie zijn gekomen.

Het resultaat was beter dan bij de vorige poging. De pinda’s zagen er beter uit en ze smaakten ook beter, maar ik vind de verschillende ingrediënten nog onvoldoende terugkomen, met name de sichuanpeper zie ik graag wat prominenter naar voren komen (zoals bij de gekookte pinda’s van poging 2).
En ze mogen toch ook nog wel wat minder lang in de olie denk ik.

Lees Meer Lees Meer