Archief van
Tag: gochujang

Noedels met kousenband en gehakt

Noedels met kousenband en gehakt

Onlangs mocht ik weer enkele weken van de Surinaamse keuken genieten. En ik heb genoten! Vrijwel elke dag at ik wel een soep, soms als voorafje (visblaassoep of heetzure soep, maar dan de Surinaamse variant met Madame Jeanette in plaats van vers gemalen peper) of als maaltijd saoto (de Surinaamse versie van soto), pindasoep of Chinese tajersoep als maaltijd. Ook de snert ontbrak niet. En elke kok maakt zijn soep anders. Zo heb ik drie verschillende pindasoepen gegeten, waarvan twee zelfs in hetzelfde restaurant, maar met een andere kok. Zo’n soep is perfect na een dag in de verzengende hitte, met gevoelstemperaturen tegen de 40 graden. Dan wil je je vochthuishouding wel weer op peil brengen.

Suriname is ook wel een keuken met veel groenten, al vormen ze misschien niet de bekendste gerechten. Veel mensen kennen misschien wel her heri, een gerecht met cassave, plataan, bataat en aardappel, vergezeld door bakkeljauw en een gepocheerd eitje. Een machtig en smakelijk gerecht. In het hotel at ik af en toe een salade met verschillende groenten uit eigen tuin, met daarbij een geweldige pindasaus, waarvan de pittigheid ook weer verschilde per kok. En de groenten overigens ook niet altijd hetzelfde waren. Soms zat er dagoeblad in, ofwel waterspinazie, of jonge paksoi. Salades zijn extra lekker als er wat tajerblad, ook wel boterblad, in zit. Zacht van smaak en structuur. Echt lekker om rauw te eten. Sopropo is ook een veel gegeten Surinaamse groente. Deze heet ook wel bittermeloen. Ziet er prachtig een smakelijk uit, maar vanwege de bitterheid laat ik hem staan. Geef mij maar oker of okra.

De groente die je echt bijna overal tegenkomt is kousenband. Of het nu in een salade is in het hotel, een Javaanse bami in een warung, een Moksi Meti bij de Chinees, op een broodje met zoute vis of bij een roti. Bijna overal zie je wel kousenband. Bescheiden door een gerecht of ernaast. Lange stukken, korte stukken of heel fijn gesneden. Het maakt niet uit.

En beste lezer van Reutel, koop alsjeblieft verse kousenband. Je zult er misschien naar op zoek moeten of het bestellen bij je groenteboer, maar koop geen diepvrieskousenband. De hele structuur vriest kapot en juist kousenband moet wat steviger zijn en ietwat taai. Het is dan ook niet hetzelfde als sperziebonen, of slabonen zoals wij ze thuis noemden.

Ik eet het met enige regelmaat en kousenband laat zich goed combineren met sterke smaken. Zoals gochujang.

Lees Meer Lees Meer

Noedels met zeevruchten

Noedels met zeevruchten

Zeevruchten, een bijna poëtische benaming voor wat in het Engels vrij ordinair sea food heet. Het Italiaans is nog lyrischer, frutti di mare. Het Duits, dat net als het Nederlandse niet altijd uitblinkt met fraaie klanken, kent Meeresfrüchte. Gaat de Engelse term feitelijk over alles wat voor de mens eetbaar is en in de zee leeft, zowel plantaardig als dierlijk, de andere benamingen slaan vooral op schaaldieren en schelpdieren. Het woord ‘vrucht’ is misschien een beetje een eufemisme, maar duidt vooral op iets smaakvols, kleins en misschien wel luxueus. Zo wordt het tenminste nu ervaren, terwijl voedsel uit de zee al sinds mensenheugenis wordt gegeten en niet per se uit luxe.

Zeevruchten kan dus uit van alles bestaan. Van coquilles, mosselen of andere schelpdieren tot garnalen en inktvisringen. In de meeste bevroren zeevruchten vind je naast een verdwaalde garnaal en wat mosselen voornamelijk inktvis. Misschien nog een schelpdier, maar zeker geen coquilles. Kook je wat groter, dan loont het om zelf je combinatie van zeevruchten samen te stellen.

Ik denk dat de meeste mensen zeevruchten als zodanig eten als ze paella eten. Zo’n gerecht dat ik zelf nog nooit gemaakt heb en misschien zelfs nog nooit gegeten heb. Ik herinner mij het in ieder geval niet. Terwijl ik toch zo’n liefhebber ben van rijstmaaltijden. Wie weet komt het er nog eens van.

Het maken van paella vraagt tijd, maar zeevruchten zijn heel geschikt om een snelle maaltijd mee te maken. Zelfs bevroren zeevruchten kun je snel gebruiken door ze te ontdooien onder stromend water. Iets wat bij niet te dikke vis overigens ook goed werkt.

Zeevruchten zijn ideaal om met noedels te combineren.

Lees Meer Lees Meer

Pastasalade met Italiaanse saucijs en gochujang

Pastasalade met Italiaanse saucijs en gochujang

De zomer dient zich aan en dan is het tijd voor frisse en makkelijke maaltijden die je ruim van te voren klaar kunt maken. Vooral praktisch als de zon in de middag vol op je keuken staat.

Nu ben ik met warm weer altijd wel te porren voor broodjes. Lekker met snel geroerbakte biefstuk of een ei in de vorm van een burger. Maar soms is het zo warm dat zelfs een eitje bakken een te grote inspanning is.

Wie dicht bij huis wil blijven maakt ’s ochtends een degelijke huzarensalade of eentje met een frisse toets. Ook lekker als bijgerecht mocht er een barbecue staan te gloeien. Wie echt rustig aan wil doen kiest voor een pastasalade. Daar kun je overigens van hartenlust mee experimenteren. Vers gesnipperde rode ui doet over het algemeen al wonderen bij een pastasalade of misschien wel bij elke salade.

Als ik inspiratieloos ben, open ik meestal mijn koelkast en bekijk nog eens wat ik allemaal in de bovenste schappen heb staan. Daar staan de potjes en bakjes pasta’s, mosterd, sambals, sauzen en meer. Soms verdwijnt een potje of bakje wat naar de achtergrond en raakt het uit het zicht. Op zich geen enkel probleem, want de meeste van die potjes en bakjes bevat voedsel dat lang houdbaar is, niet zelden gefermenteerd. Zoals de Koreaanse peperpasta gochujang, een geweldige smaakmaker. En helemaal niet zo pittig als de naam misschien doet vermoeden, wanneer tenminste met beleid gebruikt. De standaard gochujang bevat chili-poeder, (kleef)rijstmeel, gefermenteerde sojabonen en zout. De smaak is spicy en hartig, maar met een zoete toets. Dat laatste maakte het verrassend en de gochujang leent zich goed om te combineren met bijvoorbeeld een tomatensaus. De associatie met pasta is dan snel gemaakt. Je kunt een beetje gehakt toevoegen, maar nog lekkerder is om twee Italiaanse saucijsjes (salsiccia) te gebruiken. Een typerende smaakmaker van dergelijke worstjes is venkelzaad. Je kunt bij gebruik van gehakt zelf natuurlijk ook een halve theelepel venkelzaad licht roosteren en fijnmalen.

Lees Meer Lees Meer

Radiatori met een gochujang-gehaktsaus

Radiatori met een gochujang-gehaktsaus

Korea meets Italy.

Ik geef toe, over het algemeen blijf ik trouw aan een bepaalde keuken en maak weinig overstapjes. Maar soms ligt het zo voor de hand, dat ik het niet kan laten. Pasta met gochujang bijvoorbeeld. In plaats van noedels kun je natuurlijk prima pasta gebruiken. En in plaats van saus op basis van tomaten, gebruik je gochujang, de Koreaanse peperpasta. Krijg je een mooie rode saus van en verras je iedereen aan tafel.

Radiatori, het was een pastavorm die ik nog niet eerder was tegengekomen. En iedereen die pasta eet die weet dat de ene pastavorm niet de andere is. Zo ben ik geen fan van compacte pastavormen als penne rigate of faralle, de vlinderpasta. Het is een persoonlijke voorkeur, ik weet het. Net zoals ik mijn pasta graag gaar heb, in plaats van beetgaar. Misschien dat ik daarom een voorkeur heb voor Aziatische noedels in plaats van Italiaanse pasta. Pasta wordt gemaakt van durumtarwe en is wat elastischer en steviger. Chinese noedels zijn ook van tarwe gemaakt, maar dan van gewone tarwe. Het gaat overigens mis als de noedels niet uit China komen, maar uit een Italiaanse pastafabriek, zoals tal van producten van zogenaamde A-merken. Met een beetje pech ook nog verkocht in een muffe kartonnen doos, hetgeen de smaak niet ten goede komt. Desondanks hoeft er natuurlijks niks mis te zien met pasta of als noedels vermomde pasta. Als het eten maar lekker is!

Het internet is verdeeld over de oorsprong van radiatori, een grillige pastavorm. De pasta ontleent zijn naam aan de vorm die doet denken aan een radiator. Sommigen zeggen dat radiatori is ontstaan in de periode tussen de beide wereldoorlogen in. Andere zeggen dat het in de jaren zestig is bedacht.

Deze pasta wordt soms vergeleken met rotini, oftewel de wokkel onder de pasta’smaar de radiatori is veel ingenieuzer van vorm. De radiatori zien eruit als kleine holle cilinders met gekartelde randen, waardoor ze sauzen heel goed vasthouden. Radiatori is dan ook minder compact dan rotini of fusilli. De laatste eet ik overigens graag in mijn tonijnsalade met pasta.

Het kan prima zonder, maar als je toevallig een stuk Parmezaanse kaas hebt liggen … Haal het over de rasp en de radiatori met gehaktsaus smaakt nóg lekkerder.

Lees Meer Lees Meer

Tteokbokki met gehakt

Tteokbokki met gehakt

Tteokbokki schijnt het ultieme Koreaanse streetfood te zijn. Wie wel eens tteokbokki heeft geproefd, zal daar niet verbaasd over zijn. Rijstcakes (tteok) in een hartige, spicy saus. Je kunt ervan blijven eten totdat je helemaal vol zit. Het gerecht is een variant op het traditionele gungjung-tteokbokki, een gerecht uit de koninklijke keukens van Korea.

Tteokbokki draait om de textuur van de rijstcakes en gochujang, een pasta gemaakt van rode pepers, (kleef)rijstmeel, gefermenteerde sojabonen en zout. De geur van rauwe gochujang is vooral die van gedroogde pepers, maar tijdens de bereiding verandert die geur en ook de smaak. Met de toevoeging van een beetje suiker is het gerecht zoet, pittig, zout en hartig tegelijk. De werking van umami in optima forma.

Naast gochujang wordt ook gochugaru toegevoegd, grofgemalen pepervlokken die over het algemeen redelijk mild zijn. Er zijn vele varianten van tteokbokki met verschillende ingrediënten, zoals rode bonen, pompoen, gedroogd fruit, honing of sesamzaad. Maar de eenvoudige versie is het meest populair.

De rijstcakes voor tteokbokki zijn eenvoudig. Je kunt ze ook zelf maken van water en (kleef)rijstmeel. Door het deeg eerst te stomen en daarna langdurig te kneden komen gluten vrij die het deeg elastisch maken. Van het deeg maak je vervolgens slierten die of in schuine plakjes worden gesneden of in cilindervormige stukjes. De plakjes worden gebruikt voor soep en de cilinders voor tteokbokki. De dikte van de cilinders kan overigens variëren. De textuur is chewy, een goed Nederlands woord is er niet voor. Door de rijstcakes wordt de saus tijdens de bereiding langzaam gebonden.

De basis van echte tteokbokki is een bouillon van gedroogd zeewier en gedroogde ansjovis. Nu is dat laatste nog een beetje buiten mijn comfortzone. Dus ik kies voor dashi, een Japanse bouillon van bonitovlokken en kombu. Niet helemaal hetzelfde, maar wel een passend alternatief. Bovendien kleed ik de tteokbokki aan met gehakt en enoki, zo mooi fluweelpootje in het Nederlands genaamd. Deze paddenstoel doet het goed in elke Aziatische soep, maar ook in een hotpot.

Eventueel kun je nog een flinke hand spinazie toevoegen. Tegelijk met de enoki. Voor een optimaal resultaat dan wel de steeltjes verwijderen van de blaadjes. Dat klusje betaalt zich uit!

Lees Meer Lees Meer

Sweet, sour and spicy squid met komkommer

Sweet, sour and spicy squid met komkommer

Op verzoek. Ik kreeg onlangs, na lang wachten, ‘Maangchi’s Real Korean Cooking’  in de brievenbus. Nog dezelfde avond maakte ik een variant op haar Sweet, Sour, and Spicy Squid with Water Dropwort. En nog dezelfde dag werd er geroepen om het recept, in hoofdletters! Wie ben ik om dat te negeren?

Ik koos dit recept omdat ik dol ben op inktvisringen, getuige ook het periodiek verschijnen van Thais gebakken inktvisringen op de eettafel. Geen volgezogen en melig gepaneerde ringen, zoals je ze wel kent van de visboer, maar heerlijk malse inktvis. Iets wat blijkbaar voor veel mensen toch lastig is te bereiden, aangezien vaak geklaagd wordt over ‘rubberen ringen’. Tja, dan heb je ze gewoon te lang gebakken. Inktvisringen bereid je kort, of heeeeel lang maar dat is voor later.  In dit recept worden de inktvisringen 30-40 seconden geblancheerd, nog sneller dan wanneer je ze bakt dus.

Lees Meer Lees Meer