Archief van
Tag: Goudse kaas

2 eieren op een pizza van kant-en-klaar deeg

2 eieren op een pizza van kant-en-klaar deeg

Terug van een reisje bleek een huisgenoot in de keuken pizza te maken met gekocht deeg. Dat deed ons terugdenken aan ongeveer 10 jaar geleden, toen we ook terugkwamen en een inwonende student pizza van een rol deeg van Tante Fanny stond te maken. Vers uit de koeling. Alleen wisten we dat niet meteen.

Er waren er al meerdere bodems geprobeerd in de loop der tijd. Voorgebakken en in een plastic of kartonnen verpakking. Afbak-pizzadeeg uit de diepvries beviel ons ook niet.

Nu heeft de student nooit zin om zelf deeg te maken, een beetje als zijn oom. Hij vond en vindt onze zelfgemaakte pizzabodems wel lekkerder, maar bodems uit de winkel zijn nu eenmaal makkelijker en sneller.

Dus onze eerste reactie toen was, het moet niet gekker worden. In ons huis toch open en bloot pizza bakken van kant-en-klaar deeg. De student had er lak aan, aan ons opbouwende commentaar. Dat krijg je als je ze een mening gunt. Een gevolg van opvoeden heet dat geloof ik.

Maar ineens waren in de super opgerolde deeglappen in de koeling, met bakpapier en al. Niet voorgebakken en wel gemaakt met gist, zoals wij ook altijd doen. Best vers deeg. En met die woorden keek hij ons zwijgend aan. Vers gistdeeg. Wat is nu nog jullie probleem?

Wij beschouwden het als een test. Het is al eerder hier opgeschreven: in ons huis mag je vrij combineren met ingrediënten. Krijg je lekkere nieuwe maaltijden van. Dus we blijven testen als anderen met iets anders komen.

“We gaan wel wat van je pizza proeven.” Dat was geen probleem.

Tijdens de bereiding bleek dat hij 2 goed losgeklopte eieren over de pizza goot. In mijn eigen studententijd wel eens in een meerdere verdiepingen tellende studentenpizzeria – geen Italiaan(se) in zicht – een pizza gegeten waar in het midden een spiegelei was meegebakken. Dat was eens maar nooit weer. A priori leek dit nog erger.

Hij had het tijdens een vakantie met andere studenten voor het eerst gegeten. 2 eieren is precies genoeg om de hele bodem te bedekken. We zouden wel merken dat het best lekker is. En hij kreeg gelijk, ook door de andere ingrediënten uit onze koelkast.

Onder andere chipotle saus, die fenomenale saus uit Mexico.

Lees Meer Lees Meer

En men kiest rookworst, wafels en Goudse

En men kiest rookworst, wafels en Goudse

Net als de rookworst-in-tortilla’s maaltijd, het heeft wel wat, deze rookworst-wafel. Maar als je wat lichter geraakt bent over wat je met voedsel wel of niet mag doen, dan moet je deze misschien maar overslaan. Hoewel een beroemde kok daar anders over denkt.

De rookworst-wafel bleek desgevraagd geïnspireerd te zijn op de cheesy bacon waffles with tomato soup van de beroemde Britse chef James Martin. Verrassend op 2 fronten. Ten eerste kijken ze blijkbaar nog wat meer dan Netflix en games. En ten tweede, een echte chef die zich bezighoudt met deze manier van comfort-food bereiden.

Ik geef het toe, de referentie naar James Martin intrigeerde het meest. James Martin, dat is die chef die zijn liefde voor echte boter niet onder stoelen of banken steekt. Het lijkt wel of veel van zijn recepten een extra klontje boter bevatten.

Dus het inspiratie-recept opgezocht. Het is uit de serie James Martin’s American Adventure (2018). Dat verklaarde de comfort-food gedachte die meteen bij me opkwam na het horen van de naam van het gerecht. In het recept van Martin worden de gebakken stukjes bacon, met dat klontje boter, door het wafelbeslag gemengd en niet pas later bovenop de wafel worden gelegd. Door dat klontje boter blijven de wafels zacht(er).

Hier dat idee van bacon door het beslag ook toegepast. Maar dan met de keuze van Gelderse rookworst. De echte. Score voor hen.

Lees Meer Lees Meer