Hartige scones met Guinness 0.0 en cheddar
Wandelen in de heuvels en bergen van Wales, Schotland of het Lake District na een stevig ontbijt. Meestal trokken we daar een hele dag voor uit. Maar met vrienden die een dagje op bezoek kwamen liep de dag heel anders. Engelse vrienden en die wisten een mooie wandelroute in het Lake District.
De start was bij een pub, hoe kan het ook anders, toen nog Sticklebarn Tavern geheten. Alleen was het al wel het begin van de middag. Het was ook geen lange wandeling. Het ging om het einddoel. Het meertje Stickle Tarn [1], bijna exact in het midden van het Lake District National Park, en omringd door hoge bergen, watervallen en rotspoelen.
Water en eten mee. Via een 1,8 kilometer lang pad langs en over het wel heel smalle riviertje Stickle Ghyll. In totaal 3,6 kilometer heen en terug. Uurtje heen, uurtje terug. Want je moet wel een hoogteverschil van 400 meter overwinnen. Af en toe wat stijl, veel rotsblokken en halverwege een waterval. Prachtige natuur. Wij waren er gelukkig buiten het toeristenseizoen. Fantastische wandeling. Ben je in de buurt, met stevige wandelschoenen, een echte aanrader.
Want het Lake District heeft steile bergen en diepe dalen [2]. Die steile bergen zijn ontstaan door de botsing van de continenten Laurentia en Gondwana, 500 miljoen jaar geleden. Het bijbehorende krachtenspel vouwde de aardkorst en duwde deze omhoog. Zo’n 450 miljoen jaar geleden was er veel vulkanische activiteit, men vermoedt in de oceaan. Net als bij Hawaii gebeurde, werd er toen een reeks van vulkaaneilanden gevormd. Die vormt nu de Borrowdale Volcanic Group; de onderkant van de bergen van het Lake District. Onderkant omdat door subductie die vulkanische eilanden nu onderop liggen. Gedurende de laatste ijstijd waren er in het Lake District gletsjers. Gletsjers bewegen, langzaam maar gestaag, en eroderen daardoor de bodem. Daardoor zijn er nu diep dalen. Lake District: steile bergen, diepe dalen en prachtige meren.
Hoeveel kost zo’n stukje wildernis eigenlijk? Begin 2015 stond Stickle Tarn ineens te koop, het meer met wat grond eromheen. Totaal 9,8 hectares met een richtprijs tussen de 20.000 en 30.000 Britse ponden. Toch wat te duur voor ons. En uiteindelijk bleek er door niemand een geschikt bod te zijn gedaan, zoals het zo mooi heet.
Eenmaal boven bij het meer leek het ons dus wel leuk om daar wat langer te blijven. Maar nee, dat hadden we toch verkeerd begrepen. Onze vrienden wezen ons op de toen nog geldende middagsluiting van de pubs, startend om 3 uur exact. En ze wilden toch absoluut nog een glas Guinness bier.