Archief van
Tag: kippendij

Hmm. 2 keer Vialone Nano en tuinerwten door elkaar

Hmm. 2 keer Vialone Nano en tuinerwten door elkaar

Correct Nederlands lijkt hm, met 1 m. Het fameuze ‘Etymologisch Woordenboek’, onze versie is van 1994, bevat het woord hm echter niet. De ‘van Dale’, bij ons uit 1992, wel. In het Engels meldt Oxford English Dictionary het woord hmm, net als de Merriam-Webster voor het Amerikaans Engels. 2 m’s zijn daar nodig, niet 1.

Hm en hmm zijn woorden die buiten een zin staan. Oftewel, ze kunnen een zin op zich zelf vormen. Hm kan verschillende betekenissen hebben, zoals twijfeling, nadenkend, vragend en als verduidelijking. Ik betrap me erop dat ik meestal onbewust hmm schrijf in Nederlandse teksten en niet hm. Zie de titel, waar het bewust is blijven staan. In Engeland gewoond en beroepsmatig nog steeds in het Engels aan het schrijven. Dan krijg je dat.

Voeg je meer m-en toe dan krijg je bijvoorbeeld hmmmm. Vooral gebruikt om te duiden dat je iets lekker vind, hoewel het op social media inmiddels ook hmm lijkt te vervangen.

Passief met een half oog kookprogramma’s kijken. Hmm. Als in, wat moeten we daar nu van vinden. Het gebeurt, bij ons tenminste, ok, door mij. Ik zag een chef-kok doperwten gebruiken in een maaltijd. Ze bleven heel. Een andere chef-kok pureerde de doperwten allemaal, met kruiderij, tot een smeersel en legde dat op een groot stuk gebarbecued vlees. Nog een andere chef-kok stampte tuinerwten kapot, maar zo dat zeg de helft puree werd en de andere helft heel bleef. En dat werd gemengd door, in mijn herinnering, rijst. En die laatste chef-kok vond het fantastisch smaken.

Interessant. In slechts 45 minuten 3 keer verschillend gebruik van de textuur van groene erwten. Blijkbaar zijn groene erwten niet alleen populair bij ons, maar ook bij beroemde TV-chefs. En toen moest er weer wat anders worden gedaan dan passief met een half oog TV kijken.

Wij maken zelden een eenpansmaaltijd. Vooral omdat dan in principe elke hap precies hetzelfde smaakt. Zijn we niet allemaal fan van, alhier. Meestal lossen we dat op door sommige ingrediënten grof te snijden en zo te garen en te eten. Zodat op een lepel of vork toch verschillende texturen en daarmee toch ook verschillende smaken een rol spelen. A priori leek daarom de helft gepureerde erwten en de andere helft hele erwten interessant. Om het goed te praten noemden we het achteraf experimenten.

Daarom 2 keer Vialone Nano risotto en tuinerwten uit de diepvries, wel met andere extra ingrediënten. Want het eerste experiment werd niet door iedereen als optimaal ervaren. Oftewel, hoe ‘elke hap smaakt toch echt wel hetzelfde’, echt niet door iedereen wordt gewaardeerd. Dus niet veel later een 2e experiment uitgevoerd. Want, we houden nooit op met experimenteren!

We starten daarom met de helft gepureerde tuinerwten en de andere helft hele tuinerwten. Want tuinerwten uit de diepvries, daar zijn we echt dol op. Veel meer dan op doperwten uit glas. Hoe leuk zelf doperwten doppen bij onze grootouders in onze jeugd ook was! Want verse doperwten – eten op de plukdag – smaken echt heel anders en lekkerder dan doperwten uit glas of blik, meldt mijn geheugen.

…

Lees Meer Lees Meer

3 soorten risotto, kippendijen, bimi en Grana Padano, én de invasie van Italiaanse flamingo’s

3 soorten risotto, kippendijen, bimi en Grana Padano, én de invasie van Italiaanse flamingo’s

Risotto. Heerlijk. We eten het zeer regelmatig. Waarbij een ruime meerderheid van onze gevarieerde risotto-maaltijden Reutel niet eens haalt.

Dat regelmatig risotto eten komt mogelijk in gevaar. En wel door flamingo’s. Vanaf 10 juli 2025 berichten steeds meer nieuwsbrengers over de invasie van flamingo’s in Italiaanse risotto rijstvelden.

Er waren al langer flamingo’s in de delta van de rivier de Po, aan de oostkust van de regio Emilia-Romagna. En wel in de provincie Ferrara, in een reservaat en regionaal park aan de kust. Dat het een reservaat is komt naar verluidt juist door de aanwezigheid van flamingo’s.

Sinds kort hebben ze zich ook meer landinwaarts gesetteld, middenin de risotto producerende omgeving van de provincie Ferrara. Zelfde provincie, dit keer niet aan de kust maar in de ondergelopen rijstvelden. Een perfect foerageergebied voor flamingo’s.

Van de late lente tot de vroege zomer staan de risotto rijstvelden onder water om de geplante rijstzaden te laten ontkiemen. En flamingo’s zijn dol op foerageren in een laagje water.

Ze eten de rijstplanten niet op, maar woelen in de bodem om onder andere larven, schaaldieren, wormen, insecten en algen op te eten. Door dat woelen ontkiemen zaden niet en blijven de rijstplanten niet overeind staan. Er worden oogstverliezen van 90% voorspeld. Daar wordt je als risotto-boer niet blij van.

Na de zomer staan de velden niet meer onder water, dus de flamingo’s zullen weer vertrekken. Komen ze volgend jaar terug? Niemand weet het nog.

Je kunt wilde flamingo’s ook dichter bij huis zien. Op het Flamingoinseln in het Zwillbrocker Venn, 700 meter over de grens, in Duitsland. Mooie wandelroutes en er staan kijkhuisjes. De 40 tot 50 flamingo’s verblijven er ongeveer van april tot en met juli. Wel een verrekijker meenemen, want het eiland ligt bijna 200 meter van de kijkplekken af.

…

Lees Meer Lees Meer

Kippendijburger met zwarte bonen, romaine en sticky saus

Kippendijburger met zwarte bonen, romaine en sticky saus

De vorige 3 dagen was het warm, heel warm. Tijdens het weekend zelfs boven de 30°C. Met zulke temperaturen kijken we anders tegen koken aan. Het moet simpeler dan anders én de tijd in de warme keuken moet zo kort mogelijk zijn. De maaltijden moeten bij voorkeur licht verteerbaar zijn. Geen zware winterse stoofpotten bijvoorbeeld. Dat is het idee.

We doen dan vaak ’s ochtend al het vele werk voor onze huzarensalade. Lekker, koud eten ’s avonds. Soms doen we een afbakbroodjes maaltijd met divers beleg. Geen probleem die afbakbroodjes, want onze oven staat in de bijkeuken, met een eigen deur naar buiten en een deur naar de keuken die hermetisch dicht kan.

Dat is zo gekomen omdat een makelaar ooit vroeg waar we precies naar op zoek waren. Een open keuken? We keken elkaar aan en zeiden beiden tegelijk “bijkeuken”. Dus wonen we nu in een huis waarbij de woonkamer de ene poot van een U is, en keuken / eetgedeelte de andere poot van de U, met daarnaast de bijkeuken. Koken zonder zicht op de woonkamer. Nooit spijt gehad van die keuzes, ondanks dat we nu wel een vrij kleine keuken hebben. Die bijkeuken, daar staan, op de koelkast na, alle keuken- en witgoedapparaten die lawaai kunnen maken, én hoge voorraadkasten, van vloer tot plafond. Rust in de woonkamer. (En het gat middenin de U? Dat is de entree naar binnen en naar boven.)

We hadden vorige week al eerder huzarensalade en een broodjesmaaltijd met gevarieerd koud beleg gegeten. Dus afgelopen vrijdag warme kabeljauwhaasjes op afgebakken ciabattina’s bereid, zonder sausjes dit keer. Slechts 10 minuten in de keuken, op afstand van het fornuis want vis moet je met rust laten, en voor de rest deed de oven in de bijkeuken het werk.

Zaterdag gewoon pizza’s en flammkuchenpizza gemaakt, want oven in de bijkeuken. Alleen de pizza’s ietwat laten afkoelen voordat we gingen eten, anders werd je toch nog warm.

En gisteren daalde richting de avond de temperatuur met een kleine 5°C, dus weer de oven gebruikt voor een afgebakken landbol, want, u kent inmiddels de drill, oven in de bijkeuken.

Kippendij en geen kipfilet, dat kent een stukje geschiedenis. Op zaterdagochtend 20 augustus 2016, om half 9, verscheen op NOS Nieuws het bericht ‘Kippendij verdringt kipfilet van tafel’. En daar deden wij graag aan mee, met die schijnbare omwenteling.

Vroeger aten we hele kip en ouderwets grote kippenbouten en kippenpoten (alle inclusief de kippendij) en kipfilet. Frivole liflafjes als losse vleugeltjes en drumsticks, dat kwam het huis niet binnen. Wij aten daardoor altijd al kippendijen, en zijn dat gewoon meer gaan doen. Wat is afgevallen is de kipfilet. Nou ja, niet echt afgevallen natuurlijk. Minder vaak gegeten, dat is dichter bij de waarheid. Wij vinden kippendijen wel lekkerder dan kipfilets. Behalve als we sticky stukjes kip maken, zoals bij generaal Tso’s kip. De medeblogger heeft overigens al een volgende stap gemaakt. Hij eet tegenwoordig kippendijen met rugstuk.

Bij onze slager is de hoeveelheid kippendijen in de vitrines in evenwicht met de hoeveelheid kipfilets. Dat is in onze supers anders. Daar overheerst ondanks het bericht van de NOS, de kipfilet nog steeds, of weer.

Hele kippendijen zijn niet echt mooie stukjes vlees. Foto’s van kippendijfilets laten meestal de gladde buitenkant zien. Klap je een kippendij open en bekijk je de onderkant, dan is het allemaal wat rommeliger. Logisch, want daar zijn de botten weggesneden. Tenminste bij die van de slager. Gekocht in de supermarkt willen er nog wel eens botresten aanzitten. Dan altijd controleren!

Snij je ze niet in reepjes, dan kan je het uiterlijk van een kippendij toch verbergen, in een broodje. De kippendijburger, zwarte bonen en romaine zie je. Net als de tomaat en mais. Maar wat je niet ziet draagt ook bij aan de smaak. Een saus toch gebaseerd op die van Generaal Tso.

…

Lees Meer Lees Meer