Het loempia-pastei experiment – SU-stijl
Elk gerecht is al eens gemaakt. Door een professionele kok, een hobbykok of waarschijnlijker door een van de vele miljoenen die dagelijks een maaltijd voor hun gezin verzorgen. Of anders is er ergens wel een student die van de nood een deugd heeft gemaakt. Nee, illusies dat ik iets nieuws heb bedacht, heb ik niet.
Het leuke aan de mobiele telefoon is dat de foto-app mij vrijwel dagelijks foto-herinneringen stuurt. Niet alleen van eten overigens, maar regelmatig zie ik een gerecht of complete maaltijd uit het verleden voorbij komen. Zo raakte ik geïnspireerd door de foto’s van de verschillende pasteitjes die ik in Suriname heb gegeten. Soms gevuld met vlees, dan weer vis (verrassend bij het ontbijt) of aardappel met groente. En laat ik nog twee grote aardappels hebben liggen waar ik iets mee had willen maken waar ik uiteindelijk geen zin in had. En ze begonnen al te overwegen om uit te gaan lopen. Het bewijs overigens dat te lang van te voren bedenken wat ik ga eten bij mij niet werkt.
Pasteitjes worden normaal gesproken gemaakt met bladerdeeg. Dat had ik niet in huis, maar wel had ik nog loempiavellen liggen van de laatste keer dat ik martabak telor maakte. Een idee was geboren, aardappel met kousenband en pinda sambel. Een pasteitje in loempiavorm. Soort van. Dus ik besloot er ook nog taugé aan toe te voegen. Geen loempia zonder taugé tenslotte.
Je kunt zelf een smakelijke pindasaus maken, maar als je de hand weet te leggen op echte Surinaamse pinda sambel kan ik dat echt aanraden. Het is een gekruide Surinaamse pindasaus, met onder andere tamarinde, kentjoer, knoflook en vaak peper. De pindasaus is grover dan de standaard pindasaus en door de specerijen kruidiger en vol van geur. Je ziet en ruikt het verschil al voordat je het hebt geproefd. Echte Surinaamse pinda sambel is soms wel wat lastiger te verkrijgen. Gelukkig had ik een grote koffer bij me…