Sloppy Spaanse paella-rijst met Mexicaanse tinten
Veelkleurige maaltijd, maar verder niet helemaal een genot voor het oog. Wel voor de mond en neus. Zo eten wij ook wel eens. Zeker als we op vakantie zelf moeten koken na een dag vol inspanningen.
Want zo is deze maaltijd ooit ook begonnen, op vakantie zelf kokend. De foto laat ook een typisch voorbeeld zien van een lekkere maaltijd die, door de presentatie, het nooit zal redden tot de tafels van (sterren)restaurants. Een typische op vakantie- en thuismaaltijd. Zo’n maaltijd die je alleen aan de buitenwereld laat zien omdat je nu eenmaal deelneemt aan een foodblog, omdat die maaltijd echt heel lekker is.
Veelkleurige maaltijd, maar een foto in hard en direct zonlicht vereist speciale kunde en camera. In ieder geval een modernere digitale camera dan die wij nog steeds gebruiken. Want die werd al weer ruim 20 jaar geleden gekocht in Taunton, Engeland, toen onze oerdegelijke Oost-Duitse spiegelreflex camera uit Dresden na vele jaren trouwe dienst er plotseling mee ophield. Die in Engeland gekochte camera is still going strong. Maar hé, we zijn een foodblog en nog niet op zoek naar een plekje aan de muur in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.
Taunton, de stad met een prachtig beeld van een draak aan de muur van de bibliotheek [1]. Je komt op weg ernaartoe langs Stonehenge. Altijd stoppen voor een bezoekje! Verveelt nooit. Draken kom je niet alleen tegen in Wales. Ook Somerset kent ze. En wel de ‘Somerset Dragon’ [2], what’s in a name. Volgens de overlevering een nogal agressieve draak, die het vooral zou hebben gemunt op melkmeisjes. Uiteindelijk door een bisschop onthoofd met een zwaard. Zoek je pratende draken, dan moet je bij J.J.R. Tolkien zijn.
Wie houdt er nu niet van draken? Wij hebben in ieder geval al ruim 20 jaar een wakende groene draak in de tuin. Inmiddels wat verweerd door weer en wind. Maar met 20 kilo aan de haak waait die niet weg. Gekocht in IJmuiden en gemaakt in, jawel, Somerset. Kleine wereld.
Maar goed, een tijdje terug was er op een Engelse zender een serie over wat chef-koks thuis aten. Dat viel regelmatig in dezelfde categorie als deze maaltijd: snel, makkelijk en lekker. Want ook chef-koks hebben soms jonge kinderen of thuis een hele kleine keuken. Er werd gezegd, ‘uitgebreid koken doe ik elke dag al in het restaurant, dan ga ik dat thuis toch niet nog eens doen’. Klinkt logisch.
Spaanse paella met Mexicaanse tinten is zo’n snelle en lekkere vakantie- en thuismaaltijd. De medeblogger heeft de Mexicaanse keuken volop omarmd, gezien zijn vele recepten op Reutel. En die keuken is ook heel interessant. Zeker als je van scherpe pepertjes en koriander houdt. En laten dat nu net ingrediënten zijn die in ons huishouden juist niet unaniem omarmd worden.
Geen nood. De Mexicaanse keuken komt voort uit die van de Maya’s en Azteken, met ook nog eens veel Spaanse invloeden. Dan heb je recepten en ingrediënten genoeg om uit te kiezen. Hier mais, paprika en limoen. En in plaats van kidneybonen, naar verluidt heel populair in Mexico, zwarte bonen gebruikt. Simpelweg omdat wij die in gebakken vorm lekkerder vinden.
Op vakantie alles gekocht in het dorpswinkeltje, om ’s avonds een maaltijd mee te maken. In plaats van Mexicaanse arroz rojo (rode rijst) daarom dit keer net als toen paella rijst gebruikt.
