Over de combinatie van vegaballen en salami
Sommige dingen zijn moeilijk te bevatten, of zelfs helemaal niet. De laatste 10 jaar zijn er heel veel vegetarische alternatieven bijgekomen in de winkels. Maar, waarom kiezen vegetarische eters en producenten voor zoveel vleesconnecties in de namen van vega-gerechten? Veelal met in de naam, de naam waar het een vleesvervanger voor is. Meestal met een op tarwe en/of soja en/of erwten gebaseerde basis. Je kunt daarmee nu op zoek naar een vervanger van spek en lever. En die zijn er dus in zekere mate, want ze heten zo. Maar er zit geen vlees in. Een contradictio in terminis, een tegenstrijdigheid in begrippen.
In een opwelling een keer op de AH website de zoekterm ‘vegetarisch’ ingetypt. Een deel van de oogst was: vegetarisch kiptaartje bospaddenstoelen, vega ovenschotel kipfilet peperroomsaus, vega smeerworst tuinkruiden en vegetarische kip stukjes. Jumbo’s score was soortgelijk, met ook nog Vegetarische Slager kipstuckjes. De Vegetarische Slager geeft de schuld aan de vleeseters voor de vleesnamen; die vleeseters zouden verleid moeten worden [1].
En dan is er ook nog de Vega Visboer [2]. Die eten maakt deels op basis van een hypoallergene rijstkorrel, ontwikkeld naar verluidt omdat Japanners meer hooikoorts kregen, en deels op een speciale viskruidenmix. Nepvis, want het woord ‘vis’ blijft maar worden gebruikt: vegan vissticks, vegan visburgers, vegan visnuggets, vegan visfriet, vegan visfilet en ook nog vegan garnalen.
Het zal allemaal wel. Het is pure psychologie. En bovendien, vegetariër zijn betekent gewoon dat elke keer als je boodschappen doet, je actief geholpen wordt om aan vlees te denken, wat je eigenlijk niet wilt?
De EU wil wat gaan doen aan het gebruik van vleestermen voor vegetarische producten, namelijk verbieden [3]. Een deel van de vegetariërs wil dat verbod dan juist weer voorkomen [4]! Wat daar van te vinden?
Vegetarisch eten, zeker zelf klaargemaakt, daar is niets mis mee. Maar de vele kant-en-klare vega-producten bij de supers kunnen ons nog steeds niet bekoren, vegetarische slager en visboer of niet. Vegetarisch gehakt, Vega snijworst, enzovoort, het lijkt meer te gaan over de kleur en heel soms de textuur nabootsen dan om de smaak. En smaak is toch wel een belangrijk dingetje. Als vegetarische spekreepjes niet naar spek smaken, noem ze dan gewoon vegetarische kruidenreepjes. Houd ons niet voor de gek!
En dat vond de EU ook op 5 maart 2026 [5]. Namen van dieren en stukken vlees mogen niet meer over 3 jaar. ‘Vegaburger’ wel, en dat is te tolereren. Maar ‘vegaworst’ mag ook. Worst is bij ons echt een 100% vleesding. Jammer. Moeten we nog steeds opletten in de winkels.
Wij eten vegetarische maaltijden, maaltijden met vis en maaltijden met vlees. En soms ook combinaties daarvan. Zoals hier. Het is een soort van snelle comfort-food maaltijd, op zich weinig spannends aan. Daarom interessant als je thuis komt van je werk en binnen een half uur weer door moet, bijvoorbeeld om te trainen op een door de sportclub vastgesteld tijdstip. Zonder de stress van iets nieuws te moeten verzinnen en vervolgens te koken.
Hier gebruiken we andermans vegetarische ballen en andermans salami. Eerder schreef ik over een uitwisseling van ideeën over gehaktballen en vegetarische balletjes. De medeblogger vindt de vegetarische ballen van de super wel ok, hij meldde zelfs dat de structuur aan die van vlees doet denken. Dus die vegaballen toch maar eens een keer zelf getest.
Ze zijn bol en klein, dus de term balletjes klopt helemaal. En ze zijn vegetarisch, met een prima textuur. Vegetarische balletjes, een wel goed gekozen naam.
Die vegaballetjes, want relatief klein, bevatten volgens het etiket gerehydrateerd plantaardig eiwit, en wel 44% soja en 27% tarwe eiwit. Wat de overige 29% is, staat er niet, of het moeten de gehydrolyseerde maïseiwit en vrije-uitloopei-eiwit zijn. En daarnaast zijn er nog eens minimaal 20 andere ingrediënten! Minimaal omdat de specerijen en kruiden niet verder uitgeschreven worden. Daarnaast bevatten de balletjes zowel zeezout als zout, apart. Zeezout voor de hype? Bijna alle zout is heel erg oud zeezout van nu verdwenen zeeën, ondergronds, of zeezout recent gewonnen uit bekkens.
Eerste conclusie? Ze hebben het wel eens over processed cheese, maar processed vegaballen bestaan net zo goed. Vooruit, voor het experiment toch gekocht.
Heb je nog nooit vegaballen gegeten, dan is dit een mooi moment om te gaan experimenteren. Er zijn een aantal varianten te koop in de supers. Veel keuze, dat was zeg 10 jaar geleden wel anders. Kies je eigen favoriet of maak ze zelf.
Sommige fabrikanten maken heerlijke salami’s, met een heel andere smaak dan die vegaballen. Lang niet elke salami is even lekker, maar Spianata Romana is dat zeer zeker wel. Langgerekte plakjes salami gemaakt van mager varkensvlees waar dan weer stukjes spek en vet aan wordt toegevoegd. Gemaakt door een lange ronde net gemaakte salami in een rechthoekige bak te leggen en er dan een gewicht bovenop te doen. Worden de salami’s plat van. Dat er hele pepertjes inzitten is goed te zien. De rest van de specerijen is uiteraard geheim. Spianata Romana smaakt licht zoet.
Vegaballen én salami in 1 maaltijd, het is gewoon een kwestie van het combineren van smaken en texturen, als je tenminste geen vegetariër bent, dat dan weer wel.
Bij snel comfort-food hoort kaas, hier een betere Emmentaler gekozen.