Popcorn koekjes met haver, rietsuiker en vanille
Zeer interessant begrip, vervelen, zowel filosofisch als psychologisch. Vast al heel lang beoefend door de mensheid. Als je een buffel, olifant of mammoet hebt om op te eten, dan hoef je vast een hele tijd niet meer op jacht. Wat deden de mensen uit de prehistorie dan? Vast ook een beetje rondhangen en niets doen. Vervelen. Als je het bewust doet heet het niksen.
Pas toen we in de neolithische tijd landbouw gingen beoefenen, was voor die mensen dat vervelen wel zo’n beetje over denk ik. Het harde werken was uitgevonden. Landbouw zonder machines is gewoon de hele dag hard werken en ’s avond vroeg naar bed; beetje moe. Er was waarschijnlijk weinig tijd voor vervelen.
Vervelen kwam in vol ornaat weer terug toen we in dorpen en steden gingen wonen en afhankelijk werden van elkaar, iedereen zijn en haar eigen beroep had – bakker, slager, schoenmaker, pottenbakker … – en met elkaar dingen ruilden. Toen we dat ruilen met geld gingen doen is het kopen gaan heten. We kregen in ieder geval vrije tijd. Daarna is vervelen nooit meer weggegaan en kregen we er theater en kunst voor terug. Je moet toch wat met die vrije tijd.
Vervelen wordt vaak als iets negatiefs beschreven in de wetenschappelijke wereld. Ik zeg, geniet ervan dat we ons überhaupt kunnen vervelen. Het is absoluut een luxe! Nederlanders schijnen er erg goed in te zijn. Benen op tafel en niets doen.
Je verveelt je. Benen op de tafel lang genoeg gedaan en je loopt eens wat door het huis. Beland in de bijkeuken. Trekt een lade open van de voorraadkast. En ziet daar een halfvolle voorraadpot met gedroogde maiskorrels. Maiskorrels die geschikt zijn om popcorn van te maken. En een bijna lege zak volkoren havermeel. En natuurlijk stond er tarwebloem in de lade. Geen restant. Want daar hebben we echt altijd ruim voldoende voorraad van in huis. Zelf brood maken … .
Verveling weg. 1+1=3. We gaan popcorn koekjes maken. We hebben al eens eerder popcorn gebruikt in een toch wel verrassende hartige popcorn salade. Nu popcorn in koekjes. Voor ons ook verrassend. Bedacht staande voor de open lade. Is dat idee dan nieuw? Nou nee. Niet echt. Even googelen en de gedachte dat het iets nieuws is kan de prullenbak in.
In Angelsaksische landen heel gewoon en ook in veel variaties. Het is daar ook commercieel een succes. Er zijn een aantal bedrijven die popcorn met een toegevoegd smaakje verkopen. En het bedrijf Perfect Snax Prime verbindt sinds 2015 het koekjes idee met popcorn: Cookie Pop Popcorn. Al lijkt dat meer op stukken oreo en stukken popcorn die aan elkaar vast zitten. Snoepgoed, geen koekje. Populair, dus het zal goed smaken. Mogelijk omdat het lijkt op de manier waarop popcorn naar verluidt in bioscopen ook wel wordt gegeten, vermengt met ander snoepgoed. Er zijn nu nog meer varianten.
Maar geen van al die varianten lijkt op ons idee van hoe koekjes eruit moeten zien. Maiskoekjes bestaan al vele eeuwen, maar dat betreft koekjes met maismeel. Of met gepureerde gegaarde mais. Maar wie bedacht als eerste koekjes met popcorn, gepofte maiskorrels? Hoe oud is dan dat idee. Is het er altijd geweest of als idee opgepakt in 2015? Werkelijk geen idee.
Popcorn wordt al heel lang gegeten. Ongeveer 10000 jaar geleden begon in Mexico de cultivatie van een grassoort, teosinte. Die je overigens niet meteen zou herkennen als voorloper van onze mais.
Dat maakte de mensen in de prehistorie niets uit natuurlijk. Je hebt maiskorrels. Die gooi je niet weg. Je verhit ze, want eten, bijvoorbeeld in een open vuur op een vlakke hete steen. En dan. Vangen van ontploffende en wegspringende popcorn door mensen in de prehistorie in wat nu Mexico is. Zal dat tot een vrolijk gebeuren hebben geleid? Ik hoop het voor ze, want wij vinden het ook nog steeds erg leuk.
Maar, experts melden dat ze de maiskolf op een stok boven het vuur hielden of maiskorrels direct in het vuur legden en de resulterende weggesprongen popcorn uit het zand opraapten. Ik vind mijn versie leuker. Bovendien. Wie laat nu eten in het zand vallen? Ze woonden in de prehistorie, dat maakt ze nog niet dom. Later zouden ze de popcorn in een pot van klei met deksel erop hebben bereid. In iedere geval geen zand meer in je popcorn.
Sinds die tijd zijn er vele variëteiten gekweekt. Er zijn nu gele, blauwe en witte maiskorrels, naast nog andere kleuren en ook verschillende vormen [1]. Die geven verschillende soorten popcorn die ook allemaal net iets anders smaken en een net iets andere textuur hebben [2].
In Angelsaksische landen zijn er dus veel variaties van popcorn koekjes. Zo zijn er nogal wat recepten die er chocolade-druppels in doen. Die hebben we niet standaard in huis. Kaneel, doen we ook niet. Karamel, zout; ook niet gebruikt hier.
Andere afwijkingen? Veel minder suiker gebruikt en de (licht)bruine basterdsuiker vervangen door rietsuiker.
Een eigen draai aan popcorn koekjes. Het bleek een verrassend lekker koekje op te leveren.